Gefeliciteerd: 70 Jaar Bob Marley

Gepubliceerd op:
Categorie: Blog

Gefeliciteerd: 70 Jaar Bob Marley

Het is de verjaardag van Bob Marley! Ter ere van deze gebeurtenis, hebben we een eerbetoon samengesteld, waarin we uitleggen waarom deze legende een van de meest erkende en gevierde muzikale iconen ooit is.

De zanger, songwriter en legende Bob Marley zou vandaag zijn 70ste verjaardag vieren als zijn terminale ziekte hem niet op een jonge leeftijd had getroffen. Hoewel hij niet langer bij ons is, is zijn nalatenschap tot op heden nog springlevend, waarin gepleit wordt voor sociale verandering en gerechtigheid en die genot brengt in de levens van miljoenen, ongeacht rijkdom, kleur, ras of geloof. Dus laten we deze reus vieren en de groeiende lijst van prestaties die hij in zowel zijn leven als in zijn muziek heeft bereikt. Van harte met je verjaardag, Bob Marley!

DE VROEGE JAREN

Bob Marley werd geboren in St. Ann Parish, Jamaica. Hij had een tienermoeder en een, veel oudere, blanke vader. Zijn ouders hadden toen geen idee dat hun zojuist geboren zoon de reggae muziek zou verspreiden over de hele wereld en een van de meest invloedrijke artiesten aller tijden zou worden.

Marley woonde in zijn kinderjaren in een klein plattelandsdorpje, Nine Miles. Op school werd Marley goede vrienden met Neville "Bunny" O'Riley Livingston, ook een student. Via hun gedeelde passie voor muziek inspireerde Livingston Marley al snel om gitaar te gaan spelen.

Later kregen Marleys moeder en Livingstons vader een relatie met elkaar en verhuisden met de twee kinderen naar Trench Town in Kingston, waar ze als een familie samenleefden. Daar bloeide Marley echt op als musicus. Trench Town stond bekend als de armste buurt van Kingston, maar een die diverse succesvolle muzikanten voortbracht, waardoor de buurt vergeleken werd met Motown, Detroit. Hoewel ze vreselijk arm waren, verloor Marley nooit de hoop en gebruikte de muzikale invloeden om hem heen om zijn vaardigheden verder te verbeteren. Dit leidde hem naar Joe Higgs, die een soort van muzikale mentor en zangleraar werd. Via Joe ontmoette Marley ook een muzikale medestudent, Peter McIntosch, die een vitale rol zou spelen in de latere carrière van Marley.

THE WAILING WAILERS

In 1963, toen Marley 18 jaar was, kwamen Marley, Livingston en McInstosh bijeen om de band "The Wailing Wailers" te vormen, samen met de bandleden Beverly Kelso, Cherry Smith en Junior Braithwaite. Hun eerste single "Simmer Down" kwam in 1964 uit en stond bovenaan de Jamaicaanse hitlijsten.

Hoewel de groep steeds populairder werd, worstelden ze om genoeg geld te verdienen om de band financieel rendabel te houden, waardoor ze uiteindelijk uit elkaar gingen. Pas acht maanden later hergroepeerden Marley, Livingston en McIntosch zich om de "Wailers" te vormen. Rond deze tijd kreeg Marley ook interesse in de religieuze en politieke Rastafari beweging.

DOORBRAAK!

Pas in 1972 braken de Wailers door. Dankzij hun groeiende populariteit in de jaren tot aan deze gebeurtenis, sleepte de groep een contract binnen bij Island Records, waarna ze ook gelijk hun eerste volledige studio album "Catch a Fire" opnamen, die een directe, alom geprezen hit werd. Nu konden ze alleen nog maar omhoog. In 1973 gingen de Wailers op toernee door de VS en het Verenigd Koninkrijk, als voorprogramma van Bruce Springsteen and Sly & de Family Stone. In hetzelfde jaar kwam ook hun tweede album "Burnin'" uit, waarop het iconische nummer "I Shot the Sherrif" staat.

DE POLITIEK THUIS

In 1975, net voor de release van hun nieuwe album "Natty Dread", verlieten zowel Livingston als McIntosh de Wailers om hun eigen solo carrière op te pakken. Tegelijkertijd namen in eigen land politieke spanningen toe tussen de Peoples National Party en de leidende Jamaica Labour Party. Natty Dread werd beschouwd als een inspiratie door mensen die tegen de overheid waren en het lied "Revolution" werd gezien als directe steun aan de PNP.

Desondanks, zette Marley zijn wereldwijde tour voort, waarbij hij zijn naam als wereldwijd muzikaal icoon nog meer vestigde. Nu bekend als Bob Marley & the Wailers, werd de groep synoniem met reggae muziek en Rastafarianisme en grotendeels verantwoordelijk voor hun voortdurende verspreiding uit Jamaica.

In 1976 kregen de politieke gevolgen van zijn muziek pas vat op hem en er werd een aanslag gepleegd op zijn leven. Terwijl Marley repeteerde voor een concert in Kingstons National Hero Park, opende een groep schutters het vuur richting de band en hun entourage. Marley werd geraakt in zijn biceps en borstbeen, maar speelde twee dagen later, zoals gepland, op het concert in het park.

