Product toegevoegd aan winkelmandje
Afrekenen

Ayahuasca: Alles Wat Je Weten Moet

Ontdek de basis van Ayahuasca! Dit artikel behandelt alles, van botanische info en chemie tot de geschiedenis en het gebruik van dit psychedelische brouwsel.

Inhoudsopgave:

  1. Wat Is Ayahuasca?
  2. Effecten Van Ayahuasca
  3. Chemie Van Ayahuasca
  4. Botanische Informatie
  5. Wat Zijn Ayahuasca Analogen?
  6. Ayahuasca: Gebruik
  7. Geschiedenis Van Ayahuasca

Wat Is Ayahuasca?

Ayahuasca is een entheogene cocktail die gemaakt wordt van delen van de liaan Banisteriopsis caapi en bladeren van verschillende andere planten (o.a. Psychotria Viridis of Jurema Preta). Dit brouwsel bevat de krachtige, hallucinogene alkaloïde DMT en een MAO-remmer (harmaline, harmine of d-tetrahydroharmine). De effectiviteit van dit brouwsel kan enorm verschillen van persoon tot persoon. De kracht, sterkte en het psychoactieve effect zijn sterk afhankelijk van de kundigheid van de sjamaan en de gebruikte ingrediënten.

Het is opmerkelijk dat een oraal ingenomen dosis van de actieve bestanddelen van de plant op zichzelf normaal gesproken geen psychoactieve uitwerking heeft. Men zegt dat harmine en harmaline bij hoge doseringen hallucinaties opwekken, maar bij lage doseringen hoogstens een verdovend effect hebben (in het slechtste geval werkt het als braakmiddel).

Als je DMT oraal inneemt, in welke hoeveelheid dan ook, zul je alleen dan een van de meest grondige bewustzijnsveranderende ervaringen meemaken, wanneer je ook een MAO-remmer (de harmaline alkaloïden in de Banisteriopsis caapi) toevoegt – en dat is precies hoe Ayahuasca werkt.

Het Amazonegedeelte van Peru, Ecuador, Colombia, Bolivia, West-Brazilië en bepaalde regio’s van het Rio Orinoco Basin staan bekend als gebieden waar dit drankje tegenwoordig veel wordt geconsumeerd. De groeiende, georganiseerde, syncretische religieuze bewegingen zoals Santo Daime, União do Vegetal (UDV) en Barquinia stimuleren het gebruik van Ayahuasca, en mede hierdoor wordt het steeds populairder in Zuid-Amerika.

De Effecten Van Ayahuasca

Ayahuasca, ook wel Yagé genoemd, is een hallucinerend brouwsel dat al eeuwen wordt gebruikt door de inheemse bevolking in het Amazone gebied. Het bevat een combinatie van stoffen en wekt zowel lichamelijke als mentale effecten op. De effecten komen op na ongeveer 15 tot 60 minuten na inname en blijven ongeveer 2-6 uur hangen.

Lichamelijke Effecten Van Ayahuasca

De lichamelijke effecten die Ayahuasca opwekt, hangen af van de samenstelling van het brouwsel en de ingenomen dosering. Normaal gesproken, zal de gebruiker eerst last krijgen van een golf van misselijkheid waarvan hij mogelijk zal overgeven, sommigen krijgen zelfs een milde vorm van diarree; de inheemse bevolking beschouwt dit als een reiniging om een staat van puurheid te bereiken, voordat men de geesten of goden van de natuur ontmoet. Aanvullend worden parasieten, zoals wormen, uit het lichaam gespoeld, waardoor het lichaam wordt bevrijd van elke afleiding uit de "oude" realiteit en het lichaam klaar om de actieve stoffen op te nemen.

De misselijkheid is enigszins te vermijden, gezien is dat de meeste culturen een speciaal dieet gebruiken om het effect te verminderen. Andere veroorzaakte lichamelijke effecten kunnen een licht zoemen in het oor, trillen, koude rillingen, intens zweten en een lichte verhoging van de bloeddruk en de hartslag. Er zijn geen gevallen bekend van een fatale overdosis, maar allergische reacties op de stoffen kunnen niet worden uitgesloten. Als een vuistregel geldt: als je een overdosis Ayahuasca inneemt, zul je waarschijnlijk een black-out krijgen en de ervaring is waarschijnlijk verpest, niets anders.

