Niet zo verschillend: De 'Runner's High' en cannabis

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogCannabisWetenschap

Niet zo verschillend: De 'Runner's High' en cannabis

Wetenschappers proberen al lang de wetenschap achter de "runner's high" te begrijpen en nieuw onderzoek suggereert dat het gecompliceerder ligt dan in eerste instantie werd gedacht.

Dankzij eerder onderzoek weten we al dat het endocannabinoïden systeem en beweging een nauwe relatie hebben. Nou, een groep wetenschappers heeft dit wat verder doorgevoerd en durft te beweren dat voornamelijk natuurlijk geproduceerde endocannabinoïden, en niet endorfinen, verantwoordelijk zijn voor de "runner's high."

De "runner's high" is een fenomeen dat ontstaat na intense beweging, waarbij geluksgevoelens, rustgevoelens en weerstand tegen pijn na een workout worden verhoogd, ongeveer net zoals high zijn van marihuana. Er werd lange tijd gedacht dat dit veroorzaakt werd door endorfine, een natuurlijk opiaat die door het lichaam wordt geproduceerd. Onderzoekers van de University of Heidelberg Medical School hebben echter ontdekt dat wanneer muizen bewegen (muizen komen fysiologisch overeen met mensen), ze meer endorfinen en endocannabinoïden produceren (endocannabinoïden zijn de lichaamseigen versie van de cannabinoïden in cannabis).

Het punt is, dat wanneer het endocannbinoïden systeem bij deze muizen werd geblokkeerd, ze niet langer genoten van het rennen en ook geen ontspanning na het bewegen of pijnverlichting ervoeren die normaal wel werden gevoeld. Hiermee wordt dus sterk gesuggereerd dat de lichaamseigen versie van cannabis voor deze gevoelens verantwoordelijk is. De "runner's high" kan dus identiek zijn aan het genieten van een beetje MJ.

Hoewel dit onderzoek heeft aangetoond dat het endocannabinoïden systeem veel belangrijker is dan we dachten als het gaat om bewegen, spelen ook de natuurlijke opiaten in het lichaam een rol. In onderzoek aan de University of Missouri is ontdekt dat de activering van de opiaat receptoren, die normaal tijdens het hardlopen worden geactiveerd, de waarschijnlijkheid op beweging bij ratten verkleinde. Ook werd ontdekt dat het blokkeren van deze receptoren leidde tot een afname in activiteit, maar niet in dezelfde mate als het blokkeren van het endocannabinoïden systeem.

Wat dit allemaal betekent, is dat het endocannabinoïden systeem meer in onze levens is geïntegreerd dan we in eerste instantie dachten. Onze lichamen gebruiken hun eigen, natuurlijke versies van cannabis om ons te belonen voor het uitvoeren van intensieve beweging, wat weer helpt om de manier van denken over cannabis te veranderen. Als je dus high wil worden, maar geen wiet meer hebt, kan je dus het beste een flink eind gaan hardlopen!