Verhalen Van De Cannabisclub Deel 4: Een Ochtend In De Happy Days Club

Gepubliceerd op:
Categorieën : BlogCannabisclub Verhalen

Cannabisclub Verhalen


Hier volgt deel 4 van Verhalen Van De Cannabisclub, waarin Top Shelf Grower de heerlijkheden van een Catalaanse cannabisclub proeft - tot zijn eigen en ons genoegen. Lees snel verder en ontdek wat Catalonië te bieden heeft, alsmede de capriolen van een paar stamgasten.

VERHALEN VAN DE CANNABISCLUB DEEL 4: EEN OCHTEND IN DE HAPPY DAYS CLUB

OP JACHT NAAR DE BESTE CANNABIS VAN HET LAND

Na enige omzwervingen ben ik dan uiteindelijk in Tarragona aangekomen. Eindelijk weer vaste grond onder mijn voeten. Catalonië is het land van wiet, en ik voel me er al helemaal thuis. Ik zit niet ver van de nieuwe cannabishoofdstad van Europa; Barcelona. Momenteel ben ik de aderen van de talloze kleine stadjes aan de Gouden Kust aan het verkennen.

Barcelona telt ongeveer 400 besloten cannabisclubs en verenigingen. Maar dit zijn niet de enige clubs en verenigingen die je in Spanje kunt vinden. De cannabiscultuur floreert in het hele land. Als - en voor een Catalaan "wanneer" - Catalonië zich afscheidt van Spanje als een afzonderlijke republiek, wordt cannabis ongetwijfeld het eerste product dat tussen de twee buurlanden verhandeld zal worden.

Naar mijn mening hebben Catalaanse kwekers behoorlijk concurrerende voordelen ten opzichte van de kwekers in Zuid-Spanje. Buitenkweken is de standaard in het zuiden. Het klimaat is er perfect en hoewel cannabis volgens de wet binnen moet worden gekweekt, wordt de meeste wiet in het zuiden nog steeds buiten geteeld.

Toppen van de beste kwaliteit vind je in het zuiden bijna niet, tenzij ze binnen hydroponisch onder LED-verlichting zijn gekweekt. Sommige ganjaboeren investeren in speciale voedingsstoffen en substraten voor cannabis, maar de meeste maken gebruik van goedkope aarde en meststoffen voor tomaten. Het merendeel van de Catalaanse cannabis wordt daarentegen professioneel binnen gekweekt.

Barcelona Cannabis Clubs

NOORD VS ZUID

Aarde en kokos zijn in Catalonië de favoriete groeimediums. Bovendien worden uitsluitend merkzaden en -stoffen gebruikt voor Catalaanse kweekoperaties. Men kweekt daarnaast liever biologisch dan hydroponisch. Buitenkweken is een zeldzaamheid. De meeste kwekers waken er namelijk voor om in contact te komen met de autoriteiten en/of dieven die hun oogst kunnen jatten. Er zijn thuiskwekers die het risico nemen om één of twee autoflowering planten op hun balkon te telen. Buitenkweken gebeurt echter niet op zo'n grote schaal als in het zuiden.

Om je de waarheid te vertellen; de meeste wiet die ik in Zuid-Spanje heb gerookt, was niet afkomstig van Spaanse kwekers. Ik kon alleen Britse en Nederlandse meester-binnenkwekers vinden voor authentieke eersteklas wiet. Wat hasj betreft; de beste stash wordt geïmporteerd vanuit Noord-Afrika en God mag weten waar vandaan. Concentraten waren al helemaal niet te vinden, tenzij je het zelf maakte.

In Noord-Catalonië worden stoners overspoeld door keuzes. De menukaarten in de clubs zijn omvangrijker en beter. Alle soorten cannabis, wax, olie en een ruim assortiment aan hasj zijn er kant-en-klaar verkrijgbaar. De prijzen liggen er wat hoger dan de €3-5 per gram die je doorgaans in het zuiden betaalt. In plaats daarvan liggen ze eerder in de buurt van de €6-10 voor toppen en €10-30 per gram voor superkrachtige concentraten. Maar als je een beetje rondneust langs de Gouden Kust kun je voor €5 per gram perfectie vinden!