Langdurig gebruik van Ayahuasca staat er niet om bekend effect te hebben op de geestelijke gezondheid van de gebruiker en het lijkt ook niet verslavend te zijn. De enige zorg van het gebruik van Ayahuasca is het verhoogde niveau van Tyramine, wat een hypertensie (hoge bloeddruk) crisis kan veroorzaken, wellicht eindigend in een beroerte en een scheur in een mogelijk bestaande aneurisma en een myocardinfarct, wat de dood tot gevolg kan hebben. Maar dit is slechts een theorie en is nog nooit waargenomen. Naast de theoretische gevaren, is er een studie die aantoont dat Ayahuasca een zeer goede remedie is voor depressie1 en verslaving2.

Mentale Effecten Van Ayahuasca

Ayahuasca bevat krachtige hallucinogene alkaloïden en veroorzaakt een van de meest diepgaande psychedelische ervaringen. Het gebruik van verschillende planten verandert de effecten, maar het meest aangedane zintuig tijdens deze psychedelische Ayahuasca ervaringen is het gezichtsvermogen. De ervaringen worden omschreven als droomachtige reeksen, met verschijningen van spirituele (planten) helpers, demonische wezens, goden en allerlei dieren.

Sommigen zien reeksen van drijvende figuren en geometrische patronen en/of ervaren het geweldige gevoel van vliegen, terwijl anderen geloven dat ze dingen zien op grote afstand en gebeurtenissen in de toekomst. De gebruiker ervaart letterlijk een compleet andere wereld dan de koude, harde realiteit waar hij aan gewend is en bereikt een staat van goddelijkheid waarin hij onvoorstelbare plaatsen kan bezoeken, zoals het paradijs of de hel. Het is ook mogelijk je eigen dood te ervaren. Al deze effecten maken het vrij duidelijk te begrijpen waarom de Mestizos Ayahuasca gebruikten om de ziel van het lichaam te scheiden voor hun spirituele en religieuze doelen.

Chemie Van Ayahuasca

De belangrijkste actieve biochemische bestanddelen in Banisteriopsis caapi, Banisteriopsis inebrians en andere soorten Banisteriopsis zijn: ß-carboline alkaloïden, harmine, harmaline, tetrahydroharmine, harmol, harmisch zuur, methylester-harmische amide, acetyl norharmine, harmine N-oxide, harmalinisch zuur and ketotetra-hydronorharmine.

Banisteriopsis caapi bevat een grotere hoeveelheid tetrahydroharmine dan Peganum Harmala (Syrische Wijnruit) en bepaalde soorten Pasiflora sp., welke ook harmala alkaloïden bevatten. Dit kan wellicht de oorzaak zijn van de, in vergelijking met soortgelijke preparaten (Ayahuasca analogen), completere en langer durende therapeutische effecten die echte Ayahuasca veroorzaakt.

1. Banisteriopsis Caapi

Banisteriopsis Caapi bevat Harmine, Harmaline, Tetrahydroharmine, Harmol en 6-methoxytryptamine.

De belangrijkste actieve bestanddelen in Banisteriopsis caapi zijn de alkaloïden Harmine, Harmaline en Tetrahydroharmine. Zowel Harmine als Harmaline zijn zeer omkeerbare MAO-remmers, terwijl Tetrahydroharmine een zwakke serotonine (5-hydroxytryptamine) opnameremmer is.

Harmine

De kristallijne harmala alkaloide Harmine remt omkeerbaar monoamine oxidase A (MAO-A), maar heeft geen effect op MAO-B. Toen Harmine voor het eerst werd ontdekt, werd het "Telepathine" genoemd, maar die naam werd snel afgedankt toen wetenschappers ontdekten dat dezelfde alkaloïden ook al was verkregen uit Peganum harmala. MAO-remmers, zoals Harmine, voorkomen de afbraak van monoamine neurotransmitters door het remmen van de werking van MAO-enzymen, die normaal DMT afbreken en dit verhindert door de bloed-hersenbarrière te passeren.

Harmine

Harmaline

Harmaline is de gereduceerde vorm van gehydrogeneerde Harmine en een omkeerbare remmer van MAO-A. Harmaline is een alkaloïde van de beta-carboline familie die het centrale zenuwstelsel stimuleert.

