Fosfor En Cannabisplanten

Fosfor is een van de drie primaire nutriënten die wiet nodig heeft voor een gezonde groei. Ontdek de functie ervan en hoe je een tekort kunt herkennen, behandelen en voorkomen.

Fosfor En Wiet Kweken

Fosfor is een van de drie primaire nutriënten die wiet in alle levensfasen nodig heeft. In deze handleiding leggen we de functie ervan uit. Ook lees je hoe je een tekort aan en vergiftiging met fosfor herkent, behandelt en voorkomt.

Wat Is Fosfor?

Wat is fosfor?

Samen met stikstof (N) en kalium (K) is fosfor (P) een van de essentiële voedingsstoffen die wietplanten nodig hebben voor een gezonde groei. Het is een van de primaire macronutriënten, omdat het een belangrijke rol speelt bij diverse functies van de plant. Je wietplanten zijn in alle fasen van hun ontwikkeling afhankelijk van fosfor en hebben relatief veel van dit element nodig.

Gerelateerd artikel

NPK Meststof: Wat Is Het En Waarom Doet Het Er Toe?

Fosfor is essentieel voor de fotosynthese, het metabolisme van de plant en voor de opname van voedingsstoffen. Het is met name belangrijk voor nieuwe aanwas en in de eerste fasen van de wortelontwikkeling. Maar ook voor de vorming van toppen en een goede oogst is het onmisbaar. Als er sprake is van een tekort aan (of teveel van) dit mineraal, worden de planten ziek.

Commercieel verkrijgbare voedingsstoffen voor wiet, met name mengsels speciaal voor de bloei, bevatten meestal meer dan genoeg fosfor. Een tekort of een vergiftiging kan echter ook ontstaan. Vaak zijn problemen met de pH, de grond, voedingsstoffen of bepaalde omgevingsfactoren de oorzaak daarvan.

De Fosforkringloop

De fosforkringloop

Fosfor vernieuwt zichzelf middels een biogeochemische cyclus in het ecosysteem, genaamd de fosforkringloop: Planten die fosfor hebben opgenomen uit de grond, worden door dieren opgegeten. Via de uitwerpselen hiervan komt het element weer in de aarde terecht. Microben verwerken het vervolgens en maken het weer beschikbaar voor planten, waarmee de fosforkringloop compleet is.

Het element wordt ook door erosie en regenval uit de grond gespoeld en naar zee vervoerd. Daardoor bevat marien leven, zoals vissen en algen, bijzonder veel fosfor. Het element komt via zeevogels of uitwerpselen van vissen weer aan land. In sommige gebieden gebeurt dit ook wel via natuurlijke geologische processen, als land dat onder de zeespiegel ligt, droog komt te liggen.

Waarom Hebben Wietplanten Fosfor Nodig?

Waarom hebben wietplanten fosfor nodig?

Fosfor speelt een belangrijke rol bij essentiële biochemische processen, zoals het synthetiseren van proteïnen en koolhydraten. Hieronder vind je een lijst met een aantal cruciale functies ervan:

  • Stimuleert de groei van wortels.

  • Zorgt voor stevige stelen.

  • Verhoogt de weerstand tegen ziekten en plagen.

  • Verhoogt de weerbaarheid tegen vorst.

  • Stimuleert optimaal gebruik van het water in het substraat.

  • Zorgt voor beter toppen en een grotere oogst.

  • Positief effect op het kiemen van zaden.

  • Doordat het de wortelgroei stimuleert, kan fosfor de lengte van de vegetatieve fase bekorten.

  • Speelt een essentiële rol bij het metabolisme van de plant. Het levert daarbij een bijdrage aan de productie van koolhydraten.

Fosforbehoefte In De Vroegste Fase

Direct na de ontkieming leeft een wietplantje van de voedingsstoffen in het zaadje. In de meeste commerciële grond zit ook al genoeg fosfor. Het is daarom niet nodig om extra voeding te geven totdat de plantjes ongeveer drie weken oud zijn. Ze hebben dan een hoogte van ongeveer 15cm. Als je te vroeg voedingsstoffen geeft, kan dat een negatief effect hebben op de wortelgroei en algehele gezondheid van de zaailing.

Fosforbehoefte In Het Vegetatieve Stadium

Als de plant in het vegetatieve stadium is gekomen, ongeveer vanaf week 4, heeft ze voeding nodig met voldoende stikstof, fosfor en kalium. De aanbevolen verdeling van deze nutriënten is 200ppm stikstof (N), 120ppm fosfor (P) en 200–250ppm kalium (K). De exacte verhoudingen kunnen echter variëren, afhankelijk van de soort, potmaat en omgevingsfactoren. Als je commerciële voedingsstoffen voor wiet gebruikt, houd je dan aan de aanbevolen dosering.

