Nixons leugen: De echte reden voor de Oorlog tegen Drugs

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogDrugswetgevingenWereld

Nixons leugen: De echte reden voor de Oorlog tegen Drugs

Richard Nixon was nou niet de meest populaire president van de VS; zijn reputatie was al besmeurd. Maar het wordt nog erger, nu de ware reden voor de Oorlog tegen Drugs is onthuld.

De Oorlog tegen Drugs is de laatste vier decennia een van de grootste drama's voor de mondiale samenleving geweest, goed voor ontelbare hoeveelheden dood, opsluiting en andere ellende. Het begon allemaal met een man, Richard Nixon. In de vroege jaren '70 startte de Amerikaanse President Nixon een campagne tegen drugs en de drugscultuur en noemde het openbare vijand nummer een. Op dat moment dachten velen dat hij het beste voor had met de maatschappij en niemand had kunnen voorzien wat de onvermijdbare schade zou zijn van deze wereldwijde kruistocht. Er is echter nieuw bewijs verschenen wat suggereert dat zelfs de fundering van deze verwoestende travestie gemaakt is met kwade wil en bijbedoelingen... verrassing, verrassing!

Dan Baum, een schrijver die recentelijk een dossier publiceerde in Harper waarin hij opriep de Oorlog tegen Drugs te beëindigen, heeft een shockerend citaat vrijgegeven van Nixons beleidsadviseur John Ehrlichman, waarin de ware reden staat voor het starten van de Oorlog tegen Drugs:

"Toentertijd schreef ik een boek over de politiek van het drugsverbod. Ik stelde Ehrlichman een serie eerlijke en gedetailleerde vragen die hij wegwuifde. 'Wil je weten waar dat over ging?' vroeg hij met de directheid van een man die, na openbare schande en een tijdlang in de federale gevangenis, niet veel meer had om te beschermen. 'De Nixon campagne in 1968, en het Nixon Witte Huis daarna, had twee vijanden: De anti-oorlog linksen en zwarte mensen. Begrijp je wat ik zeg? We wisten dat we het niet illegaal konden maken om tegen de oorlog of tegen zwarten te zijn, maar door het publiek zover te krijgen hippies met marihuana te associëren en zwarten met heroïne, en ze beiden zwaar te criminaliseren, konden we deze gemeenschappen verstoren. We konden hun leiders arresteren, hun huizen invallen, hun vergaderingen verstoren en ze avond na avond belasteren op het avondnieuws. Wisten we dat we logen over de drugs? Natuurlijk wel.'

Ik moet er geschokt uit hebben gezien. Ehrlichman haalde slechts zijn schouders op. Vervolgens keek hij op zijn horloge, gaf me een gesigneerd exemplaar van zijn opwindende spionnen roman, The Company, en leidde me naar de deur.

Het is een van de meest belastende inzichten in de Oorlog tegen Drugs die we ooit hebben gezien. De VS alleen is goed voor 25% van de gevangenispopulatie op de wereld en het merendeel van de gevangenen zit opgesloten voor drugsovertredingen. Het niveau van opsluiting van niet-gewelddadige drugovertreders is zo hoog dat opsluiting een industrie geworden, waarbij gevangenissen en politiemachten vertrouwen op drugsgerelateerde arrestaties om hun budgetten te verzekeren. Dit allemaal door een man en zijn scheve ambitie.

Tegelijkertijd komt dit nieuws, hoewel shockerend, niet als een verrassing. Er is geen enorme fantasie voor nodig om te zien dat de meest conservatieve elementen van de maatschappij drugs tactisch gebruiken als een zondebok om hun agenda door te duwen. Wat Nixon betreft, is het helemaal geen verrassing, omdat wel bekend is dat hij een racist was.

Welke drug staat bovenaan deze Oorlog, terwijl deze waarschijnlijk het minst schadelijk is? Cannabis natuurlijk. Het wijdverspreide gebruik van cannabis was een geweldig hulpmiddel voor angstzaaien en politieke manoeuvres. Zonder de illegale status, zou de Oorlog tegen Drugs afbrokkelen; mensen gebruiken niet genoeg andere drugs om te worden geclassificeerd als ernstige bedreiging. Zoals verklaard door Ira Glasser, voormalig voorzitter van de American Civil Liberties Union:

"Zonder marihuana is het gebruik van drugs te verwaarlozen en je kan de uitgaven van de rechtshandhaving en de gevangenissen voor andere drugs niet verantwoorden. Het gebruik ervan is verwaarloosbaar klein. Ik heb altijd gedacht dat als je de marihuana kop van het beest zou snijden, de Drugsoorlog niet kon niet worden volgehouden."

Het standpunt van de prohibitionisten, die de moderne gemeenschap de laatste 40 jaar heeft gevormd, is een leugen. Dit laatste verwoestende bewijs is slechts de laatste nagel aan de doodskist van deze achterhaalde ideologie. Laten we hopen dat verandering snel op komst is.

 

         
  Josh  

Geschreven door: Josh
Schrijver, psychonaut en cannabis liefhebber Josh is Zamnesia's eigen expert. Hij besteedt zijn dagen ergens op het platteland, waar hij duikt in de verborgen diepten van alles wat psychoactief is.

 
 
      Ontdek onze schrijvers