LSD 101: Een overzicht

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogPsychedelica

LSD 101: Een overzicht

Mensen hallucineren wanneer ze LSD of acid gebruiken. Dat is een bekend feit. Je neemt een paar blotters en je begint roze olifanten te zien en muziek te horen die er niet is. Zo werkt dat.

Mensen hallucineren wanneer ze LSD of acid gebruiken. Dat is een bekend feit. Je neemt een paar blotters en je begint roze olifanten te zien en muziek te horen die er niet is. Zo werkt dat.

Wat mensen niet weten, is dat LSD ook wanen kan veroorzaken. Word nu niet gelijk bang door alle negatieve connotaties van dat woord; dat is gewoon het woord dat in de medische wereld wordt gebruikt om het fenomeen te benoemen. Hallucinaties en wanen lijken erg op elkaar, maar er is een belangrijk verschil.

Een hallucinatie is wat je waarschijnlijk denkt dat het is: een denkbeeldig iets wat iemand ziet, hoort of anderszins waarneemt en wat in werkelijkheid niet bestaat. Misschien heb je weleens meegemaakt dat je, na lang gezeten te hebben, snel bent opgestaan en toen voor even het zicht hebt verloren en tegelijkertijd sterren, kleuren of patronen hebt gezien. De lichtpatronen zijn hallucinaties; hoewel je ze recht voor je ziet, ben je je er volledig bewust van dat ze niet echt bestaan en dat ze binnen enkele seconden zullen verdwijnen. Hallucinaties komen redelijk vaak voor.

Een waan is echter een vervorming van je gedachten, waarbij de persoon zelf het helemaal niet in de gaten heeft dat er iets ongewoons aan de hand is. Zeer waarschijnlijk heb je nog nooit een waan gehad of heb je het één of twee keer beleefd en kun je je dat niet meer herinneren. Mensen kunnen wanen beleven wanneer ze zware medicatie of recreatieve drugs hebben ingenomen, ondervoed zijn, een vochttekort hebben of zelfs wanneer ze lange tijd te veel stress hebben ervaren. Wanen komen veel minder vaak voor en zijn vaak een stuk intenser. Ik las online een bericht dat over een man ging die een grote hoeveelheid Salvia gebruikt had en toen tegen zijn vrienden begon te schreeuwen omdat hij dacht dat ze wilde dieren waren die zijn huis waren binnengedrongen. Dat is nu een waan.

Nu dat duidelijk is: hoe lang duren door LSD opgewekte hallucinaties en wanen? Welnu, de trip, zoals mensen de gehele LSD-ervaring van begin tot eind noemen, begint meestal een half uur tot anderhalf uur na inname van de drugs, dit hangt af van de dosis en van wat de persoon in zijn maag heeft. Als je een dosis neemt waarvan je verwacht dat die wanen zal veroorzaken, is het waarschijnlijk een hoge dosering. De trip zal dan waarschijnlijk ook snel intreden.

Welke effecten ervaar je nog meer tijdens een LSD-trip? Er zijn een paar fysieke aanwijzingen dat je aan het trippen bent: je pupillen kunnen zich vergroten, je hartslag en bloeddruk kunnen tijdelijk omhoog gaan, je lichaamstemperatuur kan meetbaar stijgen en je kunt gaan zweten. Geen van deze effecten zijn per se schadelijk, tenzij je nog een andere drugs gebruikt of er sprake is van een bepaalde lichamelijke gesteldheid. Iemand die lage tolerantie heeft of gewoon een relatief hoge dosis heeft genomen, kan zich licht in zijn hoofd voelen of slaperig en duizelig worden. Ook kan zijn zicht wazig worden en kan hij de focus verliezen en een prikkelend gevoel ervaren. Tijdens een ‘bad trip’ staan deze oncomfortabele bijwerkingen vaak in verband met de hallucinaties of wanen die de gebruiker beleeft. Voorbeeld: Iemand die per ongeluk een hoge dosis genomen had, vertelde dat hij op een gegeven moment voor zich zag hoe zijn lichaam gehuld was in een soort dikke haren die tegen zijn huid aankwamen en die op die manier een “prikkelend gevoel, als door spelden en naalden, veroorzaakten in zijn vingers en handen”.

