Paddo's: Een Geschiedenis


Laatst bewerkt :
Gepubliceerd op:
Categorieën : BlogGeschiedenisPaddo'sPsychedelica

Paddo's: Een Geschiedenis


Volgens de ‘Psilocybe Mushroom History’ van Erowid “maken hallucinogene paddenstoelen al sinds de het begin van geschiedenis deel uit van de menselijke cultuur”.

Tegenwoordig is de relatie tussen mensen en magische paddestoelen moeizaam. Ze zijn verboden in bijna elk land, op elk continent van de wereld. In plaats van door hen te worden verlicht, vrezen de meeste mensen (maar niet iedereen) ten onrechte magische paddestoelen en de onbekende "dreiging" die ze presenteren. Dit was echter niet altijd zo. Magische paddestoelen zijn pas recent verboden. Daarvoor zag de relatie tussen mensen en paddestoelen er heel anders uit, soms turbulent, maar nuttig voor diegenen die ze omarmden.

ZO VER MOGELIJK TERUG IN DE GESCHIEDENIS

Het eerste gebruik van magische paddestoelen dateert uit ongeveer 9.000 vC. Veel zijn echter van mening dat magische paddestoelen al worden gebruikt sinds het ontstaan van het menselijk ras. Sommigen, zoals de "stoned aap theorie" gaan zelfs zover te suggereren dat ze een integraal onderdeel waren van de menselijke evolutie. We kunnen onmogelijk zeker weten hoever terug deze relatie gaat, maar het is behoorlijk ver.

DE EERSTE VERSLAGEN: GROTSCHILDERINGEN EN BEELDEN

De geschiedenis van magische paddestoelen is lang en rijk en gaat duizenden jaren terug. De eerste menselijke afbeeldingen van hallucinerende paddestoelen kunnen worden gevonden in grotschilderingen in de Sahara Woestijn. Hoewel het nu een uitgestrekte woestenij is, was de Sahara 7000-9000 jaar geleden, toen de tekeningen waarschijnlijk werden gemaakt, een vruchtbaar land, badend in het groen.

Bewijs uit deze regio toont gigantische mythologische wezens, meestal in menselijke of dierlijke vorm, omringd door dansende, gehoornde en gevederde schepsels. Deze afbeeldingen bedekken de oude schuilplaatsen in grotten die gevonden werden in de hoogvlaktes van de Sahara. Belangrijker nog: gevonden afbeeldingen van rotsschilderingen in Tin-Tzarift tonen een lijn van gemaskerde mensen, ofwel verkleed als priesters of als dansers. En allemaal houden ze een paddestoel in hun rechterhand. Het wekt de indruk dat paddestoelen werden vastgehouden met religieuze verering en er wordt gedacht dat de visioenen die door de magische paddestoelen werden opgewekt, de creativiteit en inspiratie leverden voor deze schilderingen.

Het volgende bewijs in de geschiedenis komt van zowel de Maya's als de Azteken. Beeldjes, gevonden in oude tempels, daterend uit grofweg 1.000-500 vC, beelden paddestoelen af, met figuurtjes onder hun hoedjes. Over het algemeen wordt aangenomen dat dit religieuze symbolen waren van paddestoelen goden en dat magische paddestoelen regelmatig werden gebruikt als onderdeel van een ceremonie.

Als een cultuur met meerdere Goden, hadden de Azteken een god die grotendeels in verband wordt gebracht met psychoactieve planten. Dit is Xochipilli, de Prins van Bloemen, en de goddelijke beschermheilige van "de bloemrijke droom". In een opgegraven beeldje van Xochipilli zijn gravures gevonden van paddestoelen, tabak, morning glory, sinichuichi en andere psychoactieve "bloemen". Xochipilli staat voor entheogene xtc, volgens Wasson, Schultes en Hofmann.

