Is het einde van de Oorlog tegen Drugs nabij?

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogCannabisDrugswetgevingenOpinieWereld

Is het einde van de Oorlog tegen Drugs nabij?

Zal de UNGASS 2016 een nieuw tijdperk aankondigen in het drugsbeleid?

Is het einde van de Oorlog tegen Drugs nabij? Dat is een gedurfde bewering. Voordat we onze geheime wiet voorraad tevoorschijn toveren en ervan dromen met vrienden in de kroeg te genieten van onze favoriete cannabis soorten, moet je weten dat het helaas niet zo simpel ligt. The Lancet, een van de meest gerespecteerde medische tijdschriften, heeft een verslag uitgebracht waarin de decriminalisering van alle drugs, dus niet alleen cannabis, wordt ondersteund. Voorgesteld wordt om het beleid te veranderen, waar de nadruk ligt op het beperken van schade in plaats van het uitdelen van gevangenisstraffen voor drugsgebruik. Wanneer je overweegt dat dit verslag werd samengesteld en geschreven met input van professionals in een groot aantal disciplines, uit landen met lage, gemiddelde en hoge inkomens, dan weet je wat ze zeggen: Je kan niet twisten met de deskundigen.

Een beetje achtergrond informatie

Hoewel er geen simpel ja of nee antwoord mogelijk is, verschijnt er een snel naderend lampje aan het einde van de tunnel, voorzien van een aantal behoorlijk schokkende mislukkingen. In dit geval is de tunnel het drugsverbod en de strafbaarstelling van het bezit en het gebruik. Het doel van het verslag was advies te geven aan de VN (Verenigde Naties) voor hun Algemene Vergadering, waar ze het drugsbeleid bespreken met de lidstaten. De laatste keer dat het drugsbeleid binnen de VN werd besproken, was in 1998. De tijden zijn drastisch veranderd zonder zichtbare vermindering in het wereldwijde drugsgebruik en in vele landen blijft de populatie in de gevangenissen maar groeien. Gezien het duidelijke gebrek aan succes in de bestrijding van het wereldwijde drugsgebruik, presenteert dit rapport een alternatieve aanpak. In plaats van drugsgebruik te verbannen uit de wereld, wat in 1998 het thema was op de vergadering van de VN, wordt de nadruk gelegd op het beheersen van het drugsgebruik en het helpen van mensen bij hun drugsverslaving, waardoor uiteindelijk de afhankelijkheid ervan moet verdwijnen.

Voor we ingaan op de details van dit "schadebeperkend" beleid en de aanbevelingen van dit rapport, is het de moeite waard om te beoordelen hoe het huidige beleid de wereld heeft beïnvloed en of dit in enige vorm effectief was. In 1998, toen de VN lidstaten verklaarden zich in te zetten voor een drugsvrije wereld, werd geschat dat 8 miljoen mensen wereldwijd het laatste jaar heroïne hadden gebruikt, tegen 135 miljoen cannabis gebruikers. Toen ze 10 jaar later hun vooruitgang beoordeelden, waren de cijfers voor beide groepen gestegen: 12 miljoen geschatte heroïne gebruikers en 165 miljoen cannabis gebruikers, wereldwijd. Dus, als het totale geschatte aantal drugsgebruikers gestegen is, hoe hebben die 10 jaar invloed gehad op drugsgebruikers en de wereldwijde populatie?

De impact

Het rapport levert een aantal behoorlijk schokkende statistieken als we kijken naar de negatieve gevolgen van het huidige beleid. Sinds 2006, toen Mexico besloot hun leger te gebruiken om drugssmokkel te bestrijden, is er een "opvallende toename in moorden" vastgesteld, waarbij kan worden aangevuld dat "dit aantal zo groot was dat de levensverwachting in het land daalde." Het is lastig de effectiviteit van deze strategie te zien, omdat het doel was de "ernstige bedreiging voor de gezondheid en het welzijn van de mensheid" te voorkomen, die drugs zouden vormen. Hun pogingen in dit scenario verlaagde de levensverwachting van de populatie, bovenop de effecten die drugs en verslaving zouden hebben.

