De Fatale Schietpartij In Christiania En De Toekomst Van Cannabis In Kopenhagen

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogCannabisEuropaKunst & Cultuur

De Fatale Schietpartij In Christiania En De Toekomst Van Cannabis In Kopenhagen

In Christiania, Denemarken, hebben cannabisvriendelijke inwoners na een schietpartij tussen een bekende drugsdealer en politieofficieren besloten dat er een einde moet komen aan de ongereguleerde drugsmarkt in hun midden.

“Pusher Street” in Christiania, een semi-autonoom hippy cannabisoord in het midden van Kopenhagen, worstelt momenteel met haar identiteit als een van de cannabisvriendelijkste enclaves in een Europese stad op Amsterdam na.

Op 21 augustus opende een bekende drugsdealer het vuur nadat de politie hem probeerde te arresteren, waarbij hij drie mensen verwondde, inclusief twee politieagenten. Later stierf hij als gevolg van zijn verwondingen in een lokaal ziekenhuis nadat hij betrokken was in een schietpartij voor zijn uiteindelijke arrestatie. Direct na het incident begonnen de inwoners zelf de hutjes en kraampjes te ontmantelen die inmiddels een veelvoorkomend verschijnsel waren van Christiania’s drugs-accepterende cultuur en haar zeer rendabele, bekende en strikt legitieme hasj- en cannabismarkt.

DE CANNABISVRIENDELIJKE ‘VRIJE’ GEMEENSCHAP

Zo’n 40 jaar geleden begonnen inwoners van de buurt vaak cannabis en hasj te verkopen aan stadsgenoten en een toenemende hoeveelheid toeristen van buiten de stad in een gebied dat bekend is komen te staan als Pusher Street. Dit leidde ertoe dat de “stad” – zoals locals het omschrijven – Kopenhagens vierde populairste toeristenbestemming werd, een half miljoen bezoekers per jaar trekkend. Het gebied was oorspronkelijk een verlaten militaire basis, maar werd in 1971 bewoond door krakers. Vanaf toen begon het zich te ontwikkelen tot zijn eigen kleine gemeenschap. Sinds 1989 is de buurt onderworpen aan de zogenaamde Christiania Wet, die een gedeelte van het toezicht heeft overgedragen van de gemeente van Kopenhagen naar de staat, die eigenaar is van de voormalige basis. In dit gebied raakte cannabisverkoop geaccepteerd, waardoor de handel kon opbloeien.

De pro-cannabis “vrijheid” die de inwoners aanhouden, brengt volgens schattingen van de politie jaarlijks wel $150 miljoen op aan cannabis- en hasjverkoop via de kraampjes die in het gebied zijn opgezet. Lange tijd is het een vriendelijke, oprechte plek gebleven. Recentelijk zijn dealers van buitenaf en georganiseerde misdaad echter in het gebied getrokken om gebruik te maken van de liberale houding van deze onafhankelijke gemeenschap ten opzichte van hasj en cannabis. In de nasleep van de schietpartij zijn inwoners van Christiania blijkbaar echter van mening veranderd over de drugshandel in hun midden, al blijven ze sterk pro-legalisering.

“Laten we duidelijk zijn: Christania is nog steeds voor de legalisering van cannabis”, zei buurtwoordvoerder Risenga Manghezi. “Maar de situatie zoals die nu is, met steeds toenemend geweld, willen we hier niet meer hebben.”

Inwoners delen dit sentiment via een persverklaring. “Christiania kan niet de verantwoordelijkheid op zich nemen om de hele cannabishandel van Denemarken te herbergen”, schreven zei. “We kunnen de stallen verwijderen maar we kunnen niet verzekeren dat ze niet terugkomen. Daarvoor hebben we de hulp van heel Denemarken nodig. Als je Christiania steunt, stop dan je cannabis hier te kopen.”

