Rookvrij dankzij magische paddestoelen?

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogPaddo's

Rookvrij dankzij magische paddestoelen?

De magie van de paddestoel: Onderzoek toont aan dat het hallucinogeen de mogelijkheid heeft mensen te laten stoppen met roken.

Onderzoekers van de John Hopkins Universiteit in Baltimore (VS) zijn onlangs begonnen aan een proefonderzoek, waarin onderzocht werd of psilocybine (de psychedelische stof in paddestoelen) rokers kon helpen stoppen. Het onderzoek werd gepubliceerd in het Journal of Psychopharmacology, waarin de onderzoekers de details van hun onderzoek vermeldden en ook het ongelooflijk hoge slagingspercentage: Van de 15 vrijwilligers die deelnamen aan de, door psilocybine ondersteunde, psychotherapie, waren er maar liefst 12 nog steeds rookvrij na zes maanden.

Elk van de deelnemers rookte ongeveer een pakje per dag en ze rookten gemiddeld al 30 jaar. Er waren slechts drie van deze "psychedelische sessies" nodig om de rokers te laten stoppen, met een slagingspercentage van 80%. Het bereiken van zo een hoog percentage met betrekking tot een tabaksverslaving is ongekend, zeker in combinatie met het feit dat dit behaald werd met psychedelische middelen. Volgens time.com heeft het medicijn varenicline, de meest succesvolle huidige behandeling, die de behoefte aan nicotine vermindert, een slagingspercentage van slechts 35%.

Al jaren hebben medici en onderzoekers onophoudelijk gewerkt om de medicinale voordelen van psychedelica te ontdekken en presenteren. Humphry Osmond en Abram Hoffer, de pioniers van de jaren '50, behoorden tot de eersten die klassieke psychedelica gebruikten, waaronder LSD en mescaline voor de behandeling van alcohol verslaving. Hun gerapporteerde, hoge aantallen van herstel maakte de weg vrij voor andere instellingen, waardoor verkennend onderzoek naar de behandeling van andere verslavingen werd aangemoedigd. Precies toen psychedelische verkenning in de jaren '70 op dreef kwam, werd financiering voor deze klinisch veelbelovende chemische stoffen streng verboden. Federale bronnen die eens steunden, trokken hun financiering terug. Als een resultaat hiervan werd professioneel onderzoek sterk gemarginaliseerd. Deze ongewenste bijwerking (bij wijze van spreken) trad niet op vanwege de medische proeven zelf, maar eerder als een antwoord op het recreatieve gebruik van deze drugs en de geassocieerde sociale bewegingen.

De laatste jaren hebben we opnieuw een versnelling gezien in psychedelisch onderzoek en je zou kunnen zeggen dat dit onderzoek een bewijs is van deze nieuwe inspanningen. Het schijnt ook een meer positief licht op psychedelica in zijn geheel.

Het nieuwe John Hopkins onderzoek naar roken trachtte haar 15 deelnemers op diverse manieren voor te bereiden, voordat de psilocybine werd gebruikt. Allereerst ontvingen zij vier weken standaard cognitieve gedragstherapie, waarbij de aandacht werd gelegd op visualisatie, het bijhouden van dagboeken en het versterken van hun voornemen en redenen om te stoppen. Zodra dat gedeelte van het onderzoek werd gestopt, kon het psilocybine gedeelte beginnen. Elke vrijwilliger doorstond drie psilocybine sessies, de eerste met een gemiddelde dosering en de laatste twee met een hogere dosering. De proefpersonen werden aangemoedigd hun besluit voor elke sessie nogmaals te versterken, door de nadruk te leggen op hun bedoeling niet meer te roken en daarnaast aangemoedigd een zonnebril en een koptelefoon te dragen en "naar binnen te gaan."

De 13 deelnemers, die het lukte om te stoppen en zes maanden rookvrij te blijven, werden gevraagd naar de redenen van hun succes. Het meest gekozen antwoord was: "door het veranderen van de manier waarop je jezelf oriënteert in de toekomst, zoals dat je nu handelt voor een holistisch voordeel op de lange termijn, in plaats van het handelen als antwoord op onmiddellijk verlangen."

Het antwoord, dat als meest belangrijk werd gekozen was: "Door het veranderen van de manier waarop je prioriteiten waardeert in je leven, zodat de redenen om te roken niet langer zwaarder wegen dan de redenen om te stoppen."

Deze vragen, samen met een handvol anderen, werden ontwikkeld om te bepalen of de houding en inzichten van de deelnemers waren veranderd als gevolg van het psilocybine onderzoek. Het meest significant was de gedeelde spirituele resonantie binnen de groep. Bij navraag, bleken, op twee na, alle deelnemers tenminste een psilocybine sessie te waarderen als een van de tien meest betekenisvolle ervaringen van hun leven.