De terugkeer van Psychedelische Therapie

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogPsychedelicaWetenschap

De terugkeer van Psychedelische Therapie

Het opnieuw onder de aandacht komen van psychedelica komt door de vooruitgang in de medische technologie, doorbraken in de neurowetenschappen en veranderingen in de medische visie op mechanismen van het bewustzijn.

Hallucinogenen Ontvangen Wederom Medische & Professionele Interesse

Jullie hebben allemaal gehoord van AA, Anonieme Alcoholisten (tenminste, veel van jullie). Jullie weten waarschijnlijk ook dat alcoholisten, zoals de naam al suggereert, AA bijeenkomsten bijwonen en een manier van leven volgen wat het 12-stappen programma wordt genoemd, proberend hun welzijn te verbeteren en vrij van drugs en alcohol te blijven.

Wat je wellicht nog niet wist is dat Bill W. (Wilson), die samen met Dr. Bob Smith de oprichter was van de Anonieme Alcoholisten, een levenslange fascinatie had met psychedelica; die fascinatie werd gewekt tijdens zijn eerste hallucinerende ervaring met acid.

"De kamer verlichtte in een verblindende schittering van wit, wit licht. Ik werd gegrepen door een extase die ik nog nooit had gekend," vertelde Bill W. Hij had een dosis lyserginezuurdiethylamide genomen, ook wel bekend als LSD, als onderdeel van een klinisch onderzoek, geleid door Dr. Smith. Op dat moment waren ze op zoek naar een "spirituele remedie" voor alcoholisme, nadat Bil Dr. Smith had gevonden door het snuffelen door kerk telefoonboeken; Bill had de slechte kanten van zijn eigen verslaving toen al ervaren.

Bill stopte met alcohol na zijn LSD trip. En niet lang daarna stopte Dr. Smith met alcohol na zijn LSD ervaringen met Bill. Hij viel daarna nog een keer terug, voor een korte periode. Maar los daarvan, bleef hij alcoholvrij "tot het moment van zijn dood in 1950", herinnert Bill.

In feite was Bill zo enthousiast over zijn psychedelische ervaring en het herstel dat hij had ervaren, dat hij zelfs psychedelica en LSD op wilde laten nemen als onderdeel van het advies van de AA aan alcoholisten in het programma. "Ik geloof niet dat het wonderbaarlijke genezende eigenschappen heeft... zieke mensen die ter plekke gezond worden... maar het kan een prachtig doel stellen aan de positieve zijde en een grote stimulans zijn voor herstel," geeft hij aan. Toen al, was een van de kernactiviteiten van het 12-stappen programma het herkennen van een "grotere macht dan je eigen zelf", en hoewel dit vaak wordt gezien als een verwijzing naar God, benadrukt Bill dat atheïstische en agnostische alcoholisten ook een spirituele motivatie nodig hebben om hen naar herstel te helpen. Hij zag LSD als een mogelijke oplossing.

De rest van de AA heeft zijn ideeën om psychedelica te gebruiken nooit ingevoerd. Maar de laatste tien jaar, zeventig jaar nadat Bill LSD gebruikte en het "witte licht" zag dat zijn alcoholisme voor altijd stopte, hebben hallucinerende drugs een comeback gemaakt in de reguliere medische sector. En vandaag de dag zijn de mogelijke voordelen in het herstel van verslaving leidend.

Het opnieuw onder de aandacht komen van psychedelica komt door de vooruitgang in de medische technologie, doorbraken in de neurowetenschappen en veranderingen in de medische visie op mechanismen van het bewustzijn. De ontdekking van zenuwcellen en de chemische stoffen van de neurotransmitters die informatie overbrengen hebben het geaccepteerde model van menselijke psychologie fundamenteel veranderd; gedacht wordt dat de beweging van elektrische impulsen en informatie door deze neuronen de basis of het "skelet" is van het bewustzijn, inclusief de waarneming, intelligentie, emotie en het menselijke "zelfbewustzijn".

Hallucinerende stoffen passen de manier waarop neuronen informatie verzenden en ontvangen ingrijpend aan en handelen binnen de mechanismen van de neurotransmitter systemen van de hersenen, met inbegrip van diegenen verantwoordelijk voor het interpreteren van serotonine en dopamine. Terwijl een hallucinerend of psychedelisch middel actief is binnen een van deze systemen, misschien door het verbinden aan en activeren van een receptor, zal dit een aangrijpende invloed hebben op het bewustzijn van de gebruiker (zoals hopelijk de bedoeling was). Maar er zullen ook fysieke veranderingen zijn in de hersenchemie en de manier waarop zenuwcellen binnen het getroffen systeem op elkaar reageren. Deze fysieke effecten kunnen worden gezien op een modern systeem voor hersenweergave. De functionele magnetische resonantie beeldvorming of MRI procedure, en andere manieren waarop de farmacokinetiek van de hersenen worden waargenomen, heeft nieuw licht geworpen op de unieke fysiologische acties van psychedelische stoffen in de hersenen.

Maar de vraag die onderzoekers zoals Rick Doblin, die de Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies, of MAPS, heeft opgericht en waar hij momenteel President van is, proberen te beantwoorden, is of deze fysieke en psychologische effecten blijvende psychologische impact hebben. Als dit het geval is, dan is het zaak om de medisch nuttige stoffen te identificeren. Doblin denkt dat het bewijs tot nu toe veelbelovend is. "Verslaving heeft te maken met materiaal uit het verleden, veel ontkenning en weglopen. Psychedelica haalt dit materiaal naar de oppervlakte op een manier waarop mensen zich eraan over moeten geven; het is moeilijk om je te verstoppen voor jezelf... Het andere deel is meer positief. Mensen hebben vaak een spiritueel besef voor verbinding, waar zij later kracht uit kunnen putten," legt hij uit.

Op dit moment, worden twaalf of meer klinische onderzoeken uitgevoerd in Amerika, Israël, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk. Zij onderzoeken de effecten van drie psychedelica: MDMA, of ecstasy, lyserginezuurdiethylamide (LSD), of acid, en psilocybine, het actieve bestanddeel in hallucinerende paddestoelen. Een aantal andere lopende onderzoeken hebben recentelijk hun resultaten en conclusies gepubliceerd van hun laatste jaren onderzoek. Wereldwijd is de interesse in het gebruik van psychoactieve stoffen in therapie en medicijnen explosief toegenomen.

Twee publicaties hebben recentelijk veel publieke aandacht ontvangen. In het eerste onderzoek, waar patiënten lijdend aan een zware posttraumatische stressstoornis MDMA kregen, werden hun symptomen drastisch verminderd. In het tweede, dienden artsen MDMA, LSD en psilocybine toe aan terminaal zieke kankerpatiënten en ontdekten dat alle stoffen effectief waren in het terugdringen of compleet verwijderen van de naderende "doodsangst" die vaak voorkomt bij mensen in deze toestand.

Het grondige effect van psychedelica op stemming is ook gebruikt bij de genezing van verslaving aan stoffen, van de ontwenningsverschijnselen bij afkicken van harddrugs tot het helpen bij alcohol- of tabaksverslaving. Dr. Matthew Johnson, een onderzoeker van verslaving aan stoffen aan de Johns Hopkins Universiteit, is op dit moment bezig met hallucinerende paddestoelen en hun hoofdbestanddeel psylocybine en hun effect om het verlangen naar nicotine te bestrijden. Gemiddeld lukt het maar een of twee uit de vijf mensen om succesvol te stoppen met roken (volgens onderzoeken en statistieken). In Johnsons onderzoeken stopten drie van de vier rokers, die een jaar lang de psilocybine therapie volgden, volledig. De vierde ging van een pakje per dag naar slechts een sigaret per week.

In een ander recent afgesloten onderzoek, testte onderzoeker Dr. Bogenschutz de combinatie van psilocybine therapie met MET, Motivational Enhancement Therapy, op deelnemers die te maken hadden met alcoholisme. Tijdens de eerste maand van het onderzoek, toen uitsluitend MET was gegeven en nog geen psilocybine, bleef het alcoholisme van de deelnemers ongewijzigd. Nadat psilocybine aan de formule werd toegevoegd, zag Bogenschutz dat de drinkpatronen van de deelnemers drastisch stopten; in een vervolgstudie die slechts een maand na het einde van de onderzoeken werd gedaan, gaven alle vijf deelnemers aan dat zij ofwel drastisch hun drinken hadden verminderd of compleet waren gestopt.

David Nutt (dezelfde Davit Nutt die, als hoofd van een panel van medische professionals die de Britse overheid moeten adviseren, een publieke aankondiging had gedaan dat LSD, THC en MDMA allemaal lichamelijk minder schadelijk zijn dan alcohol en tabak en hierom uit het panel werd geschopt) legt uit dat LSD dezelfde eigenschappen heeft als het gaat om het bestrijden van alcoholisme. "Het genezen van alcoholverslaving vereist enorme veranderingen in de manier waarop je jezelf ziet. Dat is wat LSD doet," zegt hij. Een meta-onderzoek over zes afzonderlijke LSD onderzoeken in vroegere decennia ondersteunt deze conclusie. Ontdekt werd dat in een groep van meer dan 500 deelnemende alcoholisten die LSD namen, ook al was het maar een keer, de patiënten gemiddeld 11% minder dronken, wat een resultaat oplevert van 49%, vergeleken met de 38% die therapie ondergingen zonder gebruik van psychoactiva.

Het lijkt dat er een belangrijke verbinding is tussen het succes van de psychedelische therapie toegediend voor het misbruik van stoffen en de intensiteit die de geestverruimende ervaringen van de psychedelica opwekt. Na het testen van psilocybine op deelnemers die verslaafd waren aan nicotine, merkte Johnson op: "Tot nu toe lijkt het erop dat degenen die het meest succesvol zijn bij het stoppen met roken ook hoger scoren qua [Phanke-Richards] 'mystieke ervaringen'; dit is consistent met een aantal van onze eerdere onderzoeken die uitwezen dat de mystieke natuur van de ervaring, en niet direct de kracht van de drug, in verband staat met aanhoudend voordeel." De rokers die stopten met hun verslaving na de proeven van Johnson zeiden dat zij hun manier van denken over sigaretten en hun effecten hadden vernieuwd en dat zij nu duidelijk beseften hoe zwaar de consequenties van hun verslaving wogen. Hier bovenop, voelden zij zich minder verbonden met de manier van leven die zij hadden opgebouwd met nicotine, met een groter vermogen om zichzelf te veranderen en het verleden achter zich te laten.

De drie psychedelische stoffen die op dit moment de meeste aandacht krijgen als het gaat om mogelijkheden om verslaving te behandelen zijn psilocybine, LSD en MDMA. Dit zijn sterke entheogenen, of stoffen die leiden tot een diepe en spirituele ervaring. En onderzoek die kort voor Johnsons testen met psilocybine gepubliceerd werd, concludeerde dat vierennegentig procent van de mensen die psilocybine nam in het onderzoek zei dat de hallucinaties in de "top vijf meest zinvolle" in hun leven hoorde. Negenendertig procent beoordeelden hun psilocybine trip als hun meest diepgaande ervaring ooit.

Maar begrijpen hoe deze diepgaande effecten een blijvende psychologische verandering veroorzaken, zeker met betrekking tot alcohol- en drugsmisbruik, is niet eenvoudig voor onderzoekers, zelfs met de huidige beschikbare medische technologie. Daarbovenop is het overeenstemmen van deze bewuste ervaringen met wat letterlijk binnen het brein gebeurt nog moeilijker.

De meeste verslavende drugs werken op verschillende receptoren binnen het brein en het lichaam. Heroïne bijvoorbeeld, activeert en bindt zich aan de menselijke opiaatreceptoren; cocaïne verstoort het serotonine heropname systeem, stopt de natuurlijke cyclus van recycling, veroorzaakte en een opbouw van serotonine in het systeem windt en serotoninereceptoren op. Dit wetende, hebben onderzoekers verbindingen gemaakt tussen de drug-receptor interacties en de manier waarop alcohol- en drugsverslaving chemisch een plaats zoekt in de hersenen. Met verschillende methodes van beeldvorming in de hersenen, is een verminderde bloedstroom in het hersengebied verantwoordelijk voor het verwerken van emoties en angst en dit kan worden gezien bij patiënten op psychedelische stoffen.

Zelfs met deze kennis, hebben artsen niet genoeg informatie om achteloos te gaan experimenteren met psychedelica en de hersensystemen waar ze mee omgaan. Op dit punt in medische technologie heeft beeldvorming van de hersenen gebieden onthuld, getroffen door een verlaagde of een verhoogde bloedtoevoer op het moment dat er psychedelica in het systeem zijn; ook zijn er gebieden aangewezen in de hersenen die in elektrische activiteit veranderen. Farmacologische onderzoeken hebben ook aangetoond dat veel psychedelische stoffen direct agonisten of antagonisten zijn van neurotransmitter receptoren; van zowel LSD als psilocybine is gezien dat ze zich binden aan diverse verschillende 5-HT receptoren, die weer verantwoordelijk zijn voor het ontvangen en interpreteren van serotonine. Aanvullend zijn deze delen van de hersenen met verhoogde bloedtoevoer gelinkt aan het uitvoerend management van de hersenen als het gaat om wakker zijn, introspectie en "zelf-verwijzend" denken. Deze gebieden functioneren ook anders bij alcohol- en drugsmisbruikers; pessimistisch denken en destructieve vicieuze cirkels, typerend voor een harddrug verslaving zijn het gevolg van de activiteit van de drug in deze hersengebieden en het is waargenomen dat verschillende psychedelica de symptomen van deze effecten omkeren.

Maar toch, de complexiteit van het menselijke brein maakt nuttig gebruik van psychedelische stoffen in een medicinale setting "neurochemisch rommelig" zegt psycholoog A.C. Parrott en anderen die het met hem eens zijn. In een discussie over de beslissing van de US Food and Drug Administration om de recente studies met MDMA op patiënten goed te keuren, omschreef Parrott de psychedelische stoffen "zeer krachtig ... en mogelijk schadelijk." Uitgebreid, chronisch misbruik van extase is gekoppeld aan neurodegeneratie bij recreatieve gebruikers, hoewel in alternatieve studies is geconcludeerd dat MDMA geen bewijs levert voor enige vorm van neurotoxiciteit.

En psychedelische trips kunnen altijd een slechte trip opwekken. De mensen die psychedelische stoffen gebruiken voor therapie hoeven niet noodzakelijk enige ervaring te hebben met veranderde staten van bewustzijn. Abnormale denkpatronen, verwarring en paranoia met zintuiglijke verstoringen kunnen leiden tot een sensatie van hulpeloosheid en gebrek aan controle bij sommigen en het is dus cruciaal dat artsen patiënten informeren over de extreme psychologische effecten. Onderzoekers zoeken nog steeds naar de beste manier om foute trips te vermijden terwijl ze hun psychedelische stoffen toedienen. De onderzoekers verzekeren zich ervan dat de omgeving van de patiënt veilig en comfortabel is en controleren mogelijke kruisreacties tussen de hallucinerende stoffen en elke andere supplementen die de persoon mogelijk neemt. Dit is bijzonder belangrijk wanneer de patiënt een voorgeschiedenis heeft van psychologische instabiliteit of wanneer deze aandoeningen in de familie voorkomen. Het is voorgekomen dat slapende gevallen van schizofrenie, die voorheen symptoomvrij waren, weer de kop op staken na een dosis LSD, MDMA, mescaline, psilocybine en andere psychedelische stoffen, hoewel dit zelfden voorkomt zonder een herhalende dosis voor recreatief gebruik.

Tegenwoordig wordt een standaard protocol gevolgd wanneer een patiënt of proefpersoon in een slechte trip terecht komt of de controle verliest. Een aantal technieken kunnen worden gebruikt. "Het neerpraten" van de patiënt met geruststellende woorden, het dimmen van de lichten, de patiënt wat schuin neerleggen en zelfs het toedienen van drugs die de effecten wat remmen zijn allemaal effectieve manieren om de patiënt door een slechte trip te leiden, zodra deze is gestart. Voor het onderzoek, wordt het patiënten aangeraden om een paar voorbereidende therapie sessies te doen met de arts die bij hen zal zijn tijdens hun psychedelische ervaring, zodat de patiënt de arts kan leren kennen en vertrouwd met hem kan raken. Het onderzoek zelf wordt uitgevoerd in een zacht verlichte ruimte, terwijl de patiënt op een bed ligt met armen en benen uitgestrekt, vrij van lichamelijke afleiding. Soms krijgt de patiënt een geluid onderdrukkende koptelefoon op of een blinddoek. De arts blijft bij de patiënt tijdens het hele onderzoek en begeleidt hem door de hele psychedelische ervaring. (Onthoud dat patiënten met PTSS, kanker en andere aandoeningen waar psychedelische therapie voor wordt ingezet, waarschijnlijk niet veel ervaring hebben met de psychedelische stof die ze gaan gebruiken. Dus het vermogen van de arts om de te voorkomen dat de patiënt flipt en in een slechte trip terechtkomt is de sleutel tot de uitvoerbaarheid van de therapie en de kans van slagen.)

Maar zelfs met deze maatregelen, voelen sommige patiënten zich niet comfortabel om zich voor het eerst in de onbekende wereld van psychedelische stoffen te wagen. En zelfs met alle lopende onderzoeken, voelen sommige artsen zich niet prettig om hallucinerende stoffen aan hun patiënten voor te schrijven. Stereotiepen blijven psychedelische stoffen en hun effecten typeren als schadelijk, gevaarlijk en lichamelijk verslavend. Onder de vele obstakels die medicinale hallucinerende stoffen is er ook nog steeds het grote gebrek aan financiering. "Er valt geen geld mee te verdienen," wordt open en bloot toegegeven door John Halpern, het hoofd van het Laboratory of Integrative Psychiatry van McLean Hospital. Halpern voert zijn eigen onderzoek uit in het ziekenhuis, op zoek naar verschillende manieren waarop MDMA effectief kan worden gebruikt tegen kanker. In een gesprek met The New York Times geeft hij commentaar op de denkwijze achter het gebrek aan financiering: "Welk farmaceutisch bedrijf gaat er nou miljoenen investeren in een stof die op grote schaal verkrijgbaar is in onze flora en fauna?"

En overheden wereldwijd zijn nog steeds streng op de regulatie van psychedelische- en aanverwante stoffen. De laatste jaren is drugshandel steeds meer een gewelddadige industrie geworden, terwijl landen over de hele wereld ertegen vechten en striktere en hardere regels invoeren omdat de vorige wetten de drugsoorlog niet kunnen stoppen. De Controlled Substances Act, in 1970 ingevoerd in de Verenigde Staten, blijft psilocybine, LSD en MDMA controleren als een Schedule I substance, die in de wet omschreven wordt als "niet van huidig geaccepteerd medisch nut bij behandeling in de Verenigde Staten" en dit stopte de meerderheid van Amerikaanse onderzoeken. Nederland, een van slechts een handjevol landen die cannabis voor recreatief gebruik legaliseerde, verbood psychoactieve paddestoelen volledig in december 2008.

Het is zeker dat andere landen de komende jaren zullen volgen. Maar het gevecht gaat door. De Food and Drug Administration in de Verenigde Staten heeft het groene licht gegeven voor een aantal onderzoeken naar hallucinerende stoffen in verschillende staten. Hieronder bevindt zich ook een onderzoek uitgevoerd door Doblin, waarin hij de diverse effecten van een slechte trip onderzoekt. En dit vormt een basis voor therapeuten bij MAPS die psychedelische stoffen willen toedienen om patiënten door hun ervaringen te helpen en begeleiden. De Amerikaanse Afdeling van Veteran Affairs zal ook experimenten financieren met MDMA, zoals dat van Doblin en het gebruik hiervan bij PostTraumatische Stress Stoornis onderzoeken, op basis van de lopende wereldwijde onderzoeken.

Het juridische slagveld rond klinisch gebruik van psychedelische stoffen is een heftige. Huidige wetten drukken de kop in van onderzoeken die nieuw psychedelisch bewijs kunnen leveren en dit maakt het moeilijk om voor onderzoekers om waardevolle informatie te ontdekken. Maar hoewel federale overheden streng blijven op hun drugsbeleid, blijven lokale overheden protesteren, voeren tegenstrijdige wetten door en roepen hun burgers op tot inbreng en steun.

Als je vraagt wat de toekomst is van therapeutische psychedelische stoffen, kan niemand dit met zekerheid beantwoorden. Maar veel mensen zouden zeggen dat ze geweldige mogelijkheden zien in de psychologische en lichamelijke effecten. Elke dag wordt er nieuwe bewijs gevonden voor klinisch voordeel voor een hallucinerende stof als MDMA of LSD, of een tryptamine zoals DMT, of een medicinale THC, of een andere psychedelische stof. Het volgende baanbrekende voordeel kan ontdekt worden in de komende maanden, weken, of misschien morgen al. Maar tot die tijd, zullen doktoren en onderzoekers werken met de informatie die zij hebben. En patiënten over de hele wereld moeten het doen met traditionele therapie en goedgekeurde medicatie...voorlopig.