Psilocybine paddenstoelen: Een Geschiedenis

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogPaddo'sPsychedelica

Psilocybine paddenstoelen: Een Geschiedenis

Volgens de ‘Psilocybe Mushroom History’ van Erowid “maken hallucinogene paddenstoelen al sinds de het begin van geschiedenis deel uit van de menselijke cultuur”.

Volgens de ‘Psilocybe Mushroom History’ van Erowid “maken hallucinogene paddenstoelen al sinds de het begin van geschiedenis deel uit van de menselijke cultuur”.

De exacte datum van het eerste gebruik door mensen van magic mushrooms is niet bekend, zelfs wetenschappers weten het niet, maar het gaat terug tot ver in de prehistorie. Maar of het nu helemaal aan het begin was, toen de mens op Aarde verscheen, of in de tijd van de grottekeningen ongeveer 5.000 jaar geleden, de meeste wetenschappers en analisten zijn het erover eens dat mensen in de oude beschavingen reeds gebruik maakten van psilocybe paddenstoelen en dat paddo’s tegenwoordig nog steeds wereldwijd gebruikt worden en dat het in de komende millennia een fundamenteel onderdeel zal blijven uitmaken van de menselijke geschiedenis.

De theorie dat paddenstoelen al gebruikt werden vanaf het begin van de mensheid krijgt steeds meer steun en er wordt zelfs gesuggereerd dat andere menselijke wezens dan de Homo sapiens deze paddenstoelen aten (zeer waarschijnlijk wel per ongeluk). Maar het oudste, directe bewijs voor het doelgerichte gebruik van psilocybe paddenstoelen is te vinden op de blote stenen in het landschap van Noord-Afrika. Oude tekeningen in het gebied, dat op zo’n 11.000 jaar oud wordt geschat, tonen ofwel groepen mensen die paddenstoelen eten ofwel de paddenstoelen zelf zoals ze er volgens de kunstenaar uitzagen. In Tasilli en het plateau in Noord-Algerije hebben ontdekkers en archeologen 7.000 jaar oude grottekeningen gevonden die een paddenstoelentrip en – ervaring afbeelden. Stenen die in Centraal- en Zuid-Amerika werden blootgelegd, vertoonden een gelijkenis met magic mushrooms en men denkt dat ze gemaakt zijn als eerbetoon aan een goddelijk paddenstoelenwezen. De mensen bouwden tempels waarvan de historici denken dat ze tevens gewijd zijn aan de ‘paddenstoelengoden’. De ‘paddenstoelenstenen’ in deze bouwsels en structuren werden tussen 500 en 100 voor Christus vervaardigd.

Later werd een god genaamd ‘Piltzinecuhtli’, wat ‘Zeven Bloem’ betekent, door de Mixteken in Mexico vereerd als ‘de god voor de hallucinogene planten’, met name de goddelijke paddenstoel. Toen de Azteken de overvloed aan natuurlijke psychedelica die om hen heen groeiden (waaronder Peyote, morning glory zaadjes, Datura, Salvia divinorum en natuurlijk psilocybe paddenstoelen, welke zij ‘teonanácatl’ oftewel ‘vlees van de goden’ zouden hebben genoemd) begonnen te gebruiken, begon ook de aanbidding van ‘Xochipilli’, ‘De Bloemenprins’. Hij werd ‘de goddelijke patroon van de bloemendroom’ genoemd, waarbij ‘bloemendroom’ verwees naar de psychedelische trips en hypnotische toestanden waarin deze hen deden belanden. De Azteken gebruikten de psychoactieve planten om hen heen als entheogenen; ze namen ze in tijdens spirituele sessies om religieuze ervaringen op te wekken, ‘dromen’ of visioenen (waar ze naderhand hun interpretatie aan gaven) te zien of zelfs om met de goden te praten.

Toen katholieke missionarissen per boot vanuit Spanje naar Amerika kwamen, hielden ze hun ervaringen in een dagboek bij; sommige beschrijven het gebruik van lokale, natuurlijke psychedelica door de inboorlingen en in andere verslagen wordt zelfs geschreven over de ervaringen die de missionarissen zelf hadden met psilocybe paddenstoelen en andere drugs.

Maar ondanks het toenemende bewijs wordt het door de historische gemeenschap nog steeds niet volledig geaccepteerd dat psilocybe paddenstoelen een sterke, blijvende invloed hadden op de menselijke cultuur (zeker als je ze vergelijkt met andere natuurlijke hallucinogenen, waarvan sommige nog overvloediger groeien en guurdere omstandigheden kunnen overleven). Sommige historici twijfelen er überhaupt aan of deze relatie wel van enige betekenis is.