DE TOEKOMST VAN LEGALISERING IN EUROPA

Europese landen zijn net als de VS, Canada en Australië midden in een verhit debat over de legalisering van cannabis en haar doeleinde. Hier in de EU lijkt het pad naar legalisering voor medicinaal gebruik op korte termijn voor het grootste gedeelte stabieler en geaccepteerder te zijn dan het pad naar recreatief gebruik. Het is onwaarschijnlijk dat Duitsland, waarvan wordt verwacht dat zij volgend jaar een voortrekkersrol zal spelen in het integreren van medicinaal gebruik in haar gezondheidssysteem, in de nabije toekomst stappen zal maken in de hervorming van recreatieve legalisering. Federale leiders lijken ook stellig te zijn in deze vastberadenheid, ondanks het feit dat minstens vier steden in dat land, van Bremen tot Berlijn, burgemeester hebben die pro-legalisering zijn en grenzen opzoeken en de discussie aanwakkeren.

Gemeenteraadsleden van steden in de hele EU laten het onderwerp niet rusten. Het op een bepaalde manier legaliseren en reguleren van de industrie wordt ook vaak gesteund door de politie, die gefrustreerd is met het besteden van talloze vaak vruchteloze uren aan het stoppen van mobiele drugsmarkten en -verkopers – terwijl zij kort na hun arrestatie weer op straat verschijnen of simpelweg vervangen worden door anderen.

In Denemarken, waar elke vorm van hervorming binnen de taak van de federale overheid ligt, zijn nationale leiders opvallend weerhoudend tegenover een verandering in drugswetten, ondanks wat er gebeurt in de lokale gemeenschappen en zelfs de rest van de wereld. Dit wordt verder gecompliceerd door de implicatie van stemmen vanuit Brussel. Als lid van het Europees Parlement steunde de voormalige Deense minister president Helle Thorne-Schmidt legalisering in de vorm van een gereguleerd recreatief systeem (een coffeeshopstructuur vergelijkbaar met die in Nederland) voordat ze binnen de nationale overheid van koers veranderde. Terwijl het onmogelijk is om beleidsveranderingen in Kopenhangen in de nasleep van de Christiania-schietpartij te voorspellen, is het ook duidelijk dat het onderwerp van cannabislegalisering niet snel zal verdwijnen - in Europa of waar dan ook. Zelfs de aangeslagen inwoners van Christiania zullen de eerste zijn om dat te erkennen.

LESSEN VANUIT DE V.S.?

Het Amerikaanse model van legalisering door staten wordt soms gezien als voorloper van een mogelijke hervorming in Europa, alhoewel zelfs dat niet vast staat. In elke staat van de V.S. waar recreatieve legalisering heeft plaatsgevonden, heeft elke keer eerst medische hervorming plaatsgevonden. Het verschil met Europa is het bestaan van zeer liberale enclaves, van Spanje tot Duitsland, waar traditioneel superliberale groepen gevochten hebben om onafhankelijke gemeenschappen op te richten waar drugsgebruik en -verkoop strikt gezien niet legaal zijn, maar worden getolereerd door inwoners. De drugsoorlog heeft hier ook nooit zo expliciet plaatsgevonden. En de medische en sociale systemen van de staat zijn ook veel sterker.

Als gevolg hiervan zal hervorming in Europa wellicht een vreemde lappendeken van hervormingen en onderdrukkingen blijven, alhoewel de kwestie rondom medicinaal gebruik net als in de V.S. niet veel langer te negeren valt. Zodra dit ook op een federaal niveau gebeurt, zullen systematische recreatieve markten snel volgen, en hoe eerder hoe beter.

 

         
  Guest Writer  

Gastschrijver
Zo af en toe dragen gastschrijvers bij aan ons blog op Zamnesia. Ze hebben allemaal een andere achtergrond en verschillende ervaringen, waardoor hun kennis van onschatbare waarde is.

 
 
      Ontdek onze schrijvers  

Gerelateerde producten