De Verenigde Staten, die nu ongeveer 5% uitmaakt van de wereldbevolking, heeft het hoogste percentage gevangenen ter wereld: Ongeveer 707 mensen per 100.000. Van deze gevangenen, zit een aanzienlijk aantal opgesloten vanwege drugsovertredingen: Bijna 50% van de federale gevangenen zit vast voor deze drugsgerelateerde misdrijven. Gecombineerd met het feit dat Afro-Amerikaanse mannen 32% kans maken op een bepaald punt in hun leven in de gevangenis te belanden, zullende vervreemdende effecten van extreme drugswetten alleen maar destructief werken om drugsmisbruik en verslaving aan te pakken. Familie, vrienden en ondersteunende netwerken kunnen onder enorme stress komen te staan als ze om moeten gaan met zo'n hoog niveau van gevangenisstraffen, wat vaak leidt tot afkeer van de rechtshandhaving en overheidsinstellingen.

Deze statistieken zijn scherp bekeken en daarom zijn er ook wat raderen gaan draaien. Het rapport kon niet op een beter moment worden gepubliceerd. In april dit jaar (2016), zal er een Algemene Vergadering plaatsvinden bij de Verenigde Naties om het wereldwijde drugsbeleid te bespreken. Op verzoek van Mexico, Colombia en Guatemala zal de Algemene Vergadering kijken naar de geboekte vooruitgang in de Oorlog tegen Drugs, terwijl openlijk de mogelijkheden worden bediscussieerd. Deze groeiende vraag van Latijns-Amerikaanse landen is in overeenstemming met recente veranderingen in het drugsbeleid in de verschillende landen. Uruguay is het eerste land waar een cannabis markt voor recreatief gebruik nationaal wordt gereguleerd, terwijl staten in de VS, zoals Colorado, een gelijksoortige aanpak hebben gevolgd.

Als je overweegt dat Ban Ki-Moon, de Secretaris-Generaal van de VN, alle lidstaten heeft opgeroepen om deze vergadering te gebruiken als een kans om een open debat te voeren en alle opties te overwegen, toont dit aan dat er een verschuiving plaatsvindt in de mindset van de VN. Er kunnen echter kanttekeningen worden geplaatst bij de voorgestelde discussies.Tot nu toe hebben we een rapport, gepubliceerd door wereldwijde experts, waarin een andere aanpak voor drugsgebruik wordt gepromoot en we hebben ook een aantal VN-leden die vragen om een kans het huidige beleid opnieuw te beoordelen. Wat kan er dan nog roet in het eten strooien?

Het probleem ligt in het feit dat de Verenigde Naties niet direct drugs verbiedt of reguleert; de VN werkt overkoepelend en maakt globale doelstellingen en beleid, zodat landen daarvan kunnen profiteren en de kwaliteit van het leven wereldwijd kan worden verbeterd. Het ene land wil dan misschien een schadebeperkend beleid, maar het andere land wil dat niet. Deze landen zijn vrij, tot een bepaalde hoogte, naar eigen wens straffen te dicteren voor drugsdelicten. Diverse landen, zoals de VS, hebben lang een zero-tolerance aanpak behouden als het aankomt op drugsgebruik, terwijl andere belangrijke spelers, zoals Rusland en diverse landen in Azië en het Midden-Oosten ook niet staan te springen om verandering. De VN werkt op basis van akkoorden van de meerderheid van de lidstaten, maar omdat zoveel van de belangrijkste leden niet bereid zijn om een verandering te adopteren in het beleid, kan deze schade beperkende beweging razendsnel tot een halt komen. In de kern, leunen de interne afdelingen van de Verenigde Naties richting een verandering in de huidige aanpak. De uitdaging zal uiteindelijk neerkomen op de vraag of de lidstaten hun zero-tolerance bril kunnen afzetten om te begrijpen hoe drugsgebruik en verslaving in de kern kan worden aangepakt, zonder het gebruik van geweld of gevangenisstraffen.