Zij beweren dat degenen die deze bewijzen aandragen gewoon ‘zien wat ze willen zien’ en verwijzen daarbij naar de ‘paddenstoelenstenen’, paddenstoelentempels’ enz. Anderen brengen hier vaak tegenin dat psilocybe paddenstoelen wel degelijk gebruikt werden in zeer oude beschavingen, zoals de twee eerder genoemde, maar ook door de Nahua en de Zapoteken (opmerking: de Mazateken, de Mixteken, de Nahua en de Zapateken leefden allemaal in en rondom Centraal-Amerika; de psilocybe paddenstoel groeit daar nog steeds in groten getale).

We springen nu heel snel naar het jaar 1950 in de VS. De farmaceutische industrie toonde toen voor het eerst interesse in mogelijke medicinale eigenschappen van magic mushrooms. R. Gordon Wasson, mycoloog (mycologen zijn onderzoekers die verschillende soorten paddenstoelen en hun eigenschappen onderzoeken; zo, nu weet je dat ook!) vloog naar Mexico, waar de paddo’s in het midden van de jaren 50 weelderig floreerden. Hij landde in Zuid-Mexico in een gebied dat bekend stond als de Oaxaca regio en ging op pad om de lokale Mazateken te ontmoeten.

Terwijl hij bij deze mensen verbleef, kreeg Wasson de kans om getuige te zijn van een opvoering van het Mazzatec ritueel. Bij deze religieuze ceremonie gebruikten ze ofwel gedroogde paddenstoelen ofwel paddopreparaten, en tot Wassons grote geluk, of juist niet, werd hij uitgenodigd.

Wasson had nog nooit iets dergelijks gedaan (we schrijven 1955 toen het publiek nog niets afwist van LSD, de Vietnamoorlog was ook nog niet begonnen) en het eerste wat hij zag waren kleuren. Patronen van levendige kleuren die, terwijl hij zat, over de grond en de stenen bewogen. Toen, na wat twee uren of tien minuten konden zijn geweest (waarschijnlijk duurde het twintig minuten, maar dat is slechts een gissing; hij noemt in zijn artikel misschien wel een begintijd en andere details van de trip), kwamen de gedachten; een stroom aan ideeën, een openheid van oordeel en een grote euforie.

Hij aanvaardde de thuisreis en schreef vervolgens een artikel waarin hij de hele ervaring beschreef. Het tijdschrift Life publiceerde het artikel in 1957 (opmerking: de redacteuren van Life noemden het artikel ‘Op zoek naar de Magic Mushroom’, Wasson had daar niets mee te maken. Maar de frase is tegenwoordig zeer bekend, er werden zelfs onafhankelijke films naar vernoemd.).

Toen Albert Hofmann later klinische experimenten uitvoerde met zijn LSD (‘zijn’ omdat Hofmann LSD ontdekte), wisselde hij ideeën uit met Roger Heim, die goed bevriend was met Wasson. Hofmann had overigens al eerder psilocine en psilocybine geïsoleerd uit diezelfde padenstoelen die Wasson tijdens zijn reis in Mexico verzameld had.

Het artikel was lijvig. De naam Timothy Leary doet misschien een belletje rinkelen; hij was een Ph.D professor bij Harvard die uitgebreid onderzoek deed naar psilocybine en LSD en over de verlichting vertelde die hij tijdens een reis naar Mexico en bij ontmoetingen met de inheemse paddogebruikers opdeed.

De opkomst van psilocybine paddenstoelen onder het publiek komt deels door delen van Leary’s werk en deels door de gebeurtenissen en emoties van die tijd. Na LSD was dit een van de meest populaire psychedelica onder hippies en medische instituties. Door alle aandacht die ze genereerden besloot de overheid van de VS om psilocine, psilocybine en zijn afgeleiden als Schedule I drugs te registreren. Later werden ze ook nog toegevoegd aan de Controlled Substances Act (ook bekend als de Drug Abuse Prevention and Control Act van 1970). Toen het jaar daarop de wet van kracht werd, besloot ook de UK om psilocybine paddenstoelen uit te bannen en in de daaropvolgende decennia zouden naties van over de hele wereld om politieke en economische redenen hetzelfde doen. In Nederland werd het medisch en recreatief gebruik van de drugs op 1 december 2008 officieel verboden.

Maar ondanks de juridische strijd is het gebruik van magic mushrooms nog steeds wijdverspreid. Het is een van de meest populaire, recreatieve psychedelische drugs, een van de, voor zover bekend, oudste entheogenen die in de menselijke geschiedenis gebruikt zijn voor spirituele en religieuze verlichting en ze komen steeds meer in de aandacht te staan van doktoren en wetenschappers vanwege hun toepassingen bij geestesziekten en lichamelijke ziekten. Politieke tendenties kunnen wellicht de legale verkrijgbaarheid van psilocybine aan banden leggen, magic mushrooms zullen hoe dan ook voor altijd een deel uitmaken van de menselijke cultuur.