Harmaline

Tetrahydroharmine

Tetrahydroharmine is een beta-carboline derivaat en een zwakke serotonine opnameremmer, het remt monoamine oxidase A niet.

Tetrahydroharmine

Harmol

Harmol is een giftige beta-carboline indoleamine alkaloïde (ook gevonden in Peganum harmala, Tribulus, Kallstroemia spp., Elaeagnus angustifolia en Passiflora incarnata).

Harmol

6-Methoxytryptamine

6-Methoxytryptamine is een indool uit de familie van tryptaminen.

6-Methoxytryptamine

2. Psychotria viridis en Psychotria carthagenensis

Psychotria viridis en Psychotria carthagenensis bevatten Dimethyltryptamine, Mono methyltryptamine en 2-methyl-1,2,3,4-tetrahydro-ß-carboline.

Dimethyltryptamine

Dimethyltryptamine (afgekort DMT, ook gevonden in Mimosa tenuiflora en Diplopterys cabrerana) is een endogene chemische stof die door het door het lichaam tijdens de slaap in de REM-fase wordt afgescheiden en ook wanneer het lichaam extreme stress ervaart (zoals een bijna dood ervaring). DMT is structureel gelijk aan bufotenin, serotonine en psilocine en psilocybine, de werkzame stoffen in veel paddo's. Het is een zeer krachtige hallucinerende stof die intenser is dan LSD. DMT is oraal niet actief bij een redelijke dosering en vereist een monoamine oxidase remmer om het spijsverteringsstelsel en de bloed-hersenbarrière te passeren. DMT werd in 1931 voor het eerst samengesteld door de Canadese chemicus Richard Helmuth Fredrick Manske.

Dimethyltryptamine

Monomethyltryptamine

Monomethyltryptamine is een tryptamine alkaloïde, die gevonden is in de bladeren, schors en scheuten van verschillende planten; ook is het gevonden in de urine van autistische patiënten met een verstandelijke handicap en epilepsie.

Monomethyltryptamine

2-methyl-1,2,3,4-tetrahydro-ß-carboline

2-methyl-1,2,3,4-tetrahydro-ß-carboline komt vaak in kleine hoeveelheden voor in veel planten met entheogene tryptamines, waaronder Mimosa hostilis en Phalaris spp.

2-methyl-1,2,3,4-tetrahydro-ß-carboline3. Diplopterys cabrerana (Chaliponga)

Diplopterys cabrerana bevat N-methyltryptamine, 5-MeO-DMT (5-methoxy-Dimethyltryptamine), bufotenine en N-Methyltetrahydro-ß-carboline (Tetrahydroharman).

Diplopterys cabrerana bevat het indool ethylamine alkaloïde N, N-Dimethyltryptamine, een alkaloïde waarvan de structuur gelijk is aan Serotonine. Het bindt aan de 5-HT2-receptoren en gedeeltelijk aan de 5-HT2A-receptoren. DMT zelf, wanneer oraal ingenomen, laat geen effecten zien, omdat het endogene enzym monoamine oxidase omzet in inactieve aldehyden. De beta-carboline in de Banisteriopsis caapi rank remmen tijdelijk de productie van deze monoamine oxidase, waardoor de DMT in staat is de gevoelige onderdelen in de hersenen te bereiken, zoals de prefrontale, pariëtale en somatosensorische cortex en de olfactorische tuberkel. Diplopterys cabrerana bevat ook N-methyltryptamine, 5-MeO-DMT (5-Methoxy-Dimethyltryptamine), bufotenine en N-Methyltetrahydro-ß-carboline, alkaloïden die zelden worden gevonden in Psychotria viridis (uitsluitend sporen).

N-Methyltryptamine

N-methyltryptamine (afgekort als NMT) is een tryptamine alkaloïde die gevonden is in de bladeren, schors en scheuten van verschillende planten zoals Virola, Acacia Mimosa, Desmanthus en is ook een natuurlijk restelement in menselijke urine. Het is ook endogeen; het wordt in het menselijk lichaam geproduceerd als een eindproduct van de stofwisseling uit het aminozuur L-tryptofaan. NMT lijkt oraal inactief te zijn en produceert geen psychoactieve effecten, hoogstwaarschijnlijk door de uitgebreide stofwisseling.

