Product toegevoegd aan winkelmandje
Afrekenen

DabbingEr zijn 26 Producten

Om het kort te houden, 'dabbing' wordt gedefinieerd als het roken van zeer geconcentreerde mengsels met cannabinoïde percentages van 75 (naar verluidt bereiken ze soms wel de 90+) en een zuiverheid waar 'reguliere' concentraten zoals hasj alleen maar van kunnen dromen. Wat heb je dus nodig om dab te maken? Je hebt een concentraat nodig, een 'dabber', een 'torch aansteker' en wat meestal een 'oil rig' wordt genoemd. Een oil rig is gewoon de naam voor een pijp speciaal voor met maken van een dab. Er zijn twee uitvoeringen van deze pijp: 'skillet' en ''nail'. Een skillet en 'dome rig' bestaat uit een klein metalen plaatje dat bevestigd is aan een zwenkarm met een holte daarboven die naar de neerwaartse buis van de 'dab bong' leidt. Een nail en globe rig maakt gebruik van een steel gemaakt van kwarts, titanium of glas, en een glazen buis of bol om de steel en damp te omhullen. De dabber is een klein staafje van glas of metaal die gebruikt wordt om het concentraat op de hete skillet of steel te leggen, die je met behulp van de torch aansteker verhit hebt.

Dabbing - Klik hier voor meer info

Dabbing: Lees Er Alles Over!

Wat Is Dabbing?

WAT IS DABBING?

Dabbing is in het kort het inhaleren van damp van een zeer geconcentreerd mengsel met een cannabinoïdegehalte van 75% (soms zelfs meer dan 90%) en een zuiverheid waar ‘reguliere’ concentraten zoals cannabis alleen maar van kunnen dromen. Het gebruik van concentraten is niet echt iets nieuws, maar er vormt zich wel een nieuwe hype rondom de nieuwe concentraten – de Dabs.

Deze worden meestal gewoon olie, wax, budder, BHO (Butane Honey Oil) of shatter genoemd. De cannabisgemeenschap raakt langzamerhand steeds meer geïnteresseerd in dabbing, en als je in een land woont waar het gebruik van medicinale marihuana legaal is, heb je waarschijnlijk al gemerkt dat steeds meer apotheken steeds meer concentraten verkopen.

In 2012 nam de populariteit van concentraten explosief toe en gebruikers van medicinale marihuana zagen hoe shatters, budders, wax en oliën op het menu van apotheken verschenen. Sommige mensen zeggen dat dit een enorme stap voorwaarts is in de evolutie van de stoner en dat het een wonderbaarlijk medicijn is. En ze beweren dat dabbing gezonder is dan het roken van een joint of een pijp, want je inhaleert geen butaan uit de aansteker of rook van de wietbladeren en van de tabak, maar alleen de damp van het concentraat.

Maar de controverse rondom dabbing wordt alsmaar groter. Sommige critici wijzen op de mogelijke gevaren van de nieuwe concentraten en hebben het over de gevaren van zowel de bereiding (bij sommige bereidingsmethoden van concentraten worden uiterst ontvlambare gassen gebruikt, bijvoorbeeld butaan) als de inname, evenals het negatieve effect op de in toenemende mate gunstige houding van het publiek over marihuana.

Deze houding kan door dabben minder gunstig worden (doordat concentraten vaak met behulp van een gasbrander worden gerookt, denken mensen dat het net zoiets is als crack). Anderen waarschuwen voor de oxiden van de metalen spijkers of skillets, maar deze zijn in feite gemaakt van titanium en worden ook aangetroffen in vele soorten voedsel en cosmetische producten. En hoewel ze wel oxideren, vormen ze niet echt een gevaar, want het water in de rig filtert het bijna voor 100% eruit.

Wat Heb Je Nodig Voor Een Dab?

Wat heb je dus nodig voor een dab? Wat je nodig hebt, is een Oil Rig, meestal gewoon een Rig genoemd, een dabber, een gasbrander en uiteraard een concentraat. Een rig is gewoon een naam voor een rookapparaat dat speciaal voor dabbing gemaakt is. Er zijn twee soorten rigs: nail en skillet. Een nail and globe rig maakt gebruik van een nail (soort spijker) gemaakt van titanium, kwarts of glas en een glazen bol of buisje waar de nail en de damp in gaan.

Een skillet and dome rig bestaat uit een klein metalen plaatje dat aan een gekromd buisje vastzit met daarop een bol die naar de neerwaartse buis van de oil rig leidt. De ‘dabber’ is een klein staafje gemaakt van metaal of glas dat gebruikt wordt om het concentraat op de hete nail of skillet te deppen die je met de gasbrander verwarmd hebt. Zodra de olie of het concentraat het hete oppervlak aanraakt, verdampt het snel en moet je de vrijgekomen damp inhaleren.

Afhankelijk van het concentraat kan een lange, stevige hijs aanvoelen alsof je VIJF joints in één keer hebt gerookt. Dit betekent dat dabbing niet voor amateurs is en dat je het voorzichtig zou moeten doen. Een door Sativa gedomineerd extract zal een enorme geestelijke high veroorzaken en maakt je klaar om de dag aan te kunnen. Een dab van een sterk Indica extract kan je daarentegen direct naar bed sturen waar je binnen no time in slaap valt.

