Product successfully added to your shopping cart.
Check out

Hoe werken drugstest nu eigenlijk?

Testen op drugs is een ongelukkig feit van het leven. Het wordt het meest gebruikt voor het testen van atleten, sollicitanten en wanneer er problemen zijn met de wet. De volgende informatie geeft weer hoe drugstests nu eigenlijk werken vanuit een technisch oogpunt.

Screening Test

Screening testDe meest gebruikelijke vorm van testen is de screening test. Deze methode gebruikt antilichamen, op ongeveer dezelfde manier als ons immuunsysteem gebruikt om bepaalde stoffen te identificeren en op te pakken. Antilichamen zijn gemaakt van 4 proteïne ketens die een "Y" vorm maken. Het einde van de armen van de Y varieert in vorm per antilichaam. De gedacht is dat, wanneer een wit bloedlichaampje een onbekend object tegenkomt in het lichaam, de antilichamen met de cellen proberen dit object te pakken, met hun variërende vormen. Als de vorm correct is, zal het zich vastgrijpen en dit witte bloedlichaampje zal veel meer antilichamen in dezelfde vorm produceren om het onbekende object te omsingelen en neutraliseren.

Antilichamen worden door wetenschappers op dezelfde manier gebruikt om drugs op te sporen. Wanneer een wetenschapper een antilichaam heeft, specifiek voor waar ze naar zoeken, kunnen ze een ELISA test uitvoeren. Dit betreft in feite het vastmaken van de antilichamen aan de bodem van een speciaal bord en het monster in kwestie eroverheen halen. Na een tijdje, als de drug, waarnaar gezocht wordt, aanwezig is zal deze vastgegrepen zijn door de antilichamen en op hun plaats gehouden.

Daarna wordt het bord gewassen om het resterende overtollige materiaal te verwijderen, waardoor het interessante gedeelte achterblijft. Meer antilichamen worden toegevoegd, waarmee verzekerd wordt dat de gezochte stof volledig omsingeld is. Als dit het geval is, wordt een bijbehorend antilichaam toegevoegd die veel algemener in zijn soort is. Dit, meer algemene, antilichaam, is zo aangepast dat het een enzym heeft die kleur produceert, maar zich ook vastgrijpt aan de andere, primaire antilichamen die al aanwezig zijn.

Tenslotte wordt een stof toegevoegd die van kleur verandert in de aanwezigheid van het enzym van het bijbehorende antilichaam. Als de stof van kleur verandert, is dit een indicatie voor de wetenschappers dat de gezochte drug gevangen is door de antilichamen in het monster.

Bevestiging Test

De bevestiging test is veel meer geavanceerde en duurdere manier van het testen op drugs. Het wordt meestal uitgevoerd met een van twee methoden. Deze zijn gaschromatografie en massaspectrometrie.

Gaschromatografie dwingt de bestanddelen in het monster te scheiden, waardoor ze gemakkelijk te identificeren worden door ze te laten passeren door een smalle zuil met traag gas op een hoge druk.

Bevestigingstest

Massaspectrometrie is een methode die de moleculen van het monster bombardeert met elektroden, waardoor ze gedwongen worden op te breken. Elke molecule heeft een specifieke manier van breken, waardoor deze te identificeren zijn of een "vingerafdruk" achterlaten. Dit stelt wetenschappers in staat drugs te identificeren als zij uit elkaar vallen.

 

Zamnesia

Drugs test