Visuele hallucinaties zijn verreweg het meest gebruikelijk bij LSD-trips. Bij een lichte dosering kan iemand op acid een verscherpt gevoel hebben voor kleur en visie. De dingen zien er feller en scherper uit; natuurlijke patronen komen naar voren; kleuren zijn erg vol en levendig. Als je de dosering verhoogt, zullen er hallucinaties optreden die los staan van de werkelijkheid: stralenkransen van licht vormen zich rondom objecten, en bewegende voorwerpen en lichten laten op hun pad een soort contrails achter. Felgekleurde geometrische patonen zullen zichtbaar worden op oppervlakken en muren en worden intenser als de gebruiker zijn ogen dichtdoet; de gebruiker ziet dingen als roosters of fluorescerende vormen, ingewikkelde vormen van kleuren die zijn samengesteld uit talloze in patronen gerangschikte lijnen en vormen, en fractalen die door een visueel kleurenspectrum heen bewegen of als iteraties op en neer bewegen.

Een acidtrip kan ook inzichtelijk en zelf-onthullend zijn. De normale ‘muren’ die bepalen welke gedachten belangrijk genoeg zijn om het bewustzijn binnen te komen en welke niet, lijken te zijn neergehaald. Het kan lijken alsof een gedachtestroom overgaat in een samenhangende boom van gerelateerde gedachten; verschillende gedachtestromen, soms aan elkaar gelijk en soms volledig niet gerelateerd, kunnen allemaal gelijktijdig hun eigen weg gaan. Als een LSD-gebruiker de juiste dosis heeft ingenomen, kan de acidtrip verheffend en euforisch zijn; het gevoel werd wel omschreven als “soaring high spirits”. De gebruiker ontdekt nieuwe schoonheid in de dingen die eerst nutteloos en gewoon leken en ziet nieuwe verbanden waar hij anders aan voorbij zou zijn gegaan. Dit is de reden waarom veel mensen LSD een entheogeen noemen, dat is een substantie die religieuze en spirituele verlichting bevordert.

Bij hogere doseringen kan het lijken alsof de tijd langzamer gaat, dan juist versnelt en dan weer vertraagt, of juist tot stilstand komt en vervolgens achteruit gaat lopen. Vermenging van de zintuigen, synesthesie genoemd, kan in de gebruiker tot uiting komen door het proeven van een lied of het horen van kleurschakeringen.

Met betrekking tot oordeel en verminderde functionaliteit kan LSD hetzelfde doen als alcohol en zelfs in hogere mate. Als je te veel LSD neemt, kun je ineens niet meer normaal praten en alleen nog maar onverstaanbaar gemurmel uitstoten, je kunt zelfs tijdelijk je gezonde verstand ‘vergeten’, net als wanneer je te veel wodka hebt gedronken. LSD-gebruikers die dus een wat zwaardere dosis willen nemen, doen dat vaak met een nuchter iemand erbij, die ervoor zorgt dat ze niets doen waar ze later spijt van krijgen. Je kunt niet overlijden aan LSD; maar,

Intieme vrienden en bekenden die samen op acid hebben getript, zeiden vaak dat ze tijdens de ervaring een spirituele band of iets dergelijks voelden. Je kunt dingen zeggen die op de meeste mensen overkomen als complete nonsens, maar die voor een ander persoon juist glashelder zijn. Ze voelen zich verbonden; alsof hun relatie sterker is geworden en ze hebben zelfs het gevoel één te zijn geworden met elkaar.

Maar voor anderen, met name mensen die nog niet zo vaak getuige zijn geweest van LSD-trips, kan iemand die zwaar op acid tript alleen maar raar of zelfs eng overkomen. Ze kunnen doelloos rondlopen, in het luchtledige praten over willekeurige onderwerpen in schijnbaar onsamenhangende gedachtestromen. Een nuchter iemand zal er een zware kluif aan hebben om tot zo iemand door te dringen.

