LSD: Hoe Het Werkt & Acid-Flashbacks

Gepubliceerd op:
Categorie: BlogPsychedelicaWetenschap

LSD: Hoe Het Werkt & Acid-Flashbacks

LSD kan je harder laten trippen dan de meeste natuurlijke psychedelica en het wordt in piepkleine doseringen ingenomen die letterlijk op een miljoenste van een gram worden afgewogen.

LSD: Hoe Het Werkt & Acid-Flashbacks

LSD kan je harder laten trippen dan de meeste natuurlijke psychedelica en het wordt in piepkleine doseringen ingenomen die letterlijk op een miljoenste van een gram worden afgewogen.

Maar wat gebeurt er nu werkelijk in je hersenen als je een blotter neemt? Wat doen de LSD-chemicaliën?

Wetenschappers en doktoren weten dat niet precies. Ze weten wel dat LSD zich aan de serotoninereceptoren bindt, oftewel 5-HTP, maar is het is niet zozeer op dezelfde manier gevormd als serotonine, zoals dat bij psilocybine en psilocine, de psychoactieve stoffen in magic mushrooms, wel het geval is. En afgezien daarvan weten ze dat het sterke hallucinaties en vervormingen van de zintuiglijke informatie veroorzaakt wanneer iemand het inneemt.

Dit is dus wat serotonine doet. Het is een natuurlijke, endogene (dat betekent dat het in je eigen lichaam wordt geproduceerd) chemische stof die geclassificeerd wordt als ‘neurotransmitter’, net als dopamine, norepinephrine en epinephrine, ook wel adrenaline genoemd. Serotonine is de chemische stof die in de hersenen wordt vrijgegeven wanneer iemand op natuurlijke wijze euforie ervaart, bijvoorbeeld wanneer een hardloper door het rennen in een high terechtkomt of als een rockartiest op het podium door een roes gegrepen wordt. Een chronische depressie, aan de andere kant, wordt vaak in verband gebracht met een serotoninegebrek. Als neurotransmitter stuurt het middels het transport van elektronen informatie door naar verschillende delen van het lichaam.

Serotonine heeft een significant effect op slaperigheid en dromen. Er zijn ook serotoninereceptoren aangetroffen in delen van de hersenen die met leren te maken hebben en in delen die meewerken in het spijsverteringssysteem, waar ze de eetlust reguleren op een manier die lijkt op die van endocannabinoïden. Maar de belangrijkste eigenschap, als het op de effecten van LSD aankomt, is de capaciteit om informatie door te sturen, met name zintuiglijke informatie en waarschijnlijk ook de elektrische signalen die zich manifesteren in de vorm van gedachten. Door de effecten van LSD, waaronder visuele en auditieve hallucinaties, evenals een vrije stroom van gedachten en de verscherping van smaak, tast en reuk, werd de ontdekking van zijn binding aan de 5-HTP receptoren groot nieuws. Terwijl steeds meer dokters in LSD geïnteresseerd zijn om therapeutische redenen, werd de rol van de drug in de geneeskunde nog groter toen duidelijk werd dat LSD behulpzaam kon zijn bij de behandeling van patiënten met verschillende soorten serotoninegebrek.

Een gemiddelde acidblotter bevat tegenwoordig ongeveer 100 microgram LSD en deze kleine hoeveelheid lost zo snel op als het papier toelaat; om het papier zelf te verteren is slechts een beetje maagzuur nodig. De LSD wordt dus uiteindelijk door de maag opgenomen, komt in de lever om in de stofwisseling te worden opgenomen, wordt door het bloed getransporteerd, activeert de serotoninereceptoren in de hersenen en wordt dan uiteindelijk uitgeplast. Het moment waarop alle LSD de hersenen bereikt en de gebruiker op zijn hoogtepunt zit, kan wel 2 tot 6 uur na inname van de blotter zijn. Normaal duurt het enkele dagen, soms een paar weken, voordat de LSD volledig uit je systeem is. In de jaren 70 was een LSD-gebruiker volledig ondetecteerbaar en zelfs tegenwoordig kunnen conventionele drugstests geen LSD vinden in bloed of urine. Bepaalde dure chemische analysetechnieken, zoals gaschromatografie, massaspectrometrie en andere technieken kunnen LSD wel detecteren, maar worden zelden toegepast door de autoriteiten.

Ongeacht of het nu detecteerbaar is of niet, er wordt wel over gediscussieerd of LSD volledig uit je systeem verdwijnt.

LSD-flashbacks

Sommige acidtrippers, waaronder enkele babyboomers die als tieners en jong volwassenen in de jaren 60 en 70 LSD namen, zeggen dat ze maanden of jaren nadat ze voor het laatst LSD hadden gebruikt flashbacks konden ervaren, dwz dat ze voor enkele minuten de effecten van LSD voelden, en in sommige gevallen beleefden ze zelfs een volledige LSD-trip.

Dokters en wetenschappers kunnen hier nog steeds geen verklaring voor geven. Er worden momenteel klinische onderzoeken gedaan om, in een ruw percentage, vast te stellen hoe groot de kans is dat een LSD-gebruiker flashbacks ervaart. Sommige onderzoeken zijn er alleen maar op gericht om bewijs te vinden dat flashbacks inderdaad bestaan.

Er gaan mythen in het rond die beweren dat iedere keer dat je LSD inneemt, een klein percentage naar je spinale vloeistof wordt gestuurd (of hersenvocht, breinweefsel etc.), waar het voor altijd blijft en in hoeveelheid toeneemt als je weer een keer LSD inneemt. Dan kan het gebeuren dat er een keer een beetje van die LSD ontsnapt, in de bloedbaan terechtkomt en ervoor zorgt dat de gebruiker weer, maar dit maal onwillig, een trip ondergaat. Andere mythen zeggen dat LSD permanente gaten in je hersenen maakt die, wanneer de gedachtepatronen van de gebruiker in deze gebieden terechtkomt, een trip veroorzaken.

