Ontmaskerd: Waarom cannabis geen springplank drug is

Gepubliceerd op:
Categorieën : BlogCannabis

Ontmaskerd: Waarom cannabis geen springplank drug is


Een van de belangrijkste argumenten tegen de legalisatie van marihuana is dat de drug een springplank is naar harddrugs. We geven je hier meer informatie en laten je zien waarom dit onjuist is.

We hebben het allemaal gehoord: "Rook geen marihuana, het is een glibberig pad naar harddrugs." Moeders maken hun kinderen ermee bang en anti-cannabis actievoerders aarzelen niet om iedereen met deze zin om de oren te slaan. Punt is echter dat allang bekend is dat dit niet waar is.

EEN MYTHE ONTMASKERD: DE EEUWENOUDE VERGISSING TUSSEN VERBAND EN OORZAAK

Het idee dat cannabis een springplank is naar hardere stoffen, en een vernietigende verslaving, klinkt plausibel in de oren van de gemiddelde persoon. Wanneer verslaafden hun verhaal doen, hoor je vaak dat ze begonnen zijn met marihuana, waardoor het eenvoudig is misleide conclusies te trekken. Elk onderzoek, dat suggereert dat cannabis een springplank is naar hardere drugs, en een vernietigende verslaving, faalt er echter in een oorzakelijk verband vast te stellen.

Ja, er is zeker een verband, maar in praktische termen betekent dit weinig. Er is een verband tussen een toegenomen verkoop van ijsjes en toegenomen gewelddadige misdaad, maar je zou ook niet beweren dat iemand die ijs koopt waarschijnlijk gewelddadig is. Er zijn een aantal algemene factoren die deze correlaties aan elkaar verbinden, zonder directe oorzaak. In het hierboven genoemde voorbeeld, is dat het warme weer. Hitte vergroot de verkoop van ijs en hitte maakt ook mensen meer geïrriteerd, waardoor de kans op geweld toeneemt. Het een veroorzaakt niet het ander.

Deze redenering heeft ervoor gezorgd dat wetenschappers het idee hebben losgelaten dat cannabis zorgt dat iemand naar harddrugs grijpt. Reeds in 1999, werd in een onderzoeksrapport voor de US Congress al het volgende geconcludeerd: "Er is geen overtuigend bewijs dat marihuana gebruik een oorzakelijk verband veroorzaakt met het latere gebruik van andere illegale drugs."

Sindsdien zijn er vele onderzoeken gedaan die allemaal het verband in meer detail probeerden te ontdekken. Ze falen in het vaststellen van een oorzakelijk verband of beweren dat er geen verband is. Een mooi voorbeeld van onderzoek, waarin wordt gesuggereerd dat er geen oorzakelijk verband is, vinden we in de jaarlijkse drugs enquete, uitgevoerd door de Amerikaanse federale overheid. In 2009 werd bijvoorbeeld gemeld dat 2,3 miljoen mensen marihuana hebben geprobeerd, terwijl slechts 180.000 heroïne probeerden en 617.000 mensen probeerden cocaïne. Als cannabis daadwerkelijk de toegangspoort was, waren de cijfers van de laatste twee drugs aanzienlijk hoger geweest.

WAT VEROORZAAKT DUS DE CORRELATIE?

De meesten in de wetenschappelijke gemeenschap zijn het erover eens dat cannabis, en het gebruik ervan, niet de invloed is die het gebruik van harddrugs veroorzaakt. Maar wat veroorzaakt de correlatie dan? Hier zijn diverse theorieën over en het antwoord is waarschijnlijk een combinatie van al deze theorieën.

De eerste gedachte is dat personen die marihuana en harddrugs gebruiken dit waarschijnlijk al van plan waren. Dit betekent dat deze mensen over het algemeen interesse hebben om hun waarneming en bewustzijn te veranderen. In deze situatie is het niet marihuana, maar het verlangen om met drugs te experimenteren dat leidt tot het gebruik.

De tweede, meest gangbare, theorie is dat de illegale status van cannabis het gebruik van hardere drugs aanmoedigt. Het handelen met duistere figuren op straat vergroot blootstelling aan de illegale drugsmarkt en, naarmate je meer bekend raakt bij de dealer, neemt ook de waarschijnlijkheid toe dat hardere stoffen aangeboden worden.

Een voorbeeld van hoe het verbod hier daadwerkelijk schuldig aan is, vinden we gewoon hier in Nederland. Sinds cannabis geliberaliseerd en getolereerd werd, is het aantal jongere gebruikers, die de overstap maken naar harddrugs, gedaald (jongere gebruikers zijn de grootste angsten van de springplank theorieën). Een rapport uit 2010 ontdekte in feite dat er bewijs was voor een "verzwakte toegang", dankzij het Nederlandse beleid. Het zal interessant zijn te ontdekken hoe dit uitpakt in plaatsen als Colorado, waar cannabis volledig gelegaliseerd is. De eerste rapporten suggereren dat, dankzij de legalisatie, het marihuana gebruik onder tieners is gedaald, maar zal het er ook toe leiden dat minder mensen de overstap maken naar hardere stoffen? Wij denken van wel.

Er zijn natuurlijk diverse, mogelijke redenen; je zou er een scriptie over kunnen schrijven. We hebben het niet gehad over traumatische levensgebeurtenissen, stress, sociaal-economische factoren, groepsdruk; de lijst is oneindig. Wat we met redelijke zekerheid kunnen zeggen is dat de factoren, die cannabis linken aan het gebruik van hardere drugs, waardoor zoveel mensen vrezen dat cannabis een springplank drug is, sociale constructies zijn en geen resultaat van de plant zelf.

ALCOHOL: DE ECHTE VIJAND?

Er zijn onderzoeken die suggereren dat alcohol in feite als toegangspoort fungeert en niet marihuana. De resultaten waren zo uitgesproken dat de auteurs aanraadden de aandacht van zaken als marihuana weg te nemen en stimuleren tieners te informeren over alcohol.

Zelfs met deze informatie zijn miljoenen mensen in staat dagelijks van alcohol te genieten, zonder over te stappen op harddrugs. Hetzelfde kan worden gezegd van cannabis. Als een voorstedelijke huisvrouw 'savonds kan genieten van een glas (of fles) wijn, zonder behoefte om heroïne in te spuiten, weten we vrij zeker dat een stoner verantwoordelijk van een joint kan genieten. Het komt allemaal neer op het feit dat, ongeacht hoe hard iemand het probeert, er geen bewijs is dat suggereert dat cannabis een springplank is naar harddrugs, maar er is genoeg bewijs dat dit niet zo is. Verband betekent nog geen oorzaak.