N-Methyltryptamine

5-MeO-DMT

5-MeO-DMT is een lid van de tryptamine-familie en is een kristalheldere, witte substantie. Net als N-methyltryptamine wordt het samengesteld in het menselijk lichaam als een eindproducht van de stofwisseling van het aminozuur L-tryptofaan. 5-MeO-DMT is een natuurlijk voorkomende stof in sommige planten; het is gevonden in de hars van Virola, in de zaden van Mucuna pruriens, Yopo en in de afscheiding van sommige padden, zoals de Colorado River Toad en de Cane Toad. 5-MeO-DMT wordt meestal gerookt maar kan ook via de neus worden toegediend of worden ingespoten.

5-MeO-DMT

Bufotenine

Bufotenine (afgeleid van Bufo-Toad) is een hallucinerende tryptamine alkaloïde. Bufotenine is nauw verwant aan de menselijke neurotransmitter Serotonine en is structureel gelijk aan Psilocine, 5-MeO-DMT en DMT. Bufotenine werd eerst gevonden in de huidafscheiding van padden en in het bijzonder in de afscheiding van de Colorado River Toad (Bufo alvarius). Het is ook gevonden in Anadenanthera colubrina and Anadenanthera peregrina.

Bufotenine

Ayahuasca: Waarschuwingen Contra-indicaties

Hoewel het best mogelijk is om jezelf te verwonden tijdens het gebruik van Ayahuasca, zijn er slechts heel weinig gevallen bekend, als ze er al zijn, van zware verwonding of overlijden die in verband gebracht worden met Ayahuasca. Ayahuasca bevat een potentieel gevaarlijk bestanddeel: een MAO-remmer, een stof die een belangrijk enzym in het lichaam blokkeert dat verantwoordelijk is voor verschillende processen in het lichaam en de geest. Om ernstige, negatieve reacties op Ayahuasca te voorkomen, is het verstandig om voor gebruik uit te zoeken hoe MAO-remmers reageren op voorgeschreven medicatie en bepaalde voedingsstoffen.

MAO-remmers mogen niet gecombineerd worden met wat voor andere drugs dan ook – de gevolgen kunnen veel erger zijn dan alleen maar onplezierig en in het ergste geval zelfs fataal.

Ayahuasca is een erg sterk psychedelicum en kan psychotische of neurotische episoden veroorzaken en de persoonlijkheid veranderen.

Ayahuasca kan en zal zeer waarschijnlijk uiterst negatieve bijwerkingen veroorzaken wanneer het gebruikt wordt in combinatie met antidepressiva en serotonine-heropnameremmers zoals Kanna.

Botanische Informatie

De actieve bestanddelen van Banisteriopsis caapi, een Zuid-Amerikaanse jungleliaan van de Malpighiacea-familie, worden gewonnen uit de binnenkant van de schors van pas doorgehakte stengels.

Phalaris Arundinacea staat ook bekend als Rietgras. De invasieve, ruw uitziende, overjarige planten groeien normaal gesproken langs de randen van meren en rivieren en kunnen tot 2 meter hoog worden en blauwgroene bladeren ontwikkelen. De bloemen groeien direct uit de stengel, hoog boven de bladeren en zien er tijdens de bloeiperiode rosé uit.

Het leefgebied van de Syrische Wijnruit (Peganum harmala) strekt zich uit van het Middellandse Zeegebied tot aan Noord-India, Mongolië en Mantsjoerije, en behoort tot de Zygophlaceae-familie.

De altijd groene, tropische boom Psychotria viridis wordt gekweekt in het noorden van Zuid-Amerika en een groot deel van Centraal-Amerika, maar hij komt oorspronkelijk uit de laaglanden van de Amazone. De boom groeit het best in de volle zon of halfschaduw en heeft grote, ovale bladeren (tot 24 cm) met puntige uiteinden. Hij groeit meestal in zeer rijke en vruchtbare grond, waar hij ook zijn zaadjes, die in rode bessen zitten, in laat vallen.

Jurema Preta of Mimosa Hostilis is een plant die van nature voorkomt in Brazilië en waarvan sommige wortels boven de grond groeien. De wortels van de plant zijn vezelachtig, breken gemakkelijk en vertonen meestal een prachtige, rosé kleur van buiten en van binnen.