Fosforbehoefte Tijdens De Voorbloei

Tijdens de prille bloei (voorbloei), heeft wiet extra voedingsstoffen nodig, omdat ze juist dan zo hard groeit. Geef extra calcium en magnesium en 200–250ppm N-P-K (stikstof-fosfor-kalium). Vanaf dit punt moet je meer kalium dan stikstof geven ter voorbereiding op de aanstaande bloei.

Fosforbehoefte Tijdens De Bloei

Tijdens de bloei, als de vegetatieve groei is gestopt, heeft wiet meer fosfor en kalium nodig en slechts een beetje stikstof. Als je commerciële voedingsstoffen voor wiet gebruikt, dan zijn die daar vaak al op afgestemd. Rond week 5 van de bloei (late bloei), moet je ongeveer 125ppm stikstof geven en genoeg fosfor als de bloemkelken zich vormen.

Tip: Commerciële voedingsstoffen voor wiet bevatten vaak al de optimale verhouding voor elke fase van de levenscyclus van de wietplant. Er zijn vaak twee varianten; voeding voor de vegetatieve fase en voeding voor de bloei. Voor het vegetatieve stadium ligt de industriële standaard op een NPK-verhouding van 3-1-2. Tijdens de bloei voorziet de verhouding 1-4-5 van NPK in de behoefte van de plant aan minder stikstof (N) en meer fosfor (P) en kalium(K).

Fosfor In Chemische Versus Biologische Meststoffen

Fosfor in chemische versus biologische meststoffen

Als je biologisch kweekt en geen chemische bemesting wilt gebruiken, zijn er ook voldoende natuurlijke materialen die veel fosfor bevatten. Veel daarvan kun je direct aan de grond toevoegen voor een beter fosforgehalte of je kunt ze op de composthoop doen.

Gerelateerd artikel

Hoe Kweek Je Zelf Biologische Cannabis?
  • Compost: Een geweldige bron van fosfor en andere voedingsstoffen, vooral met bananenschillen of ander groente- en fruitafval.

  • Fosfaaterts: Dit is een gesteente dat veel fosfor bevat en dat is vermalen tot kleine deeltjes. Deze stukjes geven geleidelijk fosfor af gedurende vele jaren. Niet geschikt als snelle oplossing, maar uitstekend voor grondverbetering.

  • Koffiedik: Koffiedik geldt als een meststof die haar nuttige stoffen langzaam afgeeft en is een geliefd ingrediënt van compost. Er zit veel fosfor in en het bevat ook andere waardevolle mineralen, zoals kalium, magnesium en koper.

  • Beendermeel: Gestoomd beendermeel en visbeenmeel zijn een uitstekende bron van minerale fosfor.

  • Vleermuisguano: Een andere uitstekende bron van fosfor voor potplanten, waaronder wiet.

  • Mest: Dierlijke mest, zoals kippenmest of varkensmest, is een goede bron van natuurlijke fosfor. Varkensmest kan echter wel parasieten en ziekteverwekkers bevatten en moet daarom voor gebruik verhit worden.

Tekort Aan Fosfor

Tekort aan fosfor

Omdat de meeste commerciële voedingsoplossingen genoeg fosfor bevatten, is de oorzaak van een tekort vaak niet een gebrek aan dit element, maar een probleem met de pH (“nutriënt lock-out”) of omgeving.

Wat Kan De Oorzaak Zijn Van Een Tekort Aan Fosfor?

  • Onjuiste pH-waarde: Als je in grond kweekt, heeft fosfor een pH van 6,2–7 nodig (in hydro: 5,5–6,2). Wanneer de pH-waarde buiten deze marges valt, heeft de plant geen toegang tot het element.

  • Slechte grond: Slechte aarde of grond met een onbekende herkomst kan onvoldoende fosfor bevatten.

  • Lage temperaturen: Als de temperatuur daalt onder de 15°C of er grote temperatuurschommelingen zijn, kan een tekort aan fosfor ontstaan.

  • Wortelproblemen door overbewatering, veel vocht vanwege een slechte afwatering of te compacte grond kunnen ook de oorzaak zijn van een tekort.

Hoe Herken Je Een Tekort Aan Fosfor?

Hoe herken je een tekort aan fosfor?