Wanneer mensen LSD nemen, hopen ze natuurlijk op een goede trip. Ze willen graag van de uitgebreide hallucinaties gaan genieten of zelfs naar bepaalde delen van hun bewustzijn reizen waar ze nog niet eerder geweest zijn. Maar doseringen zijn niet altijd betrouwbaar en zelfs met de juiste dosis kun je zonder enige reden een ‘bad trip’ krijgen.

Bad trips kunnen angstaanjagend zijn en de gebruiker het gevoel geven dat hij volledig de controle over zijn gedachten en lichaam is kwijtgeraakt en helemaal is overgeleverd aan wat de LSD-trip voor hem in petto heeft, wat dat ook moge zijn. Bij zeer hoge doseringen (die tegenwoordig lang niet zo vaak voorkomen als in de jaren 60 en 70, tijdens de hoogtijdagen van LSD) kan de gemoedstoestand van de gebruiker een dramatische afwisseling vertonen en hem zonder enige waarschuwing vanuit een opgetogen toestand meesleuren in een depressie. De trip kan de realiteit volledig verhullen en de gebruiker in onwetendheid doen verkeren over de buitenwereld; hij is verdwaald in een droomwereld die gevuld is met luisterrijke hallucinaties en mysterieuze landschappen. En dat is bepaald niet plezierig als de gebruiker alleen maar wat felgekleurde vormen op de muur verwachtte.

Dus ook al weten we niet precies wat er zich in de hersenen afspeelt waardoor een bad trip opgewekt wordt, er zijn toch genoeg voorzorgsmaatregelen die je kunt nemen om de kans op een bad trip te verkleinen. Zorg er ten eerste altijd voor dat je de voor jou geschikte dosis inneemt! Scheur niet zomaar een stukje blotter af en slik het dan door; vraag aan iemand die ervaring heeft hoeveel je zou moeten nemen. Of neem, als je een microgam dosering kunt bereiden, ongeveer 100 microgram LSD voor je eerste trips. Ga ook niet trippen vlak voordat je naar school of naar je werk moet of voordat je met je ouders aan tafel gaat; dat is gewoon dwaas. Zorg ervoor dat je in de juiste omgeving bent: een comfortabele plek waar je lekker achterover kunt leunen en zonder afleidingen kunt ontspannen. Zorg er ook voor dat je geestelijk lekker in je vel zit voordat je gaat trippen. Als je depressief, angstig of op een andere manier neerslachtig bent, verkeer je niet in de juiste gemoedstoestand om te gaan trippen.

Het gebeurt vaak dat wanneer iemand ziet hoe een ander volledig uit zijn dak gaat van LSD, hij de neiging moet onderdrukken om 112 te bellen, totdat hij zich niet meer kan inhouden en uiteindelijk de ambulancebroeders laat opdraven om hem naar de IC te brengen. Ik ga me hier niet uitlaten over of je wel of niet de politie moet bellen in zo’n geval, maar ik wil je wel op het hart drukken dat jij en je trippartner die beslissing moeten nemen vóórdat je zelfs maar denkt aan een LSD-trip. Vooruitdenken is de sleutel tot een goede acidervaring. Meestal doen ze in de IC niets anders dan de gebruiker een glas koel water geven en een zacht bed om op te liggen. Hoogstens geven ze de gebruiker een kalmeringsmiddel om hem tot rust te brengen en de scherpe kantjes van de trip te halen. Maar meestal komen LSD-gebruikers die naar het ziekenhuis zijn gebracht er vanzelf weer bovenop.

Sommige mensen zweren na één zo’n trip acid voorgoed af. Anderen trekken er een les uit, passen hun dosering aan en blijven proberen om een goede trip te bereiken. Anderen leren het nooit, maken steeds weer dezelfde fout en snappen het hele idee achter de drugs niet. LSD is gewoon een middel; hoe goed het werkt, hangt af van de persoon die het gebruikt.