Wat Zijn Ayahuasca Analogen?

Ayahuasca Analogen (aka Anahuasca) zijn plantencombinaties die het chemische mechanisme van Ayahuasca, namelijk de MAOI-DMT interactie nabootsen. De Banisteriopsis Caapi rank en de vermengde planten zijn uniek voor het regenwoud van de Amazone, maar hun chemische mechanisme kan opnieuw worden nagemaakt met een aantal planten uit andere delen van de wereld.

In de basisvorm is Ayahuasca een mix van de Banisteriopsis Caapi rank en de bladeren van de Psychotria Viridis (Chacruna). Vaak worden diverse andere psychoactieve planten toegevoegd aan het brouwsel. Het gebruik van mengplanten vereist kennis en ervaring, zodat de toevoeging van andere planten de energie van het brouwsel verbetert. Omdat Ayahuasca vaak gebruikt wordt in genezings-ceremonies, worden bepaalde planten, die de genezing bevorderen, mogelijk toegevoegd door de "curandero", de sjamaan.

De RIMAs: Omkeerbare Remmer Van Monoamine Oxidase A

Er is een misverstand over de MAOI effecten van Ayahuasca. Het onderliggende mechanisme dat Ayahuasca oraal actief maakt, is de remming van de monoamine oxidase enzymen, over het algemeen aangeduid als MAOI. Maar in het geval van Ayahuasca, wordt uitsluitend MAO-A geremd, wat het tot een RIMA maakt, een omkeerbare remmer van monoamine oxidase A. Rima's horen bij dezelfde familie als MAOIs, maar laten meer specifieke actie zien dan MAOIs en zijn over het algemeen veiliger vanwege de onbeperkte activiteiten van MAO-B. Dieetvoorschriften hoeven niet zo streng gevolgd te worden als bij MAOIs, hoewel wisselwerkingen met voorgeschreven geneesmiddelen nog steeds erg gevaarlijk of zelfs fataal kunnen zijn.

Het Ayahuasca MAOI Dieet

Anahuasca & Farmahuasca

Terence McKenna, een beroemd psychonaut, voorstander van heldhaftige doses, docent en schrijver, was gefascineerd door het vermogen van Ayahuasca, maar hij beschouwde de gelimiteerde verkrijgbaarheid van Ayahuasca buiten het regenwoud als een groot probleem:

"Waarschijnlijk zal slechts een synthetische duplicatie van Ayahuasca, samengesteld met het correcte percentage van DMT en bèta-carbolines, de ervaring beschikbaar maken buiten het gebied waar het inheems is." (1989)

Achteraf zag McKenna de wijdverspreide kweek en wereldwijde verkrijgbaarheid van Banisteriopsis Caapi niet aankomen. Nu duurzame Ayahuasca plantages op de kaart verschijnen, is het brouwsel daadwerkelijk gemakkelijk te krijgen buiten het inheemse gebied. Niettemin leidde de zoektocht naar "Ayahuasca kopieën" tot interessante ontdekkingen, namelijk de Anahuasca combinatie.

Syrische Wijnruit & DMT Planten

De meest voorkomende combinatie, die de actie van ayahuasca nabootst, is de Syrische wijnruit en diverse bronnen van DMT, maar de meest gebruikte is Mimosa tenuiflora.

De psychoactieve effecten van Syrische wijnruit zijn al eeuwen bekend en er is bewijs voor vroeg ritueel gebruik van de plant in het middenoosten. Voor de ontdekking van harmala alkaloïden in Ayahuasca, werd hun aanwezigheid voor het eerst gezien in de Syrische wijnruit. Naast Ayahuasca is de Syrische wijnruit de meest bekende MAOI bevattende plant en wordt vaak gebruikt als versterkingsmiddel bij andere psychedelica, zoals DMT.

Syrische wijnruit bevat concentraties alkaloïden die variëren van 0,3-7%, wat in sommige gevallen aanzienlijk hoger is dan de gevonden concentraties in Banisteriopsis Caapi. Hoewel Syrische wijnruit oorspronkelijk een exotische plant uit Centraal-Azië is, kan ze nu in het wild worden gevonden in Eurazië en de westkust van de VS.

