Product successfully added to your shopping cart.
Check out

Zwavel en cannabisplanten

     

Zwavel is een moleculaire bouwsteen in verschillende proteïnen, hormonen en vitaminen, zoals vitamine B1. Het wordt ook aangetroffen in een aantal belangrijke soorten plantenweefsel, waaronder zaden en cellulaire vloeistoffen. Zwavel in de vorm van sulfaat speelt ook een belangrijke rol in het waterbeheer van niet alleen de plant, maar ook van de bodem.

Zwavel is een scheikundig element dat al sinds de oudheid bekend is. We kunnen bijvoorbeeld zien hoe het wordt toegepast in zaken zoals gezonde (zwavel)spabaden, lucifers, buskruit en accuzuur. Daarnaast is zwavel ook bekend om zijn stinkende waterstofsulfide, dat wordt afgegeven door onder andere de afbraak van eiwitproteïnen.

 

 

Zwavel periodiek systeem

 

     

 

Zwafel

Zwafel

 

Bij een normale temperatuur en druk is zwavel een geurloze, gele vaste stof, die niet erg giftig is. In de natuur wordt pure zwavel aangetroffen in de vorm van gele afzettingen in en bij de randen van sommige vulkanen. Vulkanische gesteenten, zoals die in IJsland en Sicilië, kunnen hoge concentraties zwavel bevatten. De schatting is dat rond 0,05% van het gewicht van de aardkorst uit zwavel bestaat.

Wanneer je in aarde kweekt, zal een zwaveltekort zich zeer zelden voordoen; bijna elke soort aarde en alle stilstaande wateren bevatten sulfaten, soms in ruime hoeveelheden. Bij de verbranding van kolen, petroleum, diesel en andere fossiele brandstoffen wordt veel zwavel aan de lucht vrijgegeven. Het wordt uit de lucht verwijderd in zure regen of doordat het in vaste deeltjes naar beneden valt. Op deze manier komt in West-Europa zoveel zwavel in de grond terecht dat een tekort aan dit element onmogelijk is.

Met zwavel verrijkte meststoffen worden grotendeels op dezelfde manier gewonnen als meststoffen die met kalium of magnesium verrijkt zijn (zie cAnnas informatie over kaliumtekort). Wanneer je in hydrocultuur kweekt, haalt de plant al zijn voedingsstoffen uit het voedingswater van het systeem. De hydrovoedingsstoffen die gebruikt worden, bevatten meestal hoge concentraties calcium en zwavel. Om te voorkomen dat het calcium en zwavel met elkaar gaan reageren (waarbij het nauwelijks oplosbare gips wordt gevormd), worden de bestanddelen door de fabrikant in een A- en een B-deel gescheiden.

Zwavel in de plant

   

In de plant wordt zwavel in proteïnen en organische structuren opgenomen. Hierdoor is het, in geval van een zwaveltekort, moeilijk om het zwavel te verplaatsen naar de plek waar het het hardst nodig is – in de jonge blaadjes – met als gevolg dat deze lichtgroen worden. Theoretisch gezien zouden de symptomen daarom als eerste zichtbaar moeten worden in de jonge scheuten. Maar de praktijk toont aan dat de symptomen het meest zichtbaar zijn in de oudere bladeren.

De voortgang in chronologische volgorde:

  • Lijkt erg op stikstoftekort; lichtgroene verkleuring in een of meerdere grote/oudere bladeren.
  • Sterke paarse verkleuring in de bladstelen (dankzij de productie van anthocyanin pigment).
  • Meer bladeren verkleuren en het lichtgroen verandert op sommige plekken in donkergeel.
  • Bij een ernstig tekort in de plant, krijg je meer donkergroene bladeren met paarse stengels en bladstelen, en komt de groei en bloei tot stilstand.
 

 

 

 

 

Carenza da zolfo

Zwaveltekort

Als je buiten in de aarde kweekt, is de kans op een zwaveltekort erg klein. Bij het kweken in compost kan het zich wel voordoen, net als een fosfaattekort (zie cAnnas informatie over fosfortekort), wanneer de pH te hoog is en er te veel calcium aanwezig is. Daarnaast kan zich bij het kweken in compost of in hydrocultuur een zwaveltekort voordoen als de voedingsmix niet goed is samengesteld.

Oorzaken voor een zwaveltekort

  • Net als fosfaat kan sulfaat bij een lage pH beter door de plant worden opgenomen. Controleer de pH van het medium, verlaag de waarde als dat nodig is met zwavelzuur, salpeterzuur, fosforzuur of ascorbinezuur.
  • Mocht er sprake zijn van een tekort, kun je het best zwavel toevoegen uit een anorganische bron, bijvoorbeeld de met magnesium verrijkte meststof Epsom zout (voor hydrocultuur) of Kieserite (in aarde; zie cAnnas onformatie over magnesiumtekort).
  • Voor een organisch alternatief kun je champignonmest en de mest van de meeste zoogdieren gebruiken, deze bevatten veel zwavel. De zwavel wordt door de plant in de vorm van sulfaat opgenomen, die door de afbraak van organische zwavelbestanddelen in de grond gevormd wordt. Dit heeft tijd nodig! Werk dus preventief en zorg ervoor dat je in het begin in ruime hoeveelheid gebruik maakt van goed verteerde mest.

Een hoge concentratie van zwavel is niet per se schadelijk voor de plant, maar omdat het wel de zoutconcentratie van het voedingswater verhoogt, heeft het een negatief effect op de groei van de plant, mocht het het EC-niveau boven de veilige grens tillen. Aangezien planten over het algemeen erg weinig sulfaat opnemen, kan het zich ophopen in het bodemvocht. Een overmaat aan sulfaat wordt zichtbaar als zoutschade, groeiachterstand en een donkerkleurige plant. Bij hoge concentraties (hoge EC) moet je het systeem met zuiver water spoelen.

Gerelateerde producten