(Echte dokters en wetenschappers besteden hier niet al te veel aandacht aan. LSD wordt binnen dagen of weken nadat het de maag en de lever is binnengekomen afgebroken. Het blijft niet in je ruggenmerg, hersenen of in een of andere vloeistof hangen, en dat kan het ook niet. Er is bovendien geen enkel bewijs voor dat het die plekken überhaupt bereikt. LSD reist door je systeem op dezelfde manier als iedere andere drug, bindt zich vervolgens aan je receptoren en verlaat dan je lichaam. LSD brandt ook geen gaten in je hersenen. De voorganger van deze mythe beschreef hoe de hallucinaties die je van LSD krijgt, ontstaan wanneer LSD gaten in je grijze materie brandt of scheurt. Dit zijn in ieder geval geen theorieën waar echte wetenschappers en dokters zich tegenwoordig mee bezig houden.)

Sommige onderzoekers denken dat het fenomeen van een LSD-flashback ontstond toen mensen met paniekaanvallen dit aan hun drugsgebruik in het verleden weten. Hierna werden de verhalen zo opgeblazen dat ze als ‘urban myths’ een eigen leven gingen leiden. Andere professionals zijn echter van mening dat er wel degelijk een kern van waarheid zit in de vele getuigenissen van gebruikers uit verschillende landen wereldwijd. De twee bekendste onderzoeken naar flashbacks poogden het percentage vast te stellen van de waarschijnlijkheid waarmee flashbacks zich voordoen bij gebruikers zonder enige geestelijke aandoeningen voorafgaand aan het LSD-gebruik. De onderzoekers M.P. Naditch en S. Fenwick publiceerden hun bevindingen onder de titel ‘LSD Flashbacks and ego functioning’ in de uitgave van 1977 van het tijdschrift ‘Journal of Abnormal Psychology’. Ze stelden bij de gemiddelde gebruiker een percentage vast van 28%. In 1971 hadden M. Blumenfeld en zijn team een soortgelijk onderzoek gedaan en een percentage van 20% als resultaat verkregen. En slechts twee jaar eerder besprak een onderzoeker genaamd M.J. Horowitz soortgelijke resultaten in zijn publicatie ‘Flashbacks: recurrent intrusive images afer the use of LSD’ (terugkerende opdringerige beelden na het gebruik van LSD). Zijn bewijs ondersteunde slechts een percentage van 5%. Alle drie de onderzoeken tonen ons goed gedocumenteerd bewijs voor het bestaan van LSD-flashbacks, al weten we nog steeds wat er precies de oorzaak van is.

Vele observaties wijzen ook op het verband tussen een reeds bestaande psychische aandoening en acid-flashbacks (dit is de reden waarom de meerderheid van de goed uitgevoerde onderzoeken deze factor niet meenemen in het onderzoek, om er zo voor te zorgen dat alle deelnemers vrij zijn van reeds bestaande geestelijke aandoeningen of een familiegeschiedenis van soortgelijke aandoeningen). Veel gebruikers die een geschiedenis hebben van abnormale psychologische reacties op drugs, zijn over het algemeen gevoelig voor geestelijke aandoeningen of ervaren daar in het heden de symptomen van, zoals schizofrenen die regelmatig visuele en auditieve hallucinaties hebben zonder dat ze psychedelica hebben gebruikt, en maken ook vaker melding van flashbacks. Door dit feit en het feit dat LSD snel door het lichaam wordt afgebroken, onderzoeken veel wetenschappers nu de theorie dat een acid-flashback niet veroorzaakt wordt door een fysieke hoeveelheid lysergeenzuurdiethylamide. Zij beweren daarentegen dat de effecten van LSD kunnen samensmelten met een reeds bestaande psychische aandoening, op dezelfde manier waarop het reeds bestaande psychische ziekten kan verergeren (het is vele malen gebleken dat het gebruik van acid een snellere ontwikkeling van schizofrenie tot gevolg heeft in patiënten die een familiegeschiedenis of een persoonlijke geschiedenis hebben met betrekking tot deze aandoening). Het is dus mogelijk dat een schizofreen maanden of zelfs jaren na acidgebruik in een psychotische episode terechtkomt die veroorzaakt is door datzelfde gebruik en die, in het geheel genomen, op een LSD-trip lijkt. Iemand met een bipolaire stoornis zal misschien tijdens de flashback geen hallucinaties beleven, maar, in overeenstemming met zijn aandoening, hevige stemmingwisselingen ervaren, welke op en neer gaan tussen euforie en depressie, en die veroorzaakt worden door een bepaalde dosering van het psychedelicum en bovenop de extreme gevoeligheid voor emoties en gedachtepatronen komen.

Dit alles in ogenschouw nemend kunnen we zeggen dat flashbacks de minst ernstige ‘problemen’ zijn die LSD kan veroorzaken (over het algemeen vormt de drug geen gevaar voor de gezondheid bij gezonde mensen zonder een geschiedenis van psychische klachten). De kans is zeer groot dat je nooit een flashback zult ervaren. Zelfs mensen die regelmatig acid gebruiken, hebben nog nooit een flashback gehad, en aangezien het grootste deel van de populatie niet regelmatig gebruikt (zij experimenteren slechts), is het aantal mensen dat die ervaring wel eens heeft gehad behoorlijk klein. Dus al moet je altijd goed nadenken over wat voor psychoactieve stoffen je in je lichaam stopt, laat het flashback-fenomeen je er niet van weerhouden om LSD te gebruiken.

Gerelateerde producten