Er is een uitgebreid aanbod planten die DMT bevatten. De percentages variëren sterk en, wanneer er ook rekening wordt gehouden met beschikbaarheid en alkaloïden, kunnen we de selectie verkleinen naar een aantal zeer interessante. Een ervan is Mimosa Hostilis, die ook al eeuwenlang ritueel wordt gebruikt. In de Amazone wordt de wortelschors bereid in een drankje met de naam "Jurema", die op zichzelf al actief is. Deze activiteit van Jurema heeft twijfel gezaaid over de algemene theorie van MAOI en DMT omdat Mimosa geen MAO remmende bestanddelen bevat. Het kan echter wel zo zijn dat het nog onontdekte bronnen van MAOIs bevat. Het is nog steeds grotendeels experimenteel en er is maar weinig onderzoek beschikbaar.

Farmahuasca3 is een meer gecontroleerde, farmaceutische benadering van het gebruik van Ayahuasca. In plaats van het werken met rauwe planten, worden pure extracten van Harmala alkaloïden en DMT gebruikt. Eerst wordt een capsule met MAOIs ingenomen, gevolgd door een capsule met DMT.

Vergelijkbaar, Maar Verschillend

De ayahuasca ervaring gaat verder dan simpele scheikunde; het bevat een complexe fytochemische samenstelling en interactie die nog niet goed begrepen wordt. Hoewel het MAOI mechanisme eenvoudig kan worden gedupliceerd, blijft de spirituele energie van Banisteriopsis Caapi uniek. Planten dragen meer informatie dan chemisch kan worden geanalyseerd en de Caapi rank is een zeer goed voorbeeld van een plant met een unieke "geest" of essentie. Velen die geëxperimenteerd hebben met zowel ayahuasca als analogen omschrijven het als een aparte kwestie. Hoewel anahuasca zeker een volledige ervaring levert, is de inhoud van de trip verschillend.

Een goede manier om dit te vergelijken is de zogeheten tunnel en zaklamp analogie. Banisteriopsis Caapi opent een ruimte, zoals een tunnel of een koepel, maar dit kan niet worden gezien totdat de DMT licht komt brengen. DMT fungeert hier als een zaklamp, die met name licht schijnt op een bepaald aspect van de caapi. Op dezelfde wijze zullen planten als Syrische wijnruit een andere ruimte verschaffen.

Ayahuasca: Gebruik

Hedendaags Gebruik Van Ayahuasca

Het gebruik van Ayahuasca is tegenwoordig een controversiële kwestie. Sommige mensen proberen Ayahuasca gewoon om de trip een keer te beleven – deze mensen zullen het daarna waarschijnlijk nooit meer doen. Een totaal andere – en meer geaccepteerde – benadering is om het in de natuur te gebruiken, met als doel om in de plant, die je zojuist via het brouwsel binnen hebt gekregen, wijsheid en antwoorden te vinden. Bij Ayahuasca geldt meer nog dan bij paddo's dat je meer uit de trip zult halen als je beter bent voorbereid. Bereid je dus voor om in contact te komen met oude goden en om de poorten van de spiritualiteit te openen

Traditioneel Gebruik Van Ayahuasca

Ayahuasca wordt al duizenden jaren gebruikt – veel Indianenstammen drinken het tijdens rituelen met zang en dans – en wordt gewoonlijk gebruikt als religieus inauguratiemedium, remedie, om helderziendheid op te wekken, langs de sterren te reizen en om te ontspannen/mediteren.

Ayahuasca speelt een belangrijke rol in de nieuwe Santo Daime kerk – een nieuwe katholieke en spirituele beweging in Brazilië – en is vooral populair onder arme stedelijke Indianen, die aangemoedigd worden om nieuwe, kleine religieuze gemeenschappen te stichten.

Medicinaal Gebruik Van Ayahuasca

De specifieke helende krachten van Ayahuasca zijn nog niet onderzocht. In Peru wordt Ayahuasca bijvoorbeeld door sjamanen gebruikt voor genezende doeleinden; als ze in een trance verkeren, kunnen ze de oorzaak van een ziekte opsporen. Ayahuasca wordt dus gebruikt als een wegwijzer die in de richting van de juiste remedie voor een bepaalde ziekte wijst.

