Product successfully added to your shopping cart.
Check out

Geschiedenis: Ritueel Gebruik van Peyote

TipiDe kleine cactus Lophophora williamsii, beter bekend als peyote, wordt veel gebruikt volgens Amerikaans-Indiaanse tradities. De Met name de Kiowa stam is bijzonder interessant, vanwege haar vroege adoptie van peyote als ceremonieel sacrament en hun rol in het verspreiden van de plant in andere inheemse groepen.

Aangenomen is, dat de Kiowa migreerden van de noordelijke vlakten naar de zuidelijke vlakten, voordat zij zich uiteindelijk verplaatsten naar hun reservaat in het Zuidwesten van Oklahoma in 1867. Voor deze herlocatie, leefden de Kiowa voornamelijk van het jagen op buffels en volgden zij hun kuddes. Als jagers en verzamelaars, waren zij geroemd en gevreesd, vanwege hun invallen die zich uitstrekten van Mexico tot Canada.

Oorsprong van peyote gebruik

Native AmericanVanwege de beperkte natuurlijke omgeving van de peyote cactus, hebben de Mexiaanse en Zuidwestelijke stammen het eerst over haar gebruik geleerd. Peyote komt van nature voor in een relatieve kleine regio in het zuiden van Texas en de noordelijke tot centrale regionen van Mexico. Meerdere zuidwestelijke Indianenstammen kenden de plant onder verschillende namen: "Onder de Kiowa was het seni; onder de Comance heette het wokoni; bij de Mescalero heette het ho en de naam was hikori bij de Tarahumara."

Opgemerkt moet worden, dat er altijd een zeer actieve culturele uitwisseling was tussen de stammen. Hetzij voor rooftochten, handel of territoriale verkenning; altijd waren er intertribale uitwisselingen van informatie. De drie stammen die in het natuurlijke leefgebied van de peyote woonden, hebben hun kennis over de plant doorgegeven. Uiteindelijk waren er dus zes stammen, de Carrizo, de Lipan, de Lipan Apache, de Mescalero, de Tonkawa, de Karankawa en de Caddo, waarvan we weten dat ze de cactus ceremonieel hebben gebruikt. Volgens Omar Stewart: "Binnen deze zes stammen zouden we de oorsprong van de peyote ceremonies binnen de Verenigde Staten moeten kunnen vinden. Dit zijn de stammen in of bij de leefomgeving aan het begin van de negentiende eeuw. Allemaal waren ze bekend met het rituele gebruik van peyote."

Er is bewijs dat veel van deze stammen, vooral de Mescalero, peyote al decennia kenden. "Tenminste een eeuw hebben zij land bezet of er invallen gedaan." Er zijn geschreven verslagen van peyote rituelen door de Carrizo stam die terug dateert tot 1649: "Een hele nacht durende ceremonie, waarbij gezongen en getrommeld werd, rondom een cirkel."

Het Oklahoma tijdperk

Omdat Oklahoma onderdeel werd van het toegewezen indianen territorium, die volgde op de Indian Removal Act van 1830, werden vele stammen verplaatst naar dit grondgebied. Hieronder bevond zich ook de Kiowa. "In 1874, hadden de 'wilde Indianen van de vlaktes', of wat er van over was, zich bij de beschaafde stammen in Oklahoma gevoegd. Peyote had bij vele van deze stammen bekend moeten zijn."

Zodra het peyotisme Oklahoma bereikte, transformeerde de ceremonie aanzienlijk vergeleken met haar origine in Mexico. In de woorden van Stewart: "De peyote ceremonie in Oklahoma verschilde van eerdere Mexicaanse peyote ceremonies. Er waren geen bloedvergieten; er werd bijna nooit gedanst; mensen zaten als in een vergadering; er waren geen dronken figuren. Het was een aangelegenheid van familie en vrienden, met zingen en bidden, en hoewel het vreemd was voor buitenstaanders, had het een zeer morele aard, zoals iemand wellicht een kerkdienst zou karakteriseren. Hoewel er geen Christelijke symbolen, met uitzondering van het kruis, kunnen worden gevonden in vroege peyote ceremonies, zou wel gezegd kunnen worden dat het een Christelijke sfeer had. Het was de beschaafde manifestatie van inheemse ceremonies die werden geïntegreerd in de ceremonie van Oklahoma en niet de primitieve, onbeschaafde aspecten."

In Oklahoma werden de zaadjes voor de Native American Church geplant. Eerst was het lastig om genoeg van het sacrament te krijgen, omdat ze ver weg woonden van de natuurlijke omgeving. En het verzamelen van peyote in Texas was riskant omdat in die tijd Indianen in Texas niet werden toegestaan. Door moedige excursies naar Texas werd er uiteindelijke een constante aanvoer van peyote gerealiseerd.

In 1880 was het leven in de reservaten wat meer stabiel en het peyotisme verspreidde zich snel. Het gebruik trok al snel de aandacht van missionarissen en Indiaanse agenten van de overheid van de VS, die het peyotisme wilden onderdrukken. Na een lange strijd om de legaliteit te behouden, werd uiteindelijk in 1918 de Native American Church opgericht. En de Kiowa "waren duidelijk de meest actieve aanhangers van deze nieuwe religie."

De Native American Church

Native American Church (NAC)De moeite om het peyotisme legaal en zonder beperkingen te mogen beoefenen, resulteerde uiteindelijk in de oprichting van de Native American Church. Leden van de kerk genieten tegenwoordig van legale bescherming en de vrijheid om het peyotisme te beoefenen. De Amerikaans Indiaanse Religieuze Vrijheidswet van 1978 verklaarde het gebruik, bezit en transport van peyote voor de "traditionele, ceremoniële doeleinden in verband met het uitvoeren van een traditionele Indiaanse religie" als rechtmatig. Geschat wordt dat de kerk tegenwoordig meer dan 300.000 leden telt en lidmaatschap wordt gewoonlijk gereserveerd voor afstammelingen van inheemse stammen.

 

 Zamnesia

Peyote Cactus