Als planten te weinig fosfor krijgen, zie je dit meestal aan de lagergelegen, oudere bladeren. Dat komt doordat het een (gemiddeld) mobiele voedingsstof is. Dit betekent dat de plant het bij een tekort kan verplaatsen van een ouder deel naar nieuwere aanwas.

  • Symptomen verschijnen meestal op oudere, lagergelegen bladeren.

  • Bladeren worden donkergroen, grijs of blauw.

  • Stelen worden helderrood. Let op: Rode stelen zijn niet altijd een teken van een tekort aan fosfor.

  • Kan ook leiden tot een tekort aan calcium, met vergelijkbare symptomen.

Latere fasen:

  • Bladeren worden geel. Let op: Dit kan ook wijzen op een ander tekort.

  • Bladeren hebben bruine, bronskleurige of paarse vlekken.

  • Bladeren worden dikker en voelen stijf en broos aan.

Tip: Een overvloed aan andere voedingsstoffen kan ook symptomen veroorzaken die lijken op een tekort aan fosfor. Dat komt doordat dit de opname van fosfor negatief kan beïnvloeden. Een veelvoorkomende oorzaak is een opstapeling van voedingszouten, wat de pH bij de wortelzone verstoort.

Als je vermoedt dat er sprake is van een opbouw van voedingszouten en dat dit het tekort aan fosfor veroorzaakt, spoel je planten dan met pH-gebalanceerd water om de pH van de wortelzone te herstellen. Na het spoelen geef je de juiste hoeveelheid voedingsstoffen. Als je in een hydrocultuur kweekt, spoel je systeem dan door en/of vervang het water in je tank om de pH-waarde te herstellen.

Hoe Behandel Je Een Tekort Aan Fosfor?

Hoe behandel je een tekort aan fosfor?

Hoe je een tekort aan fosfor behandelt, is afhankelijk van de onderliggende oorzaken en van je groeimedium/kweekmethode. Als je andere mogelijke redenen kunt uitsluiten, dan heeft de oorzaak waarschijnlijk te maken met de pH-waarde.

  • In grond

    Als een tekort aan voedingsstoffen de oorzaak is, geef dan een aantal keren meer voeding. Wanneer je biologisch kweekt, voeg dan vleermuisguano, beendermeel of compost toe om de grondkwaliteit en het fosforgehalte te doen toenemen. Let op dat de pH van je water/voedingsoplossing tussen de 6,2 en 7 moet liggen.

  • In een hydrocultuur/kokosvezel

    Als ondervoeding de verwachte oorzaak is, verhoog dan de voeding/EC, maar doe dat geleidelijk en laat de EC elke dag met 0,2 stijgen. Houd de gezondheid van je planten in de gaten en stop met extra voeding als je herstel ziet. Zorg voor een pH van 5,5–6,2. Als de pH-waarde te laag is (te zuur), vervang dan het water in je tank en spoel de planten met schoon water met de optimale pH. Geef daarna voedingsstoffen in de juiste hoeveelheden.

Fosforvergiftiging

Fosforvergiftiging

Een fosforvergiftiging (een teveel aan fosfor) is lastig te herkennen, omdat het vaak ook uitsluiting van andere voedingsstoffen, zoals calcium of magnesium, veroorzaakt, met vergelijkbare symptomen.

Hoe Herken Je Een Fosforvergiftiging?

De meest voorkomende symptomen van een fosforvergiftiging zijn:

  • Bladpunten zien er "verbrand" uit (vergelijkbaar met voedingsverbranding of verbranding door licht).

  • Lagergelegen bladeren krullen om en krijgen vlekken.

  • Bladeren aan de bovenkant krijgen gele nerven.

  • Lijkt op een tekort aan calcium/magnesium.

Hoe Behandel Je Een Fosforvergiftiging?

Als je een teveel aan fosfor wilt bestrijden, moet je het medium goed doorspoelen en een nieuw voedingsschema toepassen. Per substraat pak je het als volgt aan:

  • In grond

    Spoel je medium door met pH-gebalanceerd water. Doe dit met veel water, ongeveer 2–3 keer de capaciteit van de pot. Stop een week met voeden en laat de planten de resterende fosfor die nog in de weefsels zit, gebruiken.

  • In een hydrocultuur/kokosvezel

    Bij hydro spoel je het reservoir door en verlaag je de EC-waarde van je voedingsoplossing. Vervang het water in het reservoir, indien nodig (bijvoorbeeld als de pH te laag is). In het geval van kokosvezel spoel je het substraat en geef je vervolgens voeding met een lagere EC-waarde.