De Geschiedenis Van Ayahuasca

De Geschiedenis Van Ayahuasca Gebruik Bij Inheemse Stammen

Ayahuasca is de basis van de traditionele geneeskunde voor tenminste 75 verschillende inheemse stammen in het Amazonegebied, maar de geschiedenis van Ayahuasca zelf is relatief onbekend. Vanwege een gebrek aan gegevens en bewijs, kan niemand zeggen waar de bereiding en het gebruik van het Ayahuasca brouwsel oorspronkelijk vandaan komt, hoewel divers archeologisch bewijs zoals aardewerk, beeldjes, snuifbladen en kokers min of meer wijzen op het feit dat plantenhallucinogenen sinds 1500-2000 vC werden gebruikt in de Amazone van Ecuador.

Een ceremoniële beker, waarvan gedacht wordt dat deze zeker 2500 jaar oud is, werd gevonden in Ecuador en bevatte sporen van Ayahuasca. Er zijn geen schriftelijke verslagen van toen en er wordt gedacht dat de Spaanse veroveraars, die de Amazone regionen in de 16de eeuw binnenvielen, enorme hoeveelheden boeken vernield hebben van de inheemse bevolking vanwege de lasterlijke inhoud (net zoals ze deden met de literatuur van de Maya's).

Jezuïeten die de Amazone bereisden waren de eerste Europeanen die Ayahuasca noemden en in een rapport uit 1737, werd het beschreven als een bedwelmend drankje, wat werd ingenomen om in contact te komen met de goden en andere doelen en dat het de potentie heeft om iemand los te maken van al zijn zintuigen en soms, zijn leven. Andere vroege ontdekkers verwezen ook naar Ayahuasca, Yagé en Caapi, maar noemden geen details.

Samenstelling Van Het Ayahuasca Recept

In 1850 verkende de Engelse plantkundige Richard Spruce het Amazone gebied en beschreef de bronnen en bereiding van Ayahuasca en de effecten op zichzelf. In 1851, terwijl hij het gebied rond Rio Negro verkende, was hij getuige van het gebruik van Yagé door de Tukano Indianen en hij nam wat monsters van de Banisteriopsis die hij vervolgens naar huis stuurde voor een scheikundige analyse.

Twee jaar later in Peru, was hij nog twee keer getuige van het gebruik van Banisteriopsis. In 1860 ontdekte hij het gebruik van Banisteriopsis bij de Guahibo Indianen van Colombia en Venezuela en later dat jaar, trof hij aan dat het werd gebruikt door de Záparo Indianen in Peru. Terwijl hij toekeek hoe het "duivelse drankje" werd bereid, vermoedde Spruce dat de vermenging van planten de psychedelische effecten van het brouwsel veroorzaakte en merkte op dat Banisteria Caapi (de naam van de soort bleek later fout te zijn; diverse plantenstudies toonde aan de het eigenlijk toebehoorde aan de Banisteriopsis soort) werd beschouwd als een actief bestanddeel van Ayahuasca.

Meer dan een eeuw nadat hij monsters van Banisteriopis Caapi naar Engeland had gestuurd, werd het in 1966 eindelijk onderzocht en nog steeds psycho-actief bevonden. De ontdekkingen van Richard Spruce werden niet gepubliceerd tot 1873 en het duurde nog 35 jaar voordat zijn aantekeningen volledig werden gepubliceerd. Ook in de 19de eeuw, brachten diverse etnografen, plantkundigen en ontdekkingsreizigers verslag uit over hun ontmoetingen met het gebruik van een "waarzeggend drankje", gemaakt door diverse inheemse stammen in de Amazone en noemden de "wortels" of "ranken" gebruikt in deze procedure, maar ze verzamelden zelden monsters van de planten. Maar het feit dat diverse verschillende bestanddelen werden gebruikt voor Ayahuasca stond vast.

Aanvullend Vroeg Onderzoek Naar Ayahuasca En De Bestanddelen

In 1905 en 1923 werden alkaloïden geïsoleerd uit Yagé en beiden werden "telepathine" genoemd; een Colombiaans team verkreeg nog een alkaloïde en noemde dit Yageine. Yageine, Telepathine en Banisterine waren de namen die aan de geïsoleerde alkaloïden werden gegeven tussen 1926 en 1928, maar het bleken allemaal dezelfden te zijn en identiek aan Harmine, een alkaloïde verkregen uit Peganum harmala in 1847. In 1939 werd vastgesteld dat de verschillende benamingen Caapi, Yagé en Ayahuasca diverse namen waren voor hetzelfde drankje en dat het gebruikte bronmateriaal (bijna) identiek was; Banisteriopsis Caapi of Banisteriopsis inebriens.