DE GESCHIEDENIS VAN DABBING

De Geschiedenis Van Dabbing

Hasj is een oude vorm van ‘geconcentreerde cannabis’ en is zo oud als het gebruik van cannabis zelf, maar het THC-gehalte en de sterkte zijn niet te vergelijken met die van de huidige concentraten. De manier waarop het in zo’n kort tijdsbestek geassimileerd is als een subcultureel fenomeen en waar, wanneer en door wie ‘dab’ uitgevonden is, is enigszins een mysterie.

Helaas, het eerste gearchiveerde artikel over dab werd pas in 2005 door Cannabis Culture gepubliceerd en volgens dit artikel werden de eerste ‘dabs’ al in de jaren 60 gerookt:

Moderne methoden om cannabinoïden te extraheren maakten destijds gebruik van alcohol, chloroform, butaan en andere oplosmiddelen, en het resultaat werd verhandeld als ‘honingolie’, ‘rode olie’, ‘gelei-butaan hasj’ of mengsels met soortgelijke namen – de eerste dabs. De zuiverheid en cannabinoïdegehalten waren meestal hoger dan die van hasj, maar de concentraten waren vaak vervuild door residuen van de oplosmiddelen en het productieproces van de extracten met chemische oplosmiddelen was gevaarlijk.

Volgens BudderKing is ‘Budder’ het resultaat van tien jaar onderzoek, en de wortels ervan liggen in de productie van vloeibare cannabisolie – de honingolie. Hij en zijn collega’s in Surry, Brits Colombia, tilden de productie van honingolie naar een nieuw niveau toen ze een product ontwikkelden dat ze ‘glass’ noemden. BudderKing legde uit dat het geraffineerde olie was die gemaakt werd door middel van een multi-stappen proces dat gebruik maakt van alcohol, en hij zei: “We ontwikkelde het verder en het hardde uit tot iets dat aanvoelde en eruit zag als barnsteen. Het beviel ons omdat het extreem sterk was en veel makkelijker te roken dan olie.”

Sommige prominente mensen uit de medische marihuana-industrie zeiden dat ze in de zomer van 2010 voor het eerst hoorden van concentraten met zulke hoge octaangehalten. Ze veronderstelden ook dat de concentraten voor het eerst in de VS gemaakt werden, in Noord-Californië of Colorado. Van daaruit begonnen de Dabs zich te verspreiden als een bosbrand en ze werden met name in en rond Denver en Boulder populair.

In 2012 werd het productieproces van concentraten meer geïndustrialiseerd en populair onder kwekers. Bij de High Times Cup in datzelfde jaar waren er zelfs meer mensen die concentraten rookten dan marihuana – en dat in zo’n hoeveelheid dat je eigenlijk wel van misbruik kon spreken.

Deze gezondere of, volgens sceptici die denken dat deze ‘drug’ veel heftiger is dan marihuana, gevaarlijke en verkeerde manier van roken, verspreidt zich snel, en alleen de tijd kan ons leren wat het volgende niveau van cannabis roken zal zijn.

HOE WORDEN DABS GEMAAKT?

Hoe Worden Dabs Gemaakt?

Ten eerste, laat dit duidelijk zijn: strikt genomen is hasj een ‘dab’ – maar dan wel een met veel lager cannabinoïdegehalte dan de dabs van de nieuwe generatie, en het wordt op een totaal andere manier gemaakt.

Het productieproces van budder of shatter of BHO of hoe je het ook wilt noemen, komt er in feite op neer dat wiettoppen (het liefst erg harsige toppen, maar sowieso toppen van hoge kwaliteit) in een buis worden gestouwd waar vervolgens een vloeibaar, chemisch oplosmiddel doorheen wordt gedruppeld.

Plantdeeltjes kunnen ook gebruikt worden, maar om voor de hand liggende redenen zal het resultaat dan een lager cannabinoïdegehalte hebben en je zult uiteindelijk veel minder budder hebben (meer plantmateriaal dus voor dezelfde hoeveelheid budder). Het oplosmiddel wast de cannabinoïden uit het plantmateriaal en druppelt uiteindelijk uit de tube, waar het een vloeibare stroom vormt in de kleur van, tsja, urine.

De vloeistof wordt opgevangen in een glazen schaaltje (dit materiaal is het makkelijkst schoon te maken – ook kan het product hier beter vanaf worden geschraapt) en voorzichtig verwarmd om het teveel aan oplosmiddel te laten verdampen. Het resultaat is een dab. De kwaliteit van de dabs hangt van verschillende factoren af, maar de grondstof en de kwaliteit (zuiverheid is de sleutel! wees geen gierigaard als je een hoogkwalitatief product wilt maken) van het oplosmiddel zijn het belangrijkst.

DOE DIT NIET THUIS!

We hebben het over het maken van dabs. Voordat je er zelfs maar over denkt, lees er iets over, praat met mensen die het al eens (succesvol!) hebben gedaan en wees voorzichtig! De opgeloste chemicaliën kunnen fatale gevolgen hebben! Butaan is uiterst brandbaar en onzorgvuldig gebruik kan een explosie veroorzaken. Een hoge concentratie van CO2 kan tot dood door verstikking leiden. Het belangrijkste is: Zorg dat je weet waar je aan begint en hou het bij het roken van dabs in plaats van het zelf te maken als je dat niet voor 100% veilig kunt doen.