VERHUIZING NAAR LONDEN

De dag na het concert, ontvluchtte Marley Jamaica en verhuisde naar Londen, waar hij en de Wailers werkten aan hun volgende album "Exodus", waarvan de singles "Exodus", "Waiting in Vain" en "Jamming" wel een jaar in de Engelse hitlijsten stonden. Het album wordt nu beschouwd als een van de beste muziekalbums aller tijden.

Rond deze tijd ontdekte Marley ook de eerste symptomen van wat later zijn ondergang zou worden. Kankercellen werden ontdekt in een teen, waaraan hij eerder gewond was, en artsen raadden onmiddellijke amputatie aan. Helaas weigerde Marley de behandeling omdat amputatie in ging tegen zijn religieuze overtuiging.

MENSEN SAMENBRENGEN

In 1978 keerde Marley terug naar Jamaica om op te treden tijdens het One Love Peace Concert, waarbij hij het voor elkaar kreeg de leider van de PNP en de leider van de PNP de handen te laten schudden op het podium. Het werd gezien als een enorme overwinning en het werd een inspiratie en testament voor de kracht van zijn muziek en persoon over de hele wereld.

Datzelfde jaar reisde Marley ook af naar Africa, waar hij Kenia en Ethopië bezocht, die beiden betekenis voor hem hadden als spirituele thuisbasis voor het Rastafarianisme. Velen geloven dat deze reis een inspiratie was voor zijn volgende album "Survival", waarin opgeroepen wordt voor een einde aan de onderdrukking in Afrika.

HET EINDE VAN EEN TIJDPERK

Tijdens een tour om hun volgende album "Uprising" te promoten, werden de eerder in Marley's teen ontdekte kankercellen uiteindelijk teveel. In 1980, na slechts twee concerten op Madison Square Garden, werd Marley ziek. Ontdekt werd dat de kanker, die eerst beperkt was tot zijn teen, zich door zijn hele lichaam had verspreid.

Hij reisde naar Europa om onconventionele methoden voor het behandelen van kanker te proberen, die zijn leven met enkele maanden hebben verlengd. Al snel werd echter duidelijk dat hij de strijd ging verliezen en niet lang meer te leven had. Marley accepteerde zijn lot en besloot dat hij zijn laatste dagen op aarde wilde doorbrengen in zijn moederland Jamaica. Helaas is dat niet gelukt. Hij overleed in Miami, Florida, op 11 mei 1981.

EEN ONSTERFELIJK NALATENSCHAP

Hoewel hij niet langer bij ons is, leeft het erfgoed van Bob Marley nog altijd voort. Hij werd postuum ingehuldigd in de Rock and Roll Hall of Fame in 1994, zijn album "Exodus" kreeg de titel "Album of the Century" in Time Magazine en hij kreeg ook The Grammy Lifetime Achievement Award.

Maar zijn ergoed gaat verder dan zijn muziek. Bob Marley werd een cultureel icoon, een inspiratie een en een wereldwijd figuur van de vrede. Hij ontving de Peace Medal of the Third World van de Verenigde Naties, voor zijn inspanningen en moedige werk om gerechtigheid en stabiliteit te brengen in zijn vaderland Jamaica, maar ook voor zijn campagne om het geweld in Afrika te stoppen. Het is bijna onmogelijk om iemand in de Westerse wereld te vinden die niet van hem gehoord heeft.

BOB MARLEY, RASTAFARIANISME EN CANNABIS

Bob Marley wordt gezien als een cultureel icoon, maar dat heeft niet alleen te maken met zijn muziek en zijn prestaties. Via zijn werk, werd hij het moderne gezicht van Rastafarianisme en, hierdoor, het roken van cannabis, wat beschouwd wordt als een heilig onderdeel in de cultuur van de Rastafari. Kijk in elke studentenkamer waar wiet wordt gerookt en hoogstwaarschijnlijk hangt daar iets dat verwijst naar deze beschermheilige van vrijheid, vrede en rebellie.

Bob Marley

Desondanks is het belangrijk te begrijpen dat Bob Marley geen cannabis rookte voor recreatieve doelen. Voor hem was het een extreem spiritueel onderdeel van zijn geloofsovertuiging en een hoeksteen voor meditatie en genezing. Hij was een felle tegenstander van het verbod en iedereen die cannabis gebruikte als een politiek hulpmiddel om onderdrukking en sociale onrechtvaardigheid te veroorzaken. In zijn eigen woorden: "Nu, wanneer je rookt, het maakt je cool, weet je? Het stimuleert je geest en zorgt dat je gaat zitten om te mediteren. In plaats van dwaas, ga je zitten en je mediteert en je bent iemand. Rum leert je een dronkaard te zijn en kruid leert je om iemand te zijn."

Zonder twijfel hebben zijn muziek, zijn leven en onvermoeibare werk de aarde een betere plek gemaakt om te leven. Hij verliet ons te vroeg, maar wordt nog lang niet vergeten. Van harte met je 70ste verjaardag, Bob Marley!