Noord Vs Zuid

LEUKE DAGEN BIJ HAPPY DAYS

Heb ik eindelijk een bewoonbaar onderkomen gevonden, ben ik eigenlijk vrijwel nooit in mijn nieuwe "casa" te vinden. Tegenwoordig ben ik het grootste deel van de tijd op pad en meestal val ik 's avonds op de bank als een blok in slaap. Maar als ik eens een avond thuis ben, zit er een idyllisch stonerparadijs bij me om de hoek. En dan bedoel ik niet de plaatselijke herenclub met happy endings, maar een stukje verder in de straat vind je club "Happy Days".

Deze besloten cannabisclub is niet zomaar een doorsnee rooklocatie. Deze tent heeft echt stijl. Het gebouw zelf is Oosters ingericht; het was voorheen een smaakvol opgezet Chinees restaurant. De nieuwe eigenaren hebben het interieur geniaal aangepast. Ze hebben het buffetgedeelte veranderd in een magnifieke toonbank waar het cannabismenu uitgestald is.

Andere nieuwe aanwinsten zijn onder meer comfortabele sofa's, klassieke foto's van scenes uit "The Godfather" en de standaard James Dean en Marilyn Monroe-foto's die de muren opleuken. Er is natuurlijk ook een uitgelezen selectie cannabis te vinden achter de toonbank.

Happy Days is letterlijk een coole tent om te chillen. Ze hebben er airconditioning en als het kwik boven de 30°C uitkomt, heb je echt een rookvriendelijke plek nodig waar je je niet helemaal in het zweet werkt. Ik in ieder geval wel. De sfeer doet denken aan een puike Amsterdamse coffeeshop, en dat komt niet alleen doordat Happy Days gerund wordt door een Nederlandse expatfamilie.

Als je een spliff rookt in deze coole, gezellige club, terwijl je naar Def Leppard luistert en in het Engels met serveerster Mila kletst over wiet en de waanzin van het alledaagse leven, vergeet je snel dat je in Catalonië bent. Met een cappuccino en een joint begint het bijna te voelen alsof je in een Nederlandse coffeeshop bent. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik me als lid heb in laten schrijven. Laat dat "waarschijnlijk" trouwens maar weg. Bovendien is de koffie er goed te pruimen. Dit alles maakt Happy Days mijn favoriete cannabisclub om wat tijd door te brengen.

EEN CANNABISMENU WAAR JE VAN GAAT KWIJLEN

Cannabismenu

Vrijwel iedere cannabisclub in Catalonië heeft Amnesia Haze en/of Critical op het menu staan. Er zijn clubs die uitsluitend Ammo- en Critical kruisingen aanbieden. Een paar clubs kunnen pronken met een menukaart met zowel plaatselijke favorieten als internationale legendes. Maar Happy Days is niet zomaar een doorsnee cannabisclub. Deze gasten weten precies wat ze te doen staat en streven naar een diverse voorraad wiet, hasj, en concentraten om aan te bieden aan de clubleden.

Cannabis Cup winnende soorten, zoals Super Lemon Haze en Gorilla Glue, zijn de eersteklas A-merken van de club en kosten tussen de €10-12. Zelfs de toppen die voor €6 in de aanbieding zijn, bestaan uit de legendarische OG Kush en Bubblegum. De door de club geselecteerde zelfgemaakte zachte hasj kost ongeveer €10 per gram. Gastronomische kwaliteitsextracten, zoals Shatter en Wax, zijn tussen de €20-40, afhankelijk van de kwaliteit. De marihuana in de gemiddelde prijsklasse kost €7-8 en beslaat een grote selectie van plaatselijke lekkernijen; voornamelijk Amnesia Haze en Critical kruisingen. Alles bij elkaar een fantastische mix van sativa- en indica-cannabis.

VREEMD, DOM EN GEEN WOORD GELOGEN

Catalaans Cannabis

Het zouden niet de "Verhalen Van De Cannabisclub" zijn, als er geen waargebeurde maffe en hilarische anekdote te vertellen valt over Happy Days. Dus, laten we eindigen met een uitsmijter! Hoe je kunt weten of dit echt gebeurd is? Ach, tegenwoordig ben je nergens meer zeker van. Sommige verhalen krijg je als schrijver zomaar in je schoot geworpen. Dat gebeurt eigenlijk altijd als je er niet op gerekend hebt en er totaal niet op voorbereid bent. Dit is zo'n geval.