Richard Evans Schulters, die later professor op Harvard zou worden en vele boeken zou schrijven, verkende van 1941 tot 1953 voornamelijk de Colombiaanse Amazone en deed onderzoek naar de plantenkennis van de mensen uit de Amazone. Hij nam waar hoe belangrijk het gebruik van Ayahuasca brouwsels was onder de inheemse culturen in het hogere Amazone gebied en legde het gebruik vast van meer dan 2000 medicinale planten, die hem de titel "vader van de moderne etnobotanie" opleverden.

Hij documenteerde en onderbouwde ook dat de gemengde planten sterk varieerden, terwijl het gebruik van Banisteriopsis Caapi of een van de nauw verwante soorten de enige constante was in de brouwsels. Schultes en zijn studenten publiceerden hun eerste bevindingen over de DMT-bevattende planten in het Ayahuasca brouwsel in 1968 en 1969.

Ayahuasca Bevat DMT

In 1955 werd het krachtige, maar kortwerkende, hallucinerende middel N,N-dimethyltryptamine (DMT) verkregen uit deze soort; een verrassing, omdat DMT sinds 1931 bekend was als synthetisch middel. Harmine, Harmaline en Tetrahydroharmine werden in 1957 uit Banisteriopsis Caapi geïsoleerd en verwierven een stevige positie als de actieve alkaloïden van Banisteriopsis caapi en verwante soorten in 1965. De eerste gedetailleerde rapporten over het gebruik van vermengde planten als een bestanddeel van Ayahuasca ontstonden in de late jaren '60.

In de jaren '80, werkte Luis Eduardo Luna bij de Mestizos van het Amazonegebied in Peru, in de buurt van de steden Iquitos en Pucallpa. Luna was de eerste die het belang van het strenge dieet, dat de leerling sjamanen moesten volgen, verkondigde, evenals het gebruik van de vrij ongewone planten. Hij meldde ook over het concept van "planten leraren", wat aangeeft hoe de planten worden gezien door de Mestizos.

In 1985 publiceerde Dennis McKenna (ja, de broer van Terrance McKenna, de kerel die de wereld bereisde om de wereld van de magische paddestoelen te ontdekken) samen met wat anderen de resultaten van hun etnobotanische, scheikundige en farmacologische onderzoeken, hiermee de theorie onderbouwend dat de actieve substantie van Ayahuasca DMT is, op zichzelf een oraal inactieve stof die oraal actief gemaakt werd door de ß-carboline-gemedieerde blokkade van perifere MAO.

De laatste jaren heeft het brouwsel populariteit gewonnen in de westerse wereld voor recreatief gebruik na een aantal studies over de hallucinogene effecten en wetenschappelijke studies die bevestigden dat het rituele gebruik van het Ayahuasca brouwsel mogelijk de mentale en fysieke gezondheid kan verbeteren. In 2008 publiceerde Benny Shanon, een professor in de psychologie, een controversiële hypothese: in het vroege Jodendom gebruikten ze een brouwsel dat overeenkomt met Ayahuasca en de effecten van dit brouwsel waren verantwoordelijk voor een aantal van de meest belangrijke gebeurtenissen in het leven van Mozes, waaronder in het bijzonder zijn visie op de brandende struik die tegen hem praatte.

Externe Bronnen:

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29903051
  2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23627784
  3. https://pdfs.semanticscholar.org/9f95/8be0924e28f2a2c25e13f7dceb03fc12aa78.pdf
Leeftijdsverificatie 18+

Ben je 18 jaar of ouder? De content op Zamnesia.nl is uitsluitend geschikt en bestemd voor volwassenen.

Houd rekening met de wetgeving van het land waar je woont. Onze webshop is onderhevig aan de Nederlandse wet.

Door op Doorgaan te klikken, bevestig je dat je 18 jaar of ouder bent.

Beste van Ayahuasca