Product successfully added to your shopping cart.
Check out

ALBERT HOFMANN

Albert Hofmann

 

Albert Hofman werd geboren op 11 januari 1906 in Baden, Zwitserland als zoon van Adolf Hofmann en zijn vrouw Elisabeth Schenk en groeide op als oudste van vier broertjes en zusjes. Toen zijn vader, een maker van gereedschap in een fabriek, ziek werd, moest hij bijdragen aan het familie inkomen. Om die reden startte en voltooide hij een commerciële stage. Ondertussen was hij bijna klaar met zijn opleiding. Zijn opa financierde hem tijdens deze periode en in 1925 startte hij aan een opleiding Scheikunde aan de Universiteit van Zurich. Vier jaar later studeerde hij cum laude af. Tot zijn pensioen in 1971 werkte hij meer dan veertig jaar op Sandoz in Basel. In 1935 trouwde hij met Anita Guanella, de zus van de succesvolle Zwitserse uitvinder Gustav Guanella, werkzaam voor de firma Brown, Boveri & Cie, waar ook Hofmanns vader werkte en waar Albert Hofmann zijn stage voltooide. In 1943 ontdekte hij (per ongeluk) de hallucinerende effecten van LSD. Hij woonde op de Rittimatte, in het stadskasteel aan de rand van het Jura gebergte. Later werd Hofmann directeur van de afdeling Natuurlijke Producten op Sandoz en na het bestuderen van de hallucinerende stoffen, die in de Mexicaanse magische paddestoelen kunnen worden gevonden, alsook in de planten die door inheemsen worden gebruikt, synthetiseerde hij psilocybine, het actieve bestanddeel in veel magische paddestoelen. Rond zijn 100ste verjaardag in 2006, vond van 13 tot 15 januari het symposium "LSD - Probleemkind en Wonderdrug" plaats in Basel. Eind 2007, kreeg de psychotherapeut Peter Gasser een voorlopige toestemming van Solothurn, Aargau's Ethische Commissie, om LSD te gebruiken voor therapeutische doeleinden. In een televisie interview omschreef Albert Hofmann dit als het waarmaken van zijn droom. Op 29 april 2008 kreeg Albert Hofmann en hartinfarct en overleed op de leeftijd van 102 jaar. Hij schreef meer dan 100 wetenschappelijke artikelen en een aantal boeken, waaronder LSD: My Problem Child.

De ontdekking van LSD

Als een werknemer van de farmaceutische-chemische afdeling van Sandoz Laboratoria in Basel onderzocht Hofmann paddestoel alkaloïden, met als doel een stimulerend middel te vinden voor de bloedcirculatie en luchtwegen. In 1938 synthetiseerde hij verschillende amidederivaten van lyserginezuur. De 25ste hiervan veroorzaakte onrust onder de geteste dieren, maar leek niet nuttig of interessant genoeg te zijn voor verder farmacologisch onderzoek en werd niet meer getest. Tot 16 april 1943, toen hij besloot opnieuw LSD te produceren. Terwijl hij hiermee aan het werk was, voelde hij zich plotseling onrustig, ongemakkelijk en licht duizelig; hij moest stoppen, pakte zijn fiets en reed naar huis. Eenmaal thuis moest hij gaan liggen en hij sloot zijn ogen omdat hij het daglicht onplezierig en intens licht vond. Twee uur lang ervoer hij een extreem gestimuleerde fantasie en "zag" wat hij omschreef als een regelmatige stroom caleidoscopische kleurenspellen, fantastische beelden en prachtige vormen. In zijn boek "LSD - My Problem Child" geeft hij toe dat hij waarschijnlijk LSD heeft binnengekregen via zijn vingertoppen. Op 19 april 1943 om 16.20 uur nam Hofmann met opzet 250 microgram LSD; een hoeveelheid die vandaag de dag wordt beschouwd als drie tot vijf maal de effectieve dosering. En nee, dit tijdstip heeft niks te maken met de origine van "420" die marihuana rokers gebruiken.

De "Bicycle Day"

Drie dagen later beschreef hij wat er gebeurde nadat hij LSD 25 had ingenomen in een zelf-experiment... Hij schreef dat hij rond 17:00 een lichte duizeligheid en angst voelde, een vertroebelde / veranderde visie, een verlamd gevoel ervoer en de neiging had om te lachen. Hij gaf verder aan dat wat hij voelde en zag hetzelfde was als wat hij de dag ervoor had ervaren, maar meer intens. Hij was nauwelijks in staat om te schrijven en alleen met de grootste moeite was hij in staat zijn lab-assisent te vragen hem naar huis te begeleiden... op zijn FIETS! Tijdens deze "trip" naar huis voelde het alsof hij nauwelijks vooruitkwam, maar zijn assistent gaf later aan dat zij eigenlijk vrij snel reden. Zijn kijk was compleet veranderd en Hofmann voelde zich bedreigd door zijn toestand; wat eens vertrouwd was, voelde nu obscuur aan en leek een eigen leven te leiden, alles bewoog. Toen hij zijn buurvrouw, Mrs. R, tegenkwam, nam hij haar waar als een gemene, verraderlijke heks met een gekleurde grijns. Eenmaal thuis waren de gevoelens van duizeligheid en het gevoel van flauwvallen zo intens dat hij op de bank moest gaan liggen. Later, tegen het einde van de grip, begon hij te genieten van de ervaring omdat hij nu niet alleen met gesloten ogen een stroom van fantastische beelden "zag", die veranderden in spiralen en uitbarstende fonteinen, maar ook zijn gehoor leek zich verbonden te hebben met deze stroom en elk geluid had invloed op de beelden die hij zag.

Houding

Sinds hij psychedelische stoffen als LSD en psilocybine had onderzocht, was hij een voorstander van hun gebruik in psychoanalyse en legalisatie voor onderzoeksdoeleinden en bekritiseerde het misbruik van hen door de Tegencultur in de jaren 60 en het wereldwijde verbod op LSD 25. Hofmann heeft altijd gehoopt dat het voor een geschikt doel zou worden gebruikt.

Verder onderzoek

Hofmann had ook interesse in de zaden van Turbina corymbosa, een Mexicaanse morning glory soort die LSA, lyserginezuur amide, bevat, nauw verwant aan LSD. In 1962, Hofmann was op dat moment directeur van de afdeling Natuurlijke Producten op Sandoz en had de hallucinerende stoffen gevonden in de Mexicaanse Magische Paddestoelen al bestudeerd en psilocybine geïsoleerd en gesynthetiseerd, reisden hij en zijn vrouw Anita naar het zuiden van Mexico op zoek naar "Ska Maria Pastora" (Bladeren van Mary the Shepherdess), de plant die later bekend zou worden als Salvia Divinorum. Hij verkreeg er monsters van, maar heeft het actieve bestanddeel, de diterpenoïde Salvinorin A, nooit geïdentificeerd. Verder isoleerde en synthetiseerde hij de werkzame stoffen van belangrijke medicinale planten om hun effecten te onderzoeken.

 


Zamnesia