De aanbevelingen

Zo, dus we hebben de impact van het huidige drugsbeleid op grote, wereldwijde machten gezien, maar wat zijn de daadwerkelijke aanbevelingen in het Lancet rapport? Hoe kunnen we de kwaliteit van leven verbeteren, terwijl verslaving wordt aangepakt?

In totaal zijn er 11 aanbevelingen gedaan, maar voor cannabis gebruikers zijn de twee meest opvallende of belangrijke:

"Decriminaliseren van kleine drugsovertredingen, zoals gebruik, bezit en kleine verkoop"

en

"Beter en breder onderzoek naar drugs en drugsbeleid"

Er is reeds vooraanstaand onderzoek naar de nuttige effecten die cannabis of, meer specifiek, de cannabinoïden in cannabis hebben op diverse lichamelijke en geestelijke aandoeningen. Verhalen van de RSO olie (Rick Simpson Olie) en het genezende vermogen, ondersteund door gebruikers over de hele wereld, komen onder andere in ons op. Andere onderzoeken zijn ook uitgevoerd, zoals hoe het gebruik van cannabis kan helpen chronische pijn onder controle te krijgen en de kwaliteit van leven van gebruikers te verbeteren. Er is echter zoveel meer dat moet worden begrepen over de verschillende effecten die cannabinoïden op onze lichamen hebben. Met de aanbeveling "breder en beter onderzoek" wordt gehoopt dat overheden beginnen te kijken naar de nuttige eigenschappen van bepaalde drugs, in plaats van de mogelijk negatieve impact steeds te bewijzen.

Het decriminaliseren van kleine drugsovertredingen zou ook helpen het stigma te verwijderen dat rond cannabis en het gebruik hangt. Veel gebruikers hebben gemeld dat ze het gebruiken voor diverse aandoeningen en voor het beheersen van pijn als gevolg van bijvoorbeeld chronische artritis. Deze gebruikers zijn geen dealers van cannabis en ze zijn er ook niet op uit om winst te maken, maar ze proberen te profiteren van de eigenschappen die cannabis hen biedt. Op dit moment zijn deze mensen, volgens de wet, criminelen. Deze criminalisering zal ongetwijfeld veel mensen tegenhouden om cannabis te proberen, waardoor ze nooit weten of het hen kan helpen de kwaliteit van het leven te verbeteren.

Conclusie

Het rapport en de gedane aanbevelingen bieden een nieuwe aanpak voor de overduidelijk falende pogingen om drugsgebruik en verslaving te voorkomen. Hoewel de aanbevelingen mogelijk voordelig werken voor de dagelijkse cannabis gebruiker, zijn de gevolgen veel groter dan dat. Door de aandacht niet meer te vestigen op het volledig verwijderen van drugsgebruik binnen de maatschappij, verwijder je ook de noodzaak voor het uitvoeren van negatief onderzoek. Het dient slechts als middel om de soms hardhandige aanpak, die sommige landen hebben geaccepteerd om drugsgebruik en misbruik aan te pakken, te rechtvaardigen. In feite eindig je in een destructieve cyclus, waarbij noch de overheid, noch het volk enig voordeel ziet. Hoewel er nog een lange weg te gaan is voordat we een wijziging zien in de aanpak van de Oorlog tegen Drugs, wordt in dit verslag de mening van diverse professionals uit de hele wereld vertegenwoordigd. Het biedt het een hoognodig baken, die de VN hopelijk kan gebruiken om een strategie te ontwikkelen die zich richt op het verminderen van de vraag naar drugs in plaats van het verminderen van het aanbod. Minder drugs hebben, haalt niet de behoefte weg van mensen, zeker diegenen met verslaving.

Steeds meer niet-gewelddadige drugsgebruikers worden geconfronteerd met celstraffen, dankzij het huidige drugsbeleid. Professionals over de hele wereld hebben wellicht de oplossing voor een meer effectieve aanpak van de Oorlog tegen Drugs.

 

         
  Lucas  

Geschreven door: Lucas
Lucas is parttime schrijver en fulltime visionair. Als anonieme psychonaut, die in stropdas en kostuum deelneemt aan de samenleving, probeert hij op bewijs gebaseerde rationaliteit aan het volk over te brengen.

 
 
      Ontdek onze schrijvers