NIEMAND VERWACHT DE SPAANSE INQUISITIE

Spring een paar jaar vooruit, naar de Spaanse verovering en kolonisatie van Centraal Amerika, en er verschijnen meer verslagen die het idee ondersteunen dat de Azteken magische paddestoelen als een centraal onderdeel van hun cultuur beschouwden. De verhalen over bedwelmende stoffen, met name Teonanácatl, een paddestoel waarvan de Azteekse naam vertaalt naar "vlees van de goden", die gebruikt werd als onderdeel van religieuze ceremonies, kwamen natuurlijk ook in Spanje terecht. Dit was ook het geval met Spaanse verslagen over de Mixtec, die tijdens de dertiende eeuw regelmatig paddestoelen gebruikten. Ze hadden zelfs een god van de hallucinatie, die werd afgebeeld met een paddestoel in elke hand.

De Spaanse priester, Bernardo de Sagahún, schreef over het gebruik van magische paddestoelen door de Azteken in de Florentine Codex. Hij schreef:

"Het eerste wat op het feest werd gegeten, waren kleine, zwarte paddestoelen, die zij nanacatl noemden, waarvan ze dronken werden, hallucinaties kregen en zelfs wellustig werden; ze aten deze voor de dageraad… met honing. Wanneer ze de effecten begonnen te voelen, begonnen zij te dansen, sommigen zongen en anderen huilden… Wanneer de roes van de paddestoelen voorbij was, spraken zij met elkaar over de visioenen die ze hadden gehad."

Tegenwoordig wordt gedacht dat de geconsumeerde paddestoelen waarschijnlijk Psilocybe caerulescens waren en/of Psilocybe mexicana.

Helaas waren de Spanjaarden in die tijd meedogenloos in de verplichte integratie van het katholicisme in het leven van de lokale bevolking. Als zodanig, werd veel van hun geschiedenis en cultuur weggevaagd, inclusief het gebruik van magische paddestoelen. Terwijl de Spanjaarden ervan overtuigd waren dat ze deze "oorlog" tegen de ketterse paddestoel praktijken hadden gewonnen, was dit in de realiteit niet zo. Het ceremoniële gebruik van magische paddestoelen ging gewoon ondergronds door.

PADDESTOELEN EN DE 20STE EEUW

We springen vooruit naar de 20ste eeuw. Het gebruik van magische paddestoelen is zover ondergronds gedreven, dat Westerse academici twisten over het daadwerkelijke bestaan. Ondanks het bewijs van de Spaanse verovering, begonnen velen te geloven dat de verslagen onjuist waren en dat er waarschijnlijk gedroogde Peyote werd gebruikt. Hierover werd natuurlijk druk gediscussieerd. Er waren botanisten, zoals Dr. Blas Pabo Reko, die niet alleen in het bestaan geloofden, maar ervan overtuigd waren dat ze nog steeds werden gebruikt in bepaalde, moderne, Mexicaanse culturen.

Het mysterie rond magische paddestoelen begon zich te ontrafelen in de vroege jaren '30. Robert Weitlaner, een amateur antropoloog, had het geluk een Mazteekse paddestoel ceremonie bij te wonen. Wetend dat Dr. Reko en Safford meer te weten konden komen over het onderwerp, verkreeg hij een monster en stuurde het naar Reko, waarbij hij vermeldde dat de Otomi stam het gebruikte in spirituele ceremonies. Reko stuurde monsters door naar zowel Harvard Universiteit en Stockholm voor botanische en chemische analyse, maar helaas waren de monsters vergaan tegen de tijd dat ze op beide bestemmingen arriveerden.

Hoewel het versturen van de monsters geen hard bewijs leverde, verkreeg Reko wel de ondersteuning van de, op Harvard werkende, etnobotanist, Richard Evans Schultes. Schultes dacht dat de aanwezigheid van een paddestoel tijdens de ceremonies van de Otomi bewijs genoeg was om aan Saffords theorie te twijfelen en hij drong aan op meer onderzoek naar de zaak. Zowel Reko als Schultes vertrokken in 1938 naar Mexico om monsters te verzamelen, nadat zij hoorden dat de Mazateken Panaeolus sphinctrinus verzamelden; de belangrijkste paddestoel die in hun rituelen werd gebruikt. Hoewel Panaeolus sphinctrinus als psychoactief geïdentificeerd was, hebben maar twee van de honderden afzonderlijke analyses succesvol enige indoolalkaloïden geïdentificeerd. Gesuggereerd werd dat het verzamelde monster in feite bestond uit meerdere soorten paddestoelen, verkeerd gelabeld als zijnde een.