Op een zonovergoten doordeweekse ochtend - ik denk dat het op een dinsdag was - ging ik naar Happy Days om er een spliff te roken en gebruik te maken van hun wifi. Mijn "verbale geweld tegen medewerkers heeft geleid tot de beëindiging van het contract" met mijn internetleverancier. Indien je het je afvraagt; ik meende alles van wat ik tegen ze gezegd heb.

Goed, terug naar Happy Days. Het was een fijne ochtend. Omdat de club geopend is van 10 uur 's ochtends tot 14:30 's middags om daarna een siësta te houden, ging ik er 's ochtends naartoe om stoned te worden en aan de slag gaan met mijn schrijverijen. Net toen ik lekker in m'n routine zat van het draaien, aan de zwarte koffie nipte en mijn laptop opstartte, kwamen er een paar gasten binnen voor een ochtendsessie.

Ze waren allebei stamgasten van Happy Days; de ene was een Catalaan en de ander een Nederlander. Ze leken druk met elkaar te communiceren middels een combinatie van Spaans en handen- en voetenwerk. Je moet begrijpen dat Catalaans niet precies hetzelfde is als Spaans. Ze hesen zich op de barkrukken aan de bar naast de toonbank met toppen.

De twee stoners namen koffie en joints met Afghani #1 bij wijze van ontbijt. Persoonlijk vond ik dat een eigenaardige keuze. Overdag rook ik het liefst sativa's, bij voorkeur Haze, als ik schrijf. Die dag rookte ik, geloof ik, een opwekkende Amnesia Caramel (een kruising van Amnesia Haze en Cream Caramel).

DUDE WHERE'S MY CAR?

Dude Where's My Car?

Ik werkte als een gek aan mijn opdracht voor Zamnesia. Ik borrelde van de creativiteit. Ik ervoer een creatieve high toen ik in de gaten kreeg dat de twee aan de bar een couch-lock kregen. De eerste aanwijzing, en wat mijn aandacht trok, was dat serveerster Mila de slappe lach kreeg. Ze zag hoe de Catalaanse stoner het suikerzakje voor de koffie in de asbak strooide. Vervolgens roerde hij in de koffie alsof er niets aan de hand was.

Ondertussen zag ik de Nederlandse stoner steeds bleker worden en zag hij eruit alsof hij op het punt stond om voor minstens 24 uur in slaap te vallen. Op de een of andere manier presteerden ze het om tot het middaguur door te roken. Tegen die tijd was het gegiechel en het grappen maken opgehouden. De sterke effecten van de indica hadden beide stoners behoorlijk gekalmeerd. De gasten waren al tegen de veertig jaar oud en je kon duidelijk zien dat het doorgewinterde gebruikers waren.

Zoals te voorzien was, kregen ze rond 12:30 uur een enorme trek. De munchies hadden toegeslagen. Het tweetal met rode ogen communiceerde op hun eigenzinnige manier. Ik ving er een flard van op en hoorde iets als "kom, we gaan naar het (naam onduidelijk) restaurant in Segur de Calafell, dat stadje verderop." Ik dacht: dat klinkt logisch, maar hoe gaan ze daar komen?

Ze kunnen dat hele stuk toch zeker niet lopen? Toen viel het kwartje. Ze gaan er met de auto heen; niet lopend. Terwijl ze nogal vreemd naar de uitgang strompelden, kreeg ik een duister voorgevoel. Deze autorit was gedoemd om op ellende uit te draaien. Ik ging weer verder waar ik mee bezig was en prentte mezelf in dat ik later even naar een verkeersongeluk met dodelijke afloop in de plaatselijke krant moest zoeken.

Er gingen ongeveer 15 minuten voorbij voordat het tweetal, dat er neerslachtig en uitgeput uitzag, weer binnenkwam. Tot mijn grote opluchting en hilariteit bleek dat ze de hele straat buiten de club hadden afgestruind op zoek naar de auto van de Spaanse stoner. Uiteindelijk waren ze erachter gekomen dat ze helemaal niet met de auto naar de club waren gekomen - ze keerden weer terug om een taxi te bellen.

Top Shelf Grower

Geschreven door: Top Shelf Grower
Oudgediende cannabis kweker, afkomstig uit Dublin, Ierland gaat tegenwoordig helemaal los in het zuiden van Spanje. 100% toegewijd aan Top Shelf verslaggeving, tot hij gevangen genomen, of gedood wordt.

Ontdek onze schrijvers

Gerelateerde Producten