Een nieuwe Psychedelische musical, LSD: The Opera

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogKunst & CultuurPsychedelica

Een nieuwe Psychedelische musical, LSD: The Opera

Opera is een krachtige kunstvorm en hoewel het traditioneel gebruikt wordt om oude verhalen te vertellen, wordt het nu ingezet om het verhaal van LSD te vertellen.

Veel mensen, die psychedelische drugs hebben geprobeerd, zullen het enorm moeilijk vinden de ervaring uit te leggen aan iemand die het niet geprobeerd heeft. Ongeacht hoe goed je je best doet, de menselijke taal komt woorden tekort het te omschrijven. De vervorming van tijd, waarneming en bewustzijn kan gewoon niet precies met woorden worden uitgelegd.

Maar hoe zit het met muziek? Muziek kan in essentie enorm trippy, etherisch en inzichtelijk zijn, die weerkaatst in je ziel. Het is een van de redenen waarom muziek perfect gezelschap is voor tijdens een trip. In een nieuwe musical, 'LSD: The Opera', wordt geprobeerd dit te vangen, met complexiteit, microtonen en soms schokkende maar toch ritmische geluiden. Je kan jezelf er eenvoudig in verliezen.

Hoewel deze nieuwe musical herinneringen kan opwekken over eerdere trips, of je mee kan voeren in hypnotiserende melodieën, is het niet het doel de sensatie van hallucinatie te simuleren of uit te leggen. De ware intentie van LSD: The Opera is het vertellen van de turbulente geschiedenis van LSD, direct vanaf haar onopzettelijke ontdekking en we gaan ervan uit dat het verhaal tot heden wordt verteld. De opera wordt op dit moment geschreven, dus we weten het niet precies. In elk geval zijn al wel de geschiedenis van Albert Hofmann, Aldous Huxley's eerste mescaline trip en het geheime CIA onderzoek naar LSD geschreven en geoefend.

De opera wordt gecomponeerd door Anne LeBaron, een reeds gevestigde en gevierde componist. In een interview over de opera, beschrijft ze hoe het allemaal begint met Albert Hofmann:

"Toen Hofmann per ongeluk wat LSD absorbeerde via zijn vingertoppen en een buzz kreeg, besloot hij zichzelf een beetje toe doseren, waardoor hij de eerste persoon was die een trip meemaakte. Hij had geen idee over de dosis. In 1943 was er een tekort aan auto's in Zwitserland, dus fietste hij naar huis en tripte de hele weg. Toen hij eindelijk thuis kon neerploffen, schreef hij in zijn verslag dat hij zich voelde alsof hij helemaal niet bewoog. Hij was wanhopig voor een remedie tegen de drug, omdat hij een overdosis had genomen. Hij schreeuwde om melk en zijn buurvrouw bracht hem melk. Maar zij verscheen aan hem als een gruwelijke heks met een masker. Dat is allemaal in de opera verwerkt."

Het klinkt alsof het een interessante voorstelling wordt. Hoewel opera niet klinkt als iets dat samengaat met psychedelica, denken wij er anders over. Opera is een kunstvorm en een die betoverend kan zijn in zowel boodschap als ervaring. Er is geen betere kunstvorm voor een componist die vastberaden is de wereld te laten weten dat LSD kan worden gebruikt voor balans en om het goede en slecht in onszelf te laten zien.