DE ONTDEKKING VAN PSILOCYBINE

Pas in de vroege jaren '50 begon men weer interesse te krijgen in magische paddestoelen. Dit werd aangejaagd door R. Gordon Wasson, amateur mycoloog. Hij en zijn vrouw reisden af naar Mexico om de paddestoel ceremonies met eigen ogen te aanschouwen. Wederom steeg de interesse binnen de wetenschappelijke gemeenschap en Roger Heim raakte betrokken, die de hulp inschakelde van Sandoz Pharmaceuticals om de psychoactieve stof van de magische paddestoelen te isoleren. Interessant genoeg was het uiteindelijk de beroemde Albert Hofmann, die op dat moment bij het bedrijf werkte, die als eerste psilocybine isoleerde, waarmee Heim alles compleet had om in de openbaarheid te treden. Heim schreef het eerste, op grote schaal verspreide, artikel over magische paddestoelen. Het werd gepubliceerd in LIFE magazine, waardoor de kennis aan de massa werd doorgegeven. Wellicht kan je je indenken, dat dit leidde naar een enorme vraag naar paddestoelen in het westen en daarmee waren de echte recreatieve en wetenschappelijke experimenten begonnen.

Tijdens de jaren '60 bleef de populariteit stijgen en het recreatieve en therapeutische gebruik van de schimmels werd een integraal onderdeel van de mainstream psychedelische beweging van die tijd. Helaas kwam hier wederom een einde aan. De snel groeiende populariteit en het recreatieve gebruik van magische paddestoelen trok al snel de aandacht van de Amerikaanse overheid. Het gebruik van psilocybine en psilocine werd in 1968 verboden en werd illegaal onder de "Drug Abuse Prevention and Control Act of 1970" en andere landen volgden al snel.

Hoewel magische paddestoelen nog steeds werden gebruikt voor spirituele verlichting en recreatief gebruik als onderdeel van de psychedelische beweging, werd al het wetenschappelijk onderzoek gestopt. Slechts recentelijk werd het wetenschappers toegestaan de effecten van psilocybine en psilocine weer te onderzoeken. Recentelijk onderzoek suggereert dat magische paddestoelen niet tot nauwelijks schadelijk zijn voor de gezondheid van de samenleving. Het zal wellicht niet lang meer duren voor wetenschappers een medische toepassing vinden voor deze drug; meer en meer onderzoek wordt elke dag gedaan.

DE OPKOMST VAN MAGIC TRUFFELS

Toen de paddenstoel eenmaal over de hele wereld als drug gezien werd, ontstond in Nederland een geheel nieuwe trend. Sommige soorten schimmels, zoals Psilocybe Mexicana, ontwikkelen namelijk ondergrondse sclerotia. Volgens de Nederlandse wet zijn dat geen paddenstoelen in eigenlijke zin, en zodoende zijn ze dus legaal. Aangezien de sclerotia, de 'truffel', tevens die psychoactieve ingrediënten bevatten, zijn ze uitermate geschikt voor psychonautische doeleinden.

PADDO'S, VANDAAG DE DAG

In de laatste paar jaren is er weer een start gemaakt met heus wetenschappelijke onderzoek. Hoewel het nog steeds een zware strijd is, worden er positieve en bemoedigende resultaten behaald in wat er wordt gedaan. De hoeveelheid onderzoek kan niet meer worden onderdrukt en het is onwaarschijnlijk dat we weer een periode zien waarin magische paddestoelen wederom volledig ondergronds worden gedreven… hopen we.

Guest Writer

Gastschrijver
Zo af en toe dragen gastschrijvers bij aan ons blog op Zamnesia. Ze hebben allemaal een andere achtergrond en verschillende ervaringen, waardoor hun kennis van onschatbare waarde is